เพื่อน
เพื่อน คือ คนแรกที่ทำให้เรารู้จักผู้อื่น 
เพื่อน ..คือคนแปลกหน้าคนแรก...ที่ทำให้เรารู้จักความรัก 
นอกเหนือจากคนในครอบครัว..ที่เรารักกันมาตั้งแต่เกิด 
เพื่อน ..โผล่หัวมาตอนโต...เป็นใครไม่รู้..แล้วจู่ๆ 
วันหนึ่งเราก็รักมันได้ 
ฉันมองความรัก เพื่อน..เป็นความรักที่น่าเคารพยกย่อง 
แต่ต้องเป็น เพื่อนแท้ด้วยนะ.. เพื่อน..จะรักกันแบบพอดีๆ 
ไม่หวง..ไม่หึง.ไม่ต้องการอะไรตอบแทน..เรารักกันสบายๆ 
มีปัญหาปรึกษากัน.มีเรื่องเดือดร้อนช่วยกัน.. 
มีอะไรไม่สบายใจปรับทุกข์กัน 
แต่ในขณะเดียวกันต่างคนต่างก็มีโลกเป็นของตัวเอง 
เธอมีแฟนฉันไม่ว่า..เธอสนุกของเธอไป.. 
เราต่างยินดีในความสุขของกันและกัน 
ไม่ต้องมาเจอกัน...ก็ยังห่วงกัน..ยังคิดถึงกัน 
ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบอยู่เสมอ 
ถ้ามั่นใจว่า เจอเพื่อนแท้แล้ว..เชื่อเถอะว่า.. 
ไม่ว่าเราจะห่างกันอย่างไร..
เราจะคิดถึงกัน 
และเราจะไม่มีวันเลิกคบกัน .. 
เพราะเธอไปมี เพื่อนใหม่.. 
ต่างฝ่ายต่างมี เพื่อนใหม่..ก็ยังเป็น เพื่อนกันได้... 
มันเป็นความรักที่ไม่มีเงื่อนไข 
คนบางคนบอกว่า..คุยกับ เพื่อนได้ทุกเรื่อง.. 
แต่คุยกับแฟน..กับพ่อแม่ได้บางเรื่อง 
นี่แหละ..ที่มันเป็นความรักที่ประหลาด...แต่งดงาม 
มันมีความเข้าใจ.. ไว้ใจ ..เชื่อใจ..ในจุดสมดุล 
.....