ขณะที่กำลังเขียนบันทึกนี้ จังหวัดยโสธรกำลังจัดงานบุญบั้งไฟ ประจำปี 2550 สิ่งหนึ่งที่คู่กับบุญบั้งไฟคือการรำเซิ้ง
การรำเซิ้ง เป็นจังหวะรำโบราณ ประกอบกับกลองตุ้มและผ่างฮาด จังหวะมีไม่มาก คือ ตุ้ม ตุ้ม ผ่าง ตุ้ม ตุ้ม ผ่าง ..........
จังหวะเดิมเป็นอย่างนั้น การร่ายรำ ก็ยกมือกวาดไปตามจังหวะเดิน 1-2-3 ออกท่าทางที่เห็นว่าสวย..นี่เป็นของเดิม
ต่อมามีคนคิดจังหวะให้เร็วขึ้น เป็นจังหวะในปัจจุบัน คล้ายรำโทนหรือกลองยาว คือ โจ๊ะ ทิง โจ๊ะ ทิง โจ๊ะ ทิง ทิง ...............
การร่ายรำก็จะเป็นวาดมือโยกไปมาระหว่างสะโพก ซ้าย ขวา แล้วสะบัดมือออก ขยับขาตามจังหวะ
ต่อมาก็มีการดัดแปลงท่ารำ เป็นเซิ้งต่างๆ เช่น เซิ้งสวิง(สะหวิง)
เซิ้งกระติบ เซิ้งแหย่มดแดง เซิ้งอะไรต่างๆ แล้วแต่จะคิดดัดแปลงไป
ผมมันคนคิดมาก ถ้าเมื่อคิดประดิษฐ์ท่ารำใหม่ๆ ได้แล้วทำไมไม่จดสิทธิบัตรไว้เลย เดี๋ยวก็เสียใจเหมือนเปลือกมังคุด เปล้าน้อย
อยากเชิญชวนท่านที่คิดอะไรได้แล้วสนใจสิทธิบัตรบ้างนะครับ
ผลประโยชน์ที่เรามองไม่เห็นอาจตามมาก็ได้
หรือว่าจะมีหน่วยงานไหนรับผิดชอบในเรื่องเหล่านี้ น่าคิดนะครับ
