เมื่อพูดถึงประเทศภูฏาน เราก็นึกถึงประเทศแห่งความสุข ประเทศที่ใช้ดัชนีชี้วัดความสุขมิใช่การเติบโตทางเศรษฐกิจเป็นตัวชี้วัดของการพัฒนา เป็นประเทศที่รุ่มรวยด้วยธรรมชาติ วัฒนธรรม และศาสนา หลายคนอยากไปเที่ยว ไปเรียนรู้ เมื่อหลายวันก่อน (9-10 พฤษภาคม 2550) มูลนิธิฮักเมืองน่าน ศูนย์ประสานงานประชาคมจังหวัดน่าน และจังหวัดน่าน ได้มีโอกาสต้อนรับท่านดาโช รินซิน จยาลเชน (Dasho Rinzin Gyaltshen) ประธานที่ปรึกษากษัตริย์ภูฏาน และคุณฮูดู ทเชอริง (Hodo Tshering) เลขานุการประธานที่ปรึกษาฯ ทั้งสองท่านได้มาดูงานเรื่องกองทุนขวัญข้าวน่าน(ท่านเคยมาน่านครั้งหนึ่งแล้วเมื่อห้าปีที่แล้ว)
(“กองทุนขวัญข้าว”เป็นกองทุนที่เกิดภายหลังจากนำท่วมน่านครั้งใหญ่เมื่อเดือนสิงหาคม 2550 โดยระดมทุนจากการบริจาคมาจัดตั้งเป็นกองทุนขวัญข้าว เพื่อจัดหาเมล็ดพันธุ์ข้าวและเมล็ดพันธุ์พืช มาให้ชาวบ้านที่ได้รับผลกระทบจากน้ำท่วม ไร่นาเสียหาย ได้ยืมเมล็ดพันธุ์ไปใช้เพาะปลูก ไม่ได้ให้เปล่า แต่ให้คืนเมล็ดพันธุ์จัดตั้งเป็นกองทุนเมล็ดพันธุ์ของชุมชน เพื่อใช้เป็นทุนในการรองรับภัยพิบัติในอนาคตต่อไป มีทีมงานศูนย์ประสานงานประชาคมน่าน มูลนิธิฮักเมืองน่าน และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนาน่าน เป็นคณะกรรมการกองทุน มีศูนย์การเรียนรู้โจ้โก้และโรงเรียนชาวนา เป็นฝ่ายปฏิบัติการสนับสนุนกระบวนการพลิกฟื้นแปลงนาของชาวบ้าน 
ท่านดาโช รินซิน จยาลเชน ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ความเป็นอยู่ของชาวภูฏานกับชาวน่านว่ามีความคล้ายกันหลายประการเช่น ความเชื่อเรื่องสิ่งที่อยู่เหนือธรรมชาติ เรื่องของวิญญาณในต้นไม้ อย่างเช่นการบวชป่าของชาวน่าน การเคารพธรรมชาติ ธรรมชาติก็จะรักษาเรา มนุษย์ที่ตื่นรู้แล้วย่อมเห็นความสำคัญของทุกชีวิต คนภูฏานนับถือพระพุทธศาสนา มีความศรัทธาในพระสงฆ์และยึดมั่นในหลักคำสอนค่อนข้างมาก ประชาชนมีความผูกพันกันทางใจค่อนข้างมาก เรื่องบริโภคนิยมนั้นที่ภูฐานยังมีน้อย แต่ปัจจุบันก็เริ่มรุกคืบเข้าไปหาชาวภูฏานจากการที่มีการตัดถนนจากอินเดียเข้าไป และการมีเครื่องบินจากเมืองไทยไปภูฏาน สำหรับความประทับใจในเมืองไทยท่านบอกว่าคนไทยมีความอดทนและให้เกียรติผู้อื่น ถนนสะอาดสะอ้าน และที่สำคัญประชาชนนับถือพระมหากษัตริย์เหมือนกับประชาชนชาวภูฏาน ในวันเฉลิมพระชนมพรรษาของกษัตริย์ ประชาชนทุกคนต้องปลูกต้นไม้คนละหนึ่งต้น ใครตัดไม้หนึ่งต้นต้องปลูกทดแทนสิบต้น นับว่าคนภูฏานได้ให้ความสำคัญกับป่าไม้เป็นอันมากความสุขของคนภูฏานนั้นไม่ได้อยู่ที่มีเงินมาก หาได้อยู่ที่การได้อยู่กันแบบพี่น้อง พึ่งพาอาศัยกันและกัน อาศัยธรรมชาติ และมีศรัทธาเป็นที่ตั้ง คนเราถ้ารู้จักพอ รู้จักเคารพกันและกันและเคารพธรรมชาติ ความสุขก็หาได้ไม่ยากนัก
