ตอนนี้เล่าเรื่องเกี่ยวกับขั้นตอนที่จะขยับขยายไปถึงปริญญาเอก เนื่องจากเขียนเพื่อลงวารสารสายใยพยา-ธิ ก็เลยเขียนค่อนข้างสั้น อาจจะได้มาขยายความบ้างในภายหน้านะคะ

ความฉุกละหุกในการสมัครเรียนปริญญาเอก

เราจึงมีอันต้องคุยกับ Head of School ตอนนั้น ซึ่งเขาก็เห็นว่าจากผลการเรียนที่ผ่านมา เราสามารถจะสมัครเรียนเอกได้หากว่ามีอาจารย์ที่ปรึกษาตอบรับ และต้องมีโครงการวิจัยเสนอกับทางมหาวิทยาลัยจึงจะสมัครเรียนปริญญาเอกได้ ปรากฏว่าอาจารย์ที่ทำวิจัยปริญญาโทแสดงความจำนงค์ให้เราทำงานต่อกับเขาได้เลย เขาให้เหตุผลที่ทำให้เราดีใจว่า เราทำงานดีและภาษาอังกฤษดีคุยกันรู้เรื่อง เขียนวิทยานิพนธ์ก็ต้องแก้ไขตามสมควรไม่ต่างจากนักศึกษาของเขา (สรุปว่าใช้ได้นั่นแหละ ไม่เหมือนนักเรียนต่างชาติที่เขาเคยพบมา ขอให้จำจุดนี้ไว้นะคะ เพราะตอนเราเขียนวิทยานิพนธ์ปริญญาเอก เขาให้เหตุผลกับรัฐบาลในการที่เราต้องอยู่ต่อที่ทำให้เราเจ็บใจตรงจุดนี้แหละ) ตอนนั้นด้วยความที่เราไม่เข้าใจระบบของมหาวิทยาลัยอย่างถ่องแท้ ก็เลยตกลงไปกับเขาด้วย คุยกันเรื่องของ proposal แล้วเขาก็เสนอความคิดให้เราไปค้นหามาคุยกันว่าเราจะทำอะไรบ้าง สรุปว่าเราก็ได้ฝันเฟื่องไปกับอาจารย์ทั้งๆที่อาจารย์เองก็ยังไม่ได้มีโครงการรองรับอยู่แล้ว แต่เขามีข้อได้เปรียบตรงที่เป็นผู้ดูแลเครื่องไม้เครื่องมือทั้งหลาย ซึ่งทำให้เราสามารถจะคิดหาวิธีการเพื่อจะเอามาใช้ในการทำโครงการได้หลากหลาย โดยมีเราเป็นนักเรียนปริญญาเอกคนแรก  แต่ตัวอาจารย์เคยมีนักเรียนทำวิจัยในระดับ Honours มาแล้ว 2-3 คนและเป็น co-supervisor ให้อีกหลายคน

ถึงตอนนี้ย้อนคิดกลับไปว่า ถ้าเราได้ไปคุยกับนักวิจัยซึ่งมีอยู่หลายกลุ่มมากที่โน่นและได้สอบถามประวัติของอาจารย์ก่อนจะตัดสินใจเลือก เราจะมีทางเลือกมากกว่านี้ (ตอนนั้นมัวแต่คิดดีใจที่เขาเลือกเรา ลืมคิดว่าเราก็มีสิทธิเลือกเขาเหมือนกัน) เพราะนักวิจัยของเขาจะอยู่กระจายไปตามสถาบันและโรงพยาบาลต่างๆรวมทั้งโรงพยาบาลเอกชนด้วย และทางมหาวิทยาลัยก็ไม่จำกัดว่าเราต้องเลือกคนที่สังกัดมหาวิทยาลัยเป็น supervisor เพียงแต่มี Head of School ที่เราสังกัดอยู่เป็นผู้อนุมัติก็เพียงพอแล้ว กว่าจะรู้ว่าเขามีระบบแบบนี้ก็เมื่อทำงานโครงการนี้ไปแล้ว 2-3 ปี สำหรับสิ่งที่ได้เรียนรู้จากการเรียนปริญญาเอกและชีวิตส่วนอื่นๆ จะขอเก็บมาเล่าในตอนต่อไป

 อีก 4-5 วันข้างหน้าจะต้องชีพจรลงเท้าไปจังหวัดสุราษฎร์ธานีและระนอง ยังไม่รู้ว่าจะได้มีโอกาสเข้าอินเตอร์เน็ตหรือเปล่าเลยค่ะ แต่คงจะบันทึกสิ่งต่างๆที่พบเห็นอยู่ดีค่ะ ฝากกัลยาณมิตรทั้งหลายช่วยดูแลบล็อกนี้ในบ้าน GotoKnow ด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ (เริ่มจะยึดติดอีกแล้วเรา....)