เก็บไว้ไม่ได้ จึงต้องเล่าให้ฟัง สนุกดี
หลังจากที่ไปอบรมการพัฒนาผู้นำการเปลี่ยนแปลงมาแล้ว 8 คืน 9 วัน
ครูอ้อยต้องกลับมารวมตัวกันเพื่อเขียนแผนไปปฏิบัติในโรงเรียนของตนเอง การประชุมคราวนี้ มีผู้เข้ารับการอบรมมากเป็นพิเศษ หมายถึง ผู้บริหาร 45 คน หัวหน้ากลุ่ม 10 คน รวมเป็นโรงเรียน 15 คน ทั้งหมดมี 20 โรงเรียน คิดเองว่า.....มีคนมากแค่ไหน
เรื่องที่จะต้องลำบากก็คือ....เรื่อง.....ห้องน้ำและอาหารการกิน
โดยเฉพาะห้องน้ำ ก็ต้องมีการเข้าแถวกันเข้า เรื่องนี้เป็นเรื่องปกติ
แต่ที่ไม่ปกติในวันนี้ก็คือ.....คนที่ออกมาจากห้องน้ำห้องที่ครูอ้อยจะเข้านั้น.....ต้องรายงานก่อนว่า...น้ำมันดำเองนะคะ
อีกห้องหนึ่งก็จะพูดว่า....สกปรกน่าดูเลยค่ะ
พอครูอ้อยทำภารกิจส่วนตัวเสร็จแล้ว ออกมาก็ต้องบอกคนต่อไปว่า...น้ำดำมากเลยค่ะ
ครูอ้อยยืนล้างมืออยู่ มองผ่านกระจกไป ก็จะมีคนพูดว่า..น้ำ...มันดำเองค่ะ
ครูอ้อยเก็บความสงสัยไว้ไม่อยู่จึงคิดไปต่างๆนานา ว่า...เขาจะกล้าสูบน้ำมาจากคลองแสนแสบหรือ
ครูอ้อยจึงทำใจกล้า...ถามคนงานที่ทำความสะอาด ว่า.....
น้องคะ ทำไมน้ำชักโครกจึงดำมากๆคะ
น้องคนงานตอบว่า...อ๋อ....เป็นน้ำ EM ค่ะ
ครูอ้อยก็เพิ่งเข้าใจว่า เขาใช้น้ำ EM บำบัดความเหม็นของห้องน้ำนั่นเอง
สวัสดีค่ะหนูนิด หนูนิด คิดถึงจังค่ะ