กำลังตกอยู่ในสภาวะแห่งการทำงานอย่างสับสน วุ่นวาย ซึ่งไม่อาจจะลำดับได้ว่า หากมีอะไรมากระทบจิตใจในเวลานี้ อาจจะเหมือน..การถูกโจมตีแบบสายฟ้าแลบ ที่ไม่อาจต้านทานได้เลย
ก้าวไปข้างหน้า...ย่ำอยู่กับที่...หรือถอยหลังมาสักก้าว
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
Ping · 6 พ.ค. 2550
ครูอ้อย แซ่เฮ · 6 พ.ค. 2550
ยูมิ · 6 พ.ค. 2550
Conductor · 6 พ.ค. 2550
ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ · 6 พ.ค. 2550
Newday · 6 พ.ค. 2550
สรุปแล้ว….ครูอ้อยเดินไปข้างหน้าตอนเช้าค่ะ…..ตอนสายๆก็ย่ำอยู่กับที่…..ส่วนตอนเย็นขอถอยหลังมาหลายก้าวค่ะ….ส่วนตอนนี้…ขอนอนพักแล้วค่ะ
สวัสดีคุณครูค่ะ
สวัสดีค่ะน้อง...น่านฟ้าทะเลลม
ตาครูอ้อยจจะปิดลงแล้วค่ะ
การก้าวหน้าหรืออยู่กับที่ ขึ้นกับว่าเราเปรียบเทียบกับอะไร ถ้าเราเปรียบเทียบกับตัวเอง เราไม่จำเป็นต้องรีบก้าวก็ได้ ก้าวช้า ๆ ให้มั่นคง
แต่ถ้าเปรียบเทียบกับคนอื่น บางครั้งการนอนให้เต็มอิ่มในคืนนี้ ก็อาจทำให้เราสดใจกว่า ในวันพรุ่งนี้ค่ะ
ให้กำลังใจค่ะ ครูอ้อย