GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ปฐมบทนายเขียน

อันนักเรียน กับครู อยู่ด้วยรัก

   ผมนายเขียน หนูนุ่น สกุลเดิม                 ไม่แต่งเติม ตัดต่อ ตัวอักษร
อนุกรัษ์ ชื่อทวดไว้ ให้ถาวร                       เป็นอนุสรณ์ แก่ลูกหลาน วงศ์วานตน

   เหลนทวดหนู หลานปู่จอ ลูกพ่อตุ้ง           อยากผดุง จัดลำดับ ไม่สับสน
ทำประวัติ จัดร้อยกรอง ลองนิพนธ์              เพราะเป็นคน ชอบงาน การประพันธ์

   เป็นกวี มีลีลา วัยชแร                            เมื่อยามแก่ ลิขิตสาร งานสร้างสรรค์
ปีแปดหก เดือนกุมภา เป็นวันจันทร์             ตัวของฉัน ถือกำเนิด เกิดกายมา

   บ้านช่างทอง ท้องที่ จดจำหมาย              เรือนอยู่ใกล้ ไม้ขามใหญ่ ใบดกหนา
แม่เอี่ยมรัก ฟูมฟัก อุ้มชูมาก                     จนชีวา ฉันเติบใหญ่ ได้เล่าเรียน

   เข้าโรงเรียนวัดโตนด ท่านเชนสร้าง            เริ่มเขียนร่าง ก.ไก่ ไม่หันเหียน
ครูเสนอ เสียงดัง ท่านพากเพียร                 สอนอ่านเขียน จนเลื่อนขั้น ขึ้นชั้นสอง

   เปลี่ยนปีใหม่ เลื่อนชั้นใหม่ ขอแถลง        คุณครูแดง อรุณัตน์ จัดสนอง
มีฉายา แดงพรานนู เป็นครูรอง                  การฝีมือ ให้ศิษย์ต้อง คลิงลูกนู

   ปีที่สาม ตามขั้น ขึ้นชั้นสาม                    ครูคนงาม ดุจริง หญิงสวยหรู
นามประนอม หรืออุษา เป็นตราชู                ท่านสอนอยู่ จนจบชั้น ปั้นคะแนน

   ขึ้นชั้นสี่ ปีสุดท้าย ขยายผล                    เตรียมตัวตน จะเรียนต่อ ก็วางแผน
ครูสนั่น ท่านช่วย ไม่คลอนแคลน                นามสกุล จำแม่น จันทรากุล

   อาจารย์ชุ่ม ครูใหญ่ ท่านใจดี                  จันทรากุล สกุลนี้ ไม่เสื่อมศูนย์
คุณครูสงค์ ผู้ช่วย งานเพิ่มพูน                     นามสกุล ไกรสิ- ริโสภณ

   เรียนปฐม อบรมฝึก การศึกษา                 พร้อมวิชา ศีลธรรม นำกุศล
บรรดาครู ผู้สอน แต่ละคน                          ประพฤติตน เป็นแบบอย่าง ในทางดี

   ไม่มีครู ขึ้เหล้า เมาเฮฮา                         การพนัน ไม่นำพา ให้เสียศรี
เรื่องเจ้าชู้ ครูฉัน นั้นไม่มี                           แต่ละท่าน สอนให้ดี ทุกวิชา

   ไม่มีครู ชำนาญ การเฉพาะ                     ทุกท่านเหมาะ แก้ไขได้ หลายปัญหา
สอนพละ สารพัด หัดวิชา                           ภูมิปัญญา ชาวบ้าน ท่านก็สอน

   ให้ปลูกพืช สวนครัว เช่นถั่ฟัก                  ทำแปลงผัก หลัง รอ-รอ. ไม่ท้อถอน
เมื่อมีผล เก็บกินได้ ไม่ตัดรอน                    ให้นักเรียน เก็บถอน กลับบ้านตน

   อันนักเรียน กับครู อยู่ด้วยรัก                   ทำโทษหนัก ก็ไม่คิด อกุศล
ด้วยผูกพัน กตัญญู ผู้เกื้อตน                       จบนิพนธ์ กลอนสัมผัส สวัสดีฯ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 9985
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 5
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (5)

  • ตามมาอ่านงานพ่อเขียน เหมือนได้ไปพัทลุงอีกครั้งครับ
  • ขอบคุณครับ

คุณพ่อ"เขียน"

เป็นนักคิด...นักเขียน..สมชื่อจริงๆ คะ คุณขจิต

ดิฉันได้มีโอกาสอ่านงานของท่าน...ที่ท่านเขียน

ชื่นชมในความเฉียบคม...และความสวยงามใน...

บทประพันธ์ท่านจริงๆ...

ขอบคุณลูก ๆ มากอีกครั้งที่มาให้กำลังใจพ่อ

อยากได้กลอนสัมผัสบังคับ    สระอีครับ   แต่งได้ไหมคับ

เอาตอนนี้เลยคับ

ขอบคุณครับที่ให้กำลังใจ และกลอนสัมผัสสระอี เดี่ยวมีเวลาแล้วจะแต่งดู