สุขสังคม (Social Happiness) 

ความสุขนั้นหนอ คืออะไร…?

 

ชีวิตที่ผ่านมานั้นสิ่งที่เราเคยเรียกว่า สุข นั้นใช่ ความสุข หรือไม่...?

 

และความสุขที่เราได้พบและสัมผัสขณะนี้ล่ะ..............

  อิ่มสุข อบอุ่น และอิ่มอุ่น

ความสุขแบบนี้เราเคยได้รับจากใครหนอ...

 

แม่และพ่อ

 เมื่อครั้นที่เราอยู่ในท้อง เกิดมาอยู่ในอ้อมกอด โตขึ้นมาได้สองมือ และ หัวใจ ที่อุดมไปด้วยความรัก.... เป็นสุขที่ อิ่ม และเอมใจหาใดเปรียบปราณ 

ความสุขที่ถูกถักทอและห่อหุ้มจากดวงจิตและหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยความรักจากผู้หญิงคนหนึ่งและคนเดียวในชีวิตที่เราเรียกว่า แม่ เป็นความสุขที่ทรงคุณค่าเปรียบเสมือนน้ำทิพย์ที่คอยชุบและชะโลมชีวิต ลูก ให้ยืนหยัดอยู่ได้ในสังคมที่เต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวายแห่งนี้

 

            รวมถึงยังมีผู้ชายอีกคนหนึ่งที่เปรียบเสมือนผู้หญิงเบื้องหลัง คอยปกป้องดูแลความปอลดภัยให้ทั้งแม่และลูก ใช้กำลังกายและพลังใจทำงานหางานอาบเหงื่อต่างน้ำ ให้ได้มาซึ่งปัจจัย ๔

 

อาหารที่ทำให้ร่างกายดำรงอยู่ซึ่งความเป็นมนุษย์

 

ที่อยู่อาศัยที่ปราศจากเหลือบ ยุง ลิ้น ไร และลม แดด

 

เครื่องนุ่งห่มที่สมกับวัยและฐานะ

 

ยารักษาโรคเตรียมพร้อมที่จะบรรเทายามเมื่อลูกเจ็บป่วย

   

สังคม (Social) เป็นการรวมตัวกันของคน หรือสัตว์ หรือสรรพสิ่ง อยู่ร่วมกัน พึ่งพาอาศัยกัน ทำกิจกรรมต่าง ๆ ร่วมกัน แล้วทำไมสังคมในปัจจุบันจึงไม่เป็นเหมือนสังคมของเราพ่อแม่ลูกล่ะ? ความสุขในสังคมนี้ขาดสิ่งใดไป ความสุขในสังคมนี้บกพร่องตรงไหน แล้วทำไมสังคมนี้จึงไม่สงบและสุข.....

  

แม่ แม่พระ พระแม่

 

พ่อ พ่อพระ พระพ่อ

 ความถักทอ เกาะเกี่ยว เชื่อมโยงกันระหว่างกายและจิต ระหว่างใจต่อใจ ระหว่างกายต่อกาย สิ่งที่เชื่อมผสานกันของความรักที่ยิ่งใหญ่ ประเสริฐ และบริสุทธิ์ ความสุขจากความรักที่เป็นพื้นฐานที่แข็งแรงและมั่นคงแห่งจิต ความสุขจากความรักที่เปรียบเสมือนเสาเข็มและฐานรากที่แข็งแกร่งแห่งกายความรักที่ลูกได้จากพ่อและแม่ โดยพ่อและแม่มีพุทธศาสนาเป็นพื้นฐาน เป็นเสาเข็มแห่งจิตและกาย ทรงคุณค่ายิ่งจริงหนอความรักที่กรั่นออกมาจากพื้นฐานแห่งศีล ซึ่งเป็นศีลแห่งพระธรรม ศีลธรรม นำจิตสุขความรักที่กรองเภทภัยอันตราย ความลุ่มหลงมัวเมาด้วยศีลธรรม นำชีวิตสว่างและสดใส

ความรักที่อยู่บนพื้นฐานแห่งความถูกต้องมากกว่าถูกใจ ช่วยสังคมรอดพ้นจากภัยและอุปสรรคใด ๆ ที่แผ้วพาน

  ความสุขที่เกิดจากความรักที่อยู่บนฐานแห่งศีลและธรรม จึงเป็นความรักที่นำความสุข   มาสุขแท้มาสู่จิตใจของพุทธศาสนิกชนได้ฉันใดความสุขที่เกิดจากความรักที่อยู่บนฐานแห่งศีลแลธรรมอย่างที่พ่อแม่มีให้กับลูกนั้นนั้น จะนำความสุขแท้ที่ยั่งยืน มาสู่สังคมที่ไม่ว่าจะยุ่งเหยิงและสับสนเพียงใดได้ฉันนั้น..... 

๒๗    กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐