Taman Ayun–Sanur Beach–Snow in Bali-Uluwatu-Kuta

พรุ่งนี้จะเดินทางไปจาการ์ตาแล้ว เหลืออีกหลายที่ที่ยังไม่ได้ไป เวลาก็จวนเจียนเสียเหลือเกิน รู้อย่างนี้น่าจะใช้เวลาในบาหลีให้มากกว่านี้สักหน่อย ด้วยข้อจำกัดด้านเวลาทำให้เราต้องตัดบางที่ออกไป แล้วออกเดินทางแต่เช้าเพื่อไปยังทามานอายูนเป็นที่แรก

            วัดทามานอายูน เป็นหนึ่งในวัดที่เรามักจะเห็นในโปสการ์ดของบาหลี จุดเด่นอยู่ตรงเมรุที่จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ สวยงาม เวลามีงานพิธีชาวบ้านก็จะแต่งองค์ทรงเครื่องเดินเรียงเป็นแถวตามทางเดินที่ลาดยาวเข้าสู่ประตูวัด เสียดายที่ไม่มีโอกาสได้เห็นกับตา

            วัดนี้มีคลองล้อมรอบ ตัววัดจริงๆ เล็กกว่าที่เราคิดไว้จนน่าใจหาย เพื่อความแน่ใจในขนาด เราก็เลยเดินไปรอบๆ พื้นที่วัดที่เป็นสนามหญ้ากว้างขวางและศาลาพักผ่อนเป็นระยะ เดินไปเดินมาก็ทำใจได้ว่าตัววัดคงจะมีแค่นี้เป็นแน่แท้ แต่ที่ไม่ประทับใจคือการเห็นคนนั่งตกปลาในคลองรอบๆ และหน้าวัดให้ชีช้ำใจ บ้านเราถือเป็นเรื่องใหญ่ในการประหัตประหารสิ่งมีชีวิตในอาณาเขตวัด แต่วัดฮินดูกลับไม่ถือเรื่องนี้ <p align="center"></p>ออกจากทามานอายูนเร็วกว่าที่ตั้งใจไว้ เห็นป้ายหาดซานัวร์ระหว่างทางไปเดนปาซ่าร์ เลยยอมอ้อมรถไปดูให้เห็นกับตาเสียหน่อย แล้วค่อยตีย้อนไปเข้าคูตาอีกทางหนึ่ง ซานัวร์เป็นหาดเล็กที่ค่อนข้างสงบ มีโรงแรมและบ้านพักอยู่รอบๆ ไม่มีกีฬาทางน้ำที่ต้องใช้อุปกรณ์ใดๆ ให้เห็น นอกจากเรือที่จอดอยู่ริมฝั่งรอพานักท่องเที่ยวข้ามไปเที่ยวยังเกาะกลางทะเล อย่างไรก็ตาม เราเชื่อว่าหาดบ้านเราสวยกว่าที่บาหลีอยู่วันยังค่ำ             เดิมตั้งใจว่าจะหาเจ็ตสกีขี่เล่นสักพัก แต่เมื่อไม่มีอะไรให้ชื่นชมมากนักเลยไปนั่งคุยกับชาวบาหลีที่ศาลาพักผ่อน “กุงอาดิ” เป็นตำรวจวัยเกษียณ มีลูก 5 คนที่เหลือวัยเรียนในระดับอุดมศึกษาแค่คนเดียว แกเลยสบายนั่งรอเก็บเงินจากธุรกิจให้เช่ารถและเกสต์เฮ้าส์ คุยกันถูกคอเพราะพ่อเราก็เป็นตำรวจเหมือนกัน นั่งแลกเปลี่ยนประสบการณ์การเป็นตำรวจของ 2 สัญชาติ และการย้ายที่อยู่อาศัยเพื่อไปรับราชการตามที่ต่างๆ สนุกสนานเฮฮาแบบอังกฤษปนบาหลีและภาษามือกันให้วุ่น พอรู้ว่าจะไปจาการ์ตาต่อ แกยังจะโทร.ไปฝากฝังกับลูกชายที่เป็นตำรวจอยู่จาการ์ตาให้ เราก็ได้แต่รับความปรารถนาดีไว้ด้วยใจ <p style="text-justify: inter-ideograph; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">            ใครไปบาหลีอยากเช่ารถแกใช้ Suzuki Katana (หรือ Caribian บ้านเรา) อาทิตย์ละ 700,000 IDR เฉลี่ยแค่วันละ 400 บาทเท่านั้น ก็โทร.ไปที่ 0361-7852518 กุงอาดิ (Gung Adi) หรือชื่อเต็มว่า อิ กูสติ งูระ เมวะฮาดี (I Gusti Ngurah Mewahadi)  (อ่าน “การเดินทางและเช่ารถในบาหลี”)</p><p align="center"></p><p style="text-justify: inter-ideograph; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">          ประมาณ 11 โมงครึ่งก็ขอตัวลาเพื่อไปหาที่พักในคูตาก่อนไปดูพระอาทิตย์ตกดินที่อูลูวาตู เข้าเขตคูตามาได้สักพัก สายตาอันเฉียบคมของเราก็ไปสะดุดกับป้าย “SNOW IN BALI” และฉากภูเขาหิมะในรูปข้างล่าง อากาศกำลังร้อนๆ พอดี เวลาก็เหลืออีกเยอะความสนใจมันแล่นเข้าสมองไปสั่งการให้หักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าไปในทันที ค่าเข้า 40,000 IDR (160 บาท) จ่ายตังค์ให้ค่าดับกระหายคลายร้อนเสียหน่อย ที่นี่เปิดให้เข้าตั้งแต่เที่ยงวัน-สี่ทุ่ม เราก็เลยเข้าไปเป็นคนแรกทันที</p><p style="text-justify: inter-ideograph; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">            สำหรับคนที่เคยทำงานอยู่กับห้องเย็นมา 6 ปี ความเย็นแค่ตู้คอนเทนเนอร์นี้ไม่ค่อยระคายผิวสักเท่าไหร่ค่ะ เสื้อโค้ชที่มีให้ไม่ค่อยน่าใส่ เราก็เลยเดินตัวปลิวเข้าไปท่ามกลางสายตาอันประหลาดใจของพนักงาน เดินผ่านตู้คอนเทนเนอร์เข้าไปด้านใน เป็นการแสดงน้ำแข็งแกะสลักรูปต่างๆ ตั้งแต่ 12 ราศี มังกร เรือใบ เหยี่ยว กำแพงเมืองจีนจำลอง ฯลฯ อากาศเย็นกำลังดีค่ะ ยังไม่ต้องพึ่งเสื้อกันหนาว</p><p align="center"></p><p align="justify">          เดินผ่านน้ำแข็งแกะสลักไปจนถึงลานหิมะ ตรงนี้เริ่มเย็นขึ้น ให้พนักงานด้านในช่วยถ่ายภาพให้ แกคงยังไม่ค่อยคุ้น รูปที่ได้มาจึงสั่นเกือบทุกรูป (สงสัยมือจะสั่นเพราะอากาศค่ะ) แถมทำหน้าตาประหลาดใจสุดๆ ที่เราเดินตัวปลิวแบบเสื้อยืดตัวเดียว สะสมความเย็นก่อนออกไปเผชิญแดดด้วยการไปเล่นหิมะอยู่สักพัก พอให้เริ่มหนาว แล้วก็วิ่งไปเล่นสไลเดอร์ต่อ มันส์สุดๆ ค่ะ มีกี่ลานกี่ช่อง เราก็วิ่งไปเล่นหมด พนักงานข้างในก็ขำเรา เล่นไปได้ประมาณ 4-5 รอบ คนเริ่มเข้ามาเยอะ มีเด็กๆ เข้ามาร่วมแจมด้วย เลยต้องหนีความหนาวออกไปนั่งเล่นข้างนอก</p><p align="center">
</p><p style="text-justify: inter-ideograph; margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal">กะว่าจะเข้าไปต่ออีกสักรอบ เพราะ 160 บาทเนี่ยเค้าในเล่นจนหนำใจเลย แต่กลัวจะไม่ทันเที่ยวที่อื่น แถมกล้องและโทรศัพท์มือถือ ก็ชื้นไปหมดเพราะไม่ได้ป้องกันไว้ เลยเปลี่ยนใจกลับเข้าคูตาไปหาโรงแรมก่อน แวะไปจอดรถที่หาดคูตา ถามจากคนแถวนั้นเรื่องโรงแรมราคาประหยัด ได้รับคำแนะนำให้ไปแถวๆ Super Nova ที่เราไปกินข้าวถึง 2 ครั้ง แต่ไหนๆ ก็จอดรถแล้วเลยเดินเข้าไปดูในซอย Poppies Lane 1 ซะหน่อย แล้วก็ถูกใจ New Arena Hotel โรงแรมหรูราคาประหยัดที่ขอแนะนำ (ที่ว่าหรูนี่ หมายถึงเทียบกับราคานะคะ ไม่ถึงกับขั้น 4-5 ดาวหรอกค่ะ) แต่ต้องต่อรองราคาแบบเล่นตัวหน่อยนะคะ (โรงแรมที่พักในบาหลี)</p><p style="text-justify: inter-ideograph; margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal">จัดของเข้าที่เข้าทางเรียบร้อย บ่ายสามโมงก็เคลื่อนต่อไปยังอูลูวาตู เพื่อรอดูพระอาทิตย์ตกดิน การที่ไม่ได้วางแผนให้ดีทำให้ต้องย้อนกลับไปทางเดิมของวันแรกอีกครั้ง ผ่านสนามบินและหาดจิมบารานด้วยทางที่คุ้นเคย เมื่อใกล้ถึงเราผ่านสนามกอล์ฟแห่งหนึ่งที่น่าจะเป็นสวรรค์ของนักหวดเชียวค่ะ ทางเข้ากำลังสร้างใกล้จะเสร็จ หรูหราอลังการใหญ่โตมาก จึงขับรถวนเข้าไปเที่ยวดูด้านในเสียหน่อย มีหมู่บ้านจัดสรรสำหรับเศรษฐีนักกอล์ฟปลูกอยู่บนสันเขาจำนวนหนึ่ง ถนนที่ทอดยาวไปถึงตัวสนามค่อนข้างไกล แต่วิวระหว่างทางสวยงามน่าประทับใจ จนมีหนุ่มสาววัยรุ่นขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามาเที่ยวเล่นให้เห็นหลายคู่ค่ะ</p><p style="text-justify: inter-ideograph; margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal">เมื่อไปถึงอูลูวาตูก็ให้ประทับใจกับบรรยากาศของวัดและหน้าผาริมทะเล วัดอาจไม่สวยงามเท่าทานาล็อต แต่เส้นทางเดินไปยังหน้าผากับลมเย็นๆ ที่พัดผ่านมาตลอดทำให้สดชื่นไม่หยอกค่ะ ไปนั่งหย่อนขาเล่นตรงหน้าผาให้หวาดเสียวเล่นแบบไม่มีใครเห็นได้แป๊บเดียว เจ้าฝูงลิงก็มาป้วนเปี้ยนจะคว้ากระเป๋าเราเอาไปเล่น กสัวว่าจะต้องตบตีแย่งชิงของกันจนตกหน้าผา เลยเดินไปนั่งเล่นที่ศาลารอดูพระอาทิตย์ตกทะเลดีกว่า</p><p align="center"></p><p align="justify">          นั่งเล่น Music video ริมทะเลอยู่คนเดียว สมมติว่าเจ้าลิงน้อยเป็นตากล้อง กะว่าต้องได้ช็อตเด็ดแน่ๆ แต่เล็งแล้วเล็งอีก เจ้าเมฆที่มากวนใจมันดันหนาซะเหลือเกิน เลยไม่เห็นพระอาทิตย์เป็นลูกๆ ตกจ๋อมลงกลางทะเลให้เป็นบุญตา คนที่คาดหวังไว้อย่างเรา ก็ต้องทำใจนะคะ ว่าฟ้าดินลิขิตไม่ได้จริงๆ เลยคอตกขับรถกลับตามระเบียบ</p><p align="center"></p><div align="center"> </div><div align="center">

 คืนนี้แวะไปเดินเล่นคูตาไนซ์มาร์เก็ต นึกว่าจะเป็นตลาดนัดแบบไนซ์บาซ่าที่บ้านเรา กลายเป็นแค่แหล่งรวมร้านอาหารแบบตลาดโต้รุ่งที่ไม่ใหญ่นัก เดินเล่นไปเรื่อยๆ จนรอบตลาดคูตาได้มั้งคะ ไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจเท่าไหร่ ก็เหมือนแหล่งท่องเที่ยวริมทะเลทั่วๆ ไป มีแต่ของฝาก ของที่ระลึกพวกเสื้อผ้าที่เราก็ไม่ค่อยนิยม ได้แต่หน้ากากอันเล็กๆ มาหนึ่งอัน (อ่านใน “ของฝากจากบาหลี”)

ไปเจอร้านอาหารจาวา ฝั่งตรงข้าม Super Nova เป็นรถเข็นเล็กๆ แต่คนมุงเยอะมาก เลยขอเป็นหมึกดำไปลองชิมซะหน่อย โอ้โห...อร่อยมากกกกก  รู้สึกว่าเราจะถูกชะตากับอาหารชวาที่สุด เพราะใกล้เคียงกับรสชาติคนไทย แถมไม่แพงอีกต่างหาก  ถามได้ความว่าร้านนี้เปิดขายตั้งแต่ บ่าย 2 ถึงตี 4 ใช่ค่ะ อ่านไม่ผิดหรอก เวลานี้จริงๆ เค้าขายดีมาก เพราะอร่อยจริงๆ ...ต้องไปลองให้ได้นะคะ

กลับมานอนแช่น้ำอุ่นผ่อนคลายซะครึ่งชั่วโมง แล้วก็หลับฝันดีในห้องหรูริมสระน้ำกับคืนสุดท้ายของบาหลี 

</div><div>รวมภาพทั้งหมด</div>