ปฐมบทนายเขียน

  ติดต่อ

  อันนักเรียน กับครู อยู่ด้วยรัก  

   ผมนายเขียน หนูนุ่น สกุลเดิม                 ไม่แต่งเติม ตัดต่อ ตัวอักษร
อนุกรัษ์ ชื่อทวดไว้ ให้ถาวร                       เป็นอนุสรณ์ แก่ลูกหลาน วงศ์วานตน

   เหลนทวดหนู หลานปู่จอ ลูกพ่อตุ้ง           อยากผดุง จัดลำดับ ไม่สับสน
ทำประวัติ จัดร้อยกรอง ลองนิพนธ์              เพราะเป็นคน ชอบงาน การประพันธ์

   เป็นกวี มีลีลา วัยชแร                            เมื่อยามแก่ ลิขิตสาร งานสร้างสรรค์
ปีแปดหก เดือนกุมภา เป็นวันจันทร์             ตัวของฉัน ถือกำเนิด เกิดกายมา

   บ้านช่างทอง ท้องที่ จดจำหมาย              เรือนอยู่ใกล้ ไม้ขามใหญ่ ใบดกหนา
แม่เอี่ยมรัก ฟูมฟัก อุ้มชูมาก                     จนชีวา ฉันเติบใหญ่ ได้เล่าเรียน

   เข้าโรงเรียนวัดโตนด ท่านเชนสร้าง            เริ่มเขียนร่าง ก.ไก่ ไม่หันเหียน
ครูเสนอ เสียงดัง ท่านพากเพียร                 สอนอ่านเขียน จนเลื่อนขั้น ขึ้นชั้นสอง

   เปลี่ยนปีใหม่ เลื่อนชั้นใหม่ ขอแถลง        คุณครูแดง อรุณัตน์ จัดสนอง
มีฉายา แดงพรานนู เป็นครูรอง                  การฝีมือ ให้ศิษย์ต้อง คลิงลูกนู

   ปีที่สาม ตามขั้น ขึ้นชั้นสาม                    ครูคนงาม ดุจริง หญิงสวยหรู
นามประนอม หรืออุษา เป็นตราชู                ท่านสอนอยู่ จนจบชั้น ปั้นคะแนน

   ขึ้นชั้นสี่ ปีสุดท้าย ขยายผล                    เตรียมตัวตน จะเรียนต่อ ก็วางแผน
ครูสนั่น ท่านช่วย ไม่คลอนแคลน                นามสกุล จำแม่น จันทรากุล

   อาจารย์ชุ่ม ครูใหญ่ ท่านใจดี                  จันทรากุล สกุลนี้ ไม่เสื่อมศูนย์
คุณครูสงค์ ผู้ช่วย งานเพิ่มพูน                     นามสกุล ไกรสิ- ริโสภณ

   เรียนปฐม อบรมฝึก การศึกษา                 พร้อมวิชา ศีลธรรม นำกุศล
บรรดาครู ผู้สอน แต่ละคน                          ประพฤติตน เป็นแบบอย่าง ในทางดี

   ไม่มีครู ขึ้เหล้า เมาเฮฮา                         การพนัน ไม่นำพา ให้เสียศรี
เรื่องเจ้าชู้ ครูฉัน นั้นไม่มี                           แต่ละท่าน สอนให้ดี ทุกวิชา

   ไม่มีครู ชำนาญ การเฉพาะ                     ทุกท่านเหมาะ แก้ไขได้ หลายปัญหา
สอนพละ สารพัด หัดวิชา                           ภูมิปัญญา ชาวบ้าน ท่านก็สอน

   ให้ปลูกพืช สวนครัว เช่นถั่ฟัก                  ทำแปลงผัก หลัง รอ-รอ. ไม่ท้อถอน
เมื่อมีผล เก็บกินได้ ไม่ตัดรอน                    ให้นักเรียน เก็บถอน กลับบ้านตน

   อันนักเรียน กับครู อยู่ด้วยรัก                   ทำโทษหนัก ก็ไม่คิด อกุศล
ด้วยผูกพัน กตัญญู ผู้เกื้อตน                       จบนิพนธ์ กลอนสัมผัส สวัสดีฯ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Blog's นายเขียน

หมายเลขบันทึก: 9985, เขียน: , แก้ไข, 2012-02-11 14:14:12+07:00 +07 Asia/Bangkok, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 5, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #สุขภาพวิญญาณ(ปัญญา)#กลอน#บทประพันธ์#ร้อยกรอง#ปู่ตุ้ง#แนวปฏิบัติ#ผู้หลักผู้ใหญ่ที่นับถือ

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (5)

-ขจิต ฝอยทอง
IP: xxx.158.4.155
เขียนเมื่อ 
  • ตามมาอ่านงานพ่อเขียน เหมือนได้ไปพัทลุงอีกครั้งครับ
  • ขอบคุณครับ
Dr.Ka-poom
IP: xxx.47.247.135
เขียนเมื่อ 

คุณพ่อ"เขียน"

เป็นนักคิด...นักเขียน..สมชื่อจริงๆ คะ คุณขจิต

ดิฉันได้มีโอกาสอ่านงานของท่าน...ที่ท่านเขียน

ชื่นชมในความเฉียบคม...และความสวยงามใน...

บทประพันธ์ท่านจริงๆ...

?เดี่ยว
IP: xxx.113.16.250
เขียนเมื่อ 
ขอบคุณลูก ๆ มากอีกครั้งที่มาให้กำลังใจพ่อ
เมธี
IP: xxx.172.235.130
เขียนเมื่อ 

อยากได้กลอนสัมผัสบังคับ    สระอีครับ   แต่งได้ไหมคับ

เอาตอนนี้เลยคับ

ขอบคุณครับที่ให้กำลังใจ และกลอนสัมผัสสระอี เดี่ยวมีเวลาแล้วจะแต่งดู