ชายหนุ่มคนหนึ่งได้รับเชิญจากมหาวิทยาลัยเพื่อให้เป็นวิทยากรพิเศษสอนวิชาปรัชญาให้กับนักศึกษาปริญญาโทเขาเตรียมการสอนอยู่หลายวันจึงตัดสินใจจะสอนนักศึกษาเหล่านั้นด้วยแบบฝึดหัดง่ายๆแต่แฝงไว้ด้วยข้อคิด
>>>>>เขาเดินเข้าห้องเรียนมาพร้อมด้วยของสองสามอย่างบรรจุอยู่ในกระเป๋าคู่ใจเมื่อได้เวลาเรียนเขาหยิบเหยือกแก้วขนาดใหญ่ขึ้นมาแล้วใส่ลูก เทนนิสลงไปจนเต็ม
>>>>>"พวกคุณคิดว่าเหยือกเต็มหรือยัง?" เขาหันไปถามนักศึกษาปริญญาโท
>>>>>แต่ละคนมีสีหน้าตาครุ่นคิดว่าอาจารย์หนุ่มคนนี้จะมาไม้ไหนก่อนจะตอบพร้อมกัน "เต็มแล้ว..."
>>>>>เขายิ้มไม่พูดอะไรต่อหันไปเปิดกระเป๋าเอกสารคู่ใจ หยิบกระป๋องใส่กรวดออกมาแล้วเทกรวดเม็ดเล็กๆจำนวนมากลงไปในเหยือกพร้อมกับเขย่าเหยือกเบาๆกรวดเลื่อนไหลลงไปอยู่ระหว่างลูกเทนนิสอัดจนแน่นเหยือก
>>>>>เขาหันไปถามนักศึกษาอีก "เหยือกเต็มหรือยัง?"
>>>>>นักศึกษามองดูอยู่พักหนึ่งก่อนจะหันมาตอบ "เต็มแล้ว..."
>>>>> เขายังยิ้มเช่นเดิมหันไปเปิดกระเป๋าหยิบเอาถุงทรายใบย่อมขึ้นมา และเททรายจำนวนไม่น้อยใส่ลงไปในเหยือกเม็ดทรายไหลลงไปตาม ช่องว่างระหว่างกรวดกับลูกเทนนิสได้อย่างง่ายดายเขาเทจนทรายหมดถุงเขย่าเหยือกจนเม็ดทรายอัดแน่นจนแทบล้นเหยือก
>>>>> เขาหันไปถามนักศึกษาอีกครั้ง"เหยือกเต็มหรือยัง?"
>>>>>เพื่อป้องกันการหน้าแตกนักศึกษาปริญญาโทเหล่านั้นหันมามองหน้ากันปรึกษากันอยู่นานหลายคนเดินก้าวเข้ามาก้มๆ เงยๆมองเหยือก ตรงหน้าอาจารย์หนุ่มอยู่หลายครั้งมีการปรึกษาหารือกันเสียงดังไปทั้งห้องเรียนจวบจนเวลาผ่านไปเกือบห้านาทีหัวหน้ากลุ่มนักศึกษา จึงเป็นตัวแทนเดินเข้ามาตอบอย่างหนักแน่น"คราวนี้เต็มแน่นอนครับอาจารย์"
>>>>> "แน่ใจนะ"
>>>>> "แน่ซะยิ่งกว่าแน่อีกครับ"
>>>>>คราวนี้เขาหยิบน้ำอัดลมสองกระป๋องออกมาจากใต้โต๊ะแล้วเทใส่เหยือกโดยไม่รีรอไม่นานน้ำอัดลมก็ซึมผ่านทรายลงไปจนหมดทั้งชั้นเรียนหัวเราะฮือฮากันยกใหญ่เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี
>>>>>"ไหนพวกคุณบอกว่าเหยือกเต็มแน่ๆ ไง"เขาพูดพลางยกเหยือกขึ้น
>>>>>"ผมอยากให้พวกคุณจำบทเรียนวันนี้ไว้เหยือกใบนี้ก็เหมือนชีวิตคนเรา
>>>>>ลูกเทนนิสเปรียบเหมือนเป็นเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิต เช่นครอบครัวคู่ชีวิต การเรียน สุขภาพ ลูก และเพื่อนสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องที่คุณต้อง สนใจจริงจังสูญเสียไปไม่ได้
>>>>>กรวดเหมือนสิ่งสำคัญรองลงมา เช่น งาน บ้านรถยนต์
>>>>>ทรายก็คือเรื่องอื่นๆ ที่เหลือเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่เราจำเป็นต้องทำ
>>>>>แต่เรามักจะหมกมุ่นอยู่กับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้
>>>>>เหยือกนี้เปรียบกับชีวิตของคุณ
>>>>>ถ้าคุณใส่ทรายลงไปก่อนคุณจะมัวหมกมุ่นอยู่กับเรื่องเล็กๆน้อยๆอยู่ตลอดเวลาชีวิตเต็มแล้ว...เต็มจนไม่มีที่เหลือให้ใส่กรวดไม่มีที่เหลือใส่ให้ลูกเทนนิสแน่นอน" ชีวิตของคนเราทุกคนถ้าเราใช้เวลาและปล่อยให้เวลาหมดไปกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆเราจะไม่มีที่ว่างในชีวิตไว้สำหรับเรื่องสำคัญกว่า เพราะฉะนั้นในแต่ละวันของชีวิตเราต้องให้ความสนใจกับเรื่องที่ทำให้ตัวเราและครอบครัวมีความสุขใช้ชีวิตเล่นกับลูกๆ
หาเวลาไปตรวจร่างกาย พาคู่ชีวิตกับลูกไปพักผ่อนในวันหยุดพากันออกกำลังกายเล่นกีฬาร่วมกันสักชั่วโมงสองชั่วโมงเพื่อสุขภาพและความสัมพันธ์ที่ดีในชีวิตเราต้องดูแลเรื่องที่สำคัญที่สุดจริงๆดูแลลูกเทนนิสของเราก่อนเรื่องอื่นทั้งหมด
>>>>>หลังจากนั้นถ้ามีเวลาเหลือเราจึงเอามาสนใจกับสิ่งแวดล้อมที่อยู่รอบๆตัวเรา
>>>>> นักศึกษาคนหนึ่งยกมือขึ้นถาม
>>>>>"แล้วน้ำที่อาจารย์เทใส่ลงไปล่ะครับหมายถึงอะไร?"
>>>>>เขายิ้มพร้อมกับบอกว่า"การที่ใส่น้ำลงไปเพราะอยากให้เห็นว่าไม่ว่าชีวิตของเราจะวุ่นวายสับสนเพียงใดในความสับสนและวุ่นวายเหล่านั้น คุณยังมีที่ว่างสำหรับการแบ่งปันน้ำใจให้กันเสมอ..."
อ่านแล้วได้ได้ข้อคิดดี..ที่เราไม่คิดว่าสิ่งเหล่านั้นเป็นสิ่งที่บางครั้งเราอาจจะมองข้ามไป.แล้วมันก็อาจจะมีผลกับชีวิตเราในหลายๆเรื่อง…..ชอมบทความนี้มากค่ะ