ช่วงบ่ายวานนี้ผู้เขียนมีความสุขได้สักกะที หมายถึงว่ามีความสุขเพิ่มมากขึ้น เพราะสิ่งที่เราทั้งหมกและมุ่นจนแทบจะไหม้และเกรียม จนรู้สึกตัวเหมือนกันว่าจะดำขึ้น สงกะสัยจะหมกมากไปหน่อย
ยิ่งหลังจากได้รับความรู้และได้รับการทดสอบความรู้ อีกรอบในเช้านี้ เกี่ยวกับหลักการเตรียมน้ำยา ฯ แบบว่าตอบถูกมั่งไม่ถูกมั่ง แต่ส่วนใหญ่ที่ตอบถูกจะมาจากการเดา (ถูก) มากกว่า แต่ก็อดประทับใจไม่ได้ว่าหลักการเตรียมน้ำยาก็ให้นึกถึง nature หรือธรรมชาติ สมดุลของร่างกายประมาณนั้นด้วย ประทับใจคำพูดอาจารย์ประสิทธิ์ที่ว่า "เรียนรู้วันละนิด จิตแจ่มใส"
ผู้เขียนเห็นด้วยทุกประการ เพราะถ้าได้รับมากไป ไอ้ที่ชักจะเข้าใจ ก็เริ่มจะออกอาการงงได้ และหลังจากเรียนรู้เสร็จ ผู้เขียนก็มีแรงฮึด คราวนี้เตรียมแบบเอาจริง เอาจังอย่างมีหลักการ
ผลที่ได้คือ ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จก็อยู่ที่นั่น ผู้เขียนตรวจสอบความถูกต้อง ทั้งค่าต่ำและค่าสูงกับสารควบคุมคุณภาพ การตรวจสอบความแม่นยำ within-run ได้ผลดีมาก (< 1% ทั้งค่าต่ำและค่าสูง) วิธีการเตรียมเองก็ไม่ยุ่งยาก ง่ายกว่าเดิมด้วยซ้ำ ที่เหลือก็มีเพียงแค่เปรียบเทียบผลกับน้ำยาบริษัท ทดสอบความคงทน (stability) ของน้ำยาที่เตรียมขึ้น ซึ่งยังต้องรอ. ... เป็นอันเสร็จภารกิจของผู้เขียนสักกะที
การเตรียมน้ำยาที่เกิดขึ้นได้ในครั้งนี้คงต้องยกผลประโยชน์ให้...
- อ.ประสิทธิ์ ที่สั่งและสอนเรื่องการเตรียมน้ำยา
- พี่ปนัดดา พี่นุชรัตน์ที่เปิดไฟเขียวให้ Modified น้ำยาได้เต็มที่
- พี่อนุชาที่ให้คำปรึกษาแนะนำและเตรียมสูตรต่าง ๆ มาให้ลอง รวมทั้งพี่วาลีอีกคนด้วย
แบบว่า...ขอบคุ๊ณ ขอบคุณๆๆๆๆๆ
สวัสดีครับ แวะมาทักทาย มาอ่าน มาชมเอาความรู้พัฒนาสมองครับ