สวนครัว ช่วยสร้างสุข

เจ้าหน้าที่ ๓ คนของสำนักวิชาพยาบาลศาสตร์ ช่วยกันทำสวนครัวข้างอาคารสำนักงาน (อ่านที่ ๑, ๒) แต่ละคนปลูกพืชผักต่างชนิดกัน ในสวนเล็กๆ ของเรามีทั้งมะเขือ พริกขี้หนู ผักหวาน ชะพลู บวบ มะละกอ ช่วงที่มีน้ำท่วมต้นแตงกวาตายหมด

ที่โตออกดอกออกผลเร็วคือมะเขือ เก็บกินแทบไม่ทัน เพราะมีหลายต้น ผักหวานแตกยอดให้เก็บกินแบบสดๆ บ้าง เอาไปทำแกงจืดที่บ้านบ้าง

มะเขือเปราะ ลูกมะเขือโตเร็วมาก

พริกขี้หนูเม็ดโตๆ เผ็ดจัด แบ่งกันกินได้หลายบ้าน

ที่พวกเราเฝ้าคอยดูคือบวบ เราลุ้นกันว่าจะออกดอกออกลูกหรือเปล่า แรกๆ ดูเหมือนจะไม่ค่อยมีหวัง เพราะลำต้นดูเล็กๆ ผอมๆ เผลอไม่นาน เมื่อสัปดาห์ก่อนเรามองเห็นกันว่าต้นบวบงามใบเขียวใหญ่ เริ่มเห็นมีดอก ๒-๓ ดอก แต่พอเข้าไปดูใกล้ๆ ก็พบว่ามีดอกเกือบทุกยอดเลย บางยอดก็มีหลายดอก ตื่นเต้นกันใหญ่ น้องหญิง นุชนาถ เอ้งฉ้วน โทรศัพท์ตามคุณลุงชาวสวนให้มาช่วยยกร้านให้ต้นบวบ

รุ่งขึ้นอีกวันดอกบวบก็บานเหลืองเกือบหมด มีมดเล็กๆ มาไต่อยู่ทุกดอก คาดว่าคงมีน้ำหวาน เราคงต้องเฝ้าดู รอเวลาที่มีลูกบวบออกมาให้เห็น วางแผนไว้ว่าเก็บกินได้เมื่อไหร่จะกลายมาเป็นเมนูบวบผัดบนโต๊ะอาหารมื้อกลางวันแน่นอน

ดอกบวบสีเหลืองสวย

สวนครัวเล็กๆ ข้างสำนักงาน เป็นที่พักสายตาของทุกคนหลังคร่ำเคร่งกับการทำงานบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ได้เห็นการเจริญเติบโตแตกดอกออกผลของต้นไม้ที่ตนเองปลูกและดูแล ก่อให้เกิดความสุขเล็กๆ ในใจ เป็นพื้นที่เชื่อมสัมพันธ์ระหว่างคนให้ค้นเจอความดีงามของเพื่อนในมิติอื่นนอกเหนือจากความสามารถในการทำงานตามหน้าที่ ได้ยินเสียงพูดกันว่า “...มือเย็น ปลูกอะไรก็งาม” เรานึกถึงคนปลูกทุกครั้งที่ได้เก็บพืชผักเหล่านี้มากิน

วัลลา ตันตโยทัย