บันทึกเล่าเรื่องดีๆถึงชีวิตคนที่ค้นพบความจริงแห่งชีวิต แบบที่คุณสุรเชษฐนำมาเล่าในบันทึก พลังแห่งปัจเจกคือพลังที่แท้จริง นั้นเป็นสิ่งที่เราได้ยินได้ฟังกันเสมอแต่ไม่เคยเพียงพอค่ะ ทั้งผู้ใหญ่วิบูลย์ เข็มเฉลิมและคุณสุรเชษฐเองเป็นตัวอย่างของคนที่เรียนรู้จากความล้มเหลวของตนเอง เป็นบทเรียนที่มีค่าทั้งกับเจ้าของและพวกเราทุกคน ที่เราไม่จำเป็นต้องเดินซ้ำทางผิดที่ท่านพิสูจน์ให้เห็นมาแล้ว และเมตตานำมาเผยแพร่ต่อพวกเรา
ชอบคุณ ฉัตรชัย
เพราะรูปประกอบประวัติทำท่าได้เข้ากับบล็อกจังค่ะ อ่านบันทึก เลิกฝืนใจอ่าน แล้วเปลี่ยนมาอยากจะอ่านแทน (ทำได้จริงเหรอ) ตอนที่ 1 แล้วชอบการบรรยายถึงตัวเองและแรงบันดาลใจที่ทำให้เปลี่ยนตัวเอง ตามไปแล้วสนุกกับเรื่องการแปลภาษาอังกฤษและสารพัดสารพันเรื่องในบล็อก ปัญหาการอ่านและแปลอังกฤษ ที่คุณฉัตรชัยคุยโต้ตอบกับคุณ บ่าววีร์ คนคุณภาพไฟแรงอีกคน อ่านไปได้อีกหลายบันทึกเลย มีอะไรดีๆที่ชอบมากมายเลยค่ะ (เกี่ยวกับภาษาและดิคฯนี่แหละ)
แถมจากบล็อก คุณฉัตรชัยที่พูดเรื่องภาษาอังกฤษ เรื่องดิคฯ ก็ได้พบคุณป้าเจี๊ยบมาแนะนำบล็อก อังกิด..ผิดๆถูกๆ ต้องบอกว่าตัวเองชอบมากๆ และอยากให้ทุกคนที่เคยไม่ชอบภาษาอังกฤษแวะเข้าไปอ่านค่ะ ป้าเจี๊ยบเป็นคนที่เป็นครูที่ยอดเยี่ยมจริงๆ เพราะเขียนเล่าเรื่องสนุกแล้วยังใส่คำสอนในแต่ละบันทึก เพียงประโยคสั้นๆ ให้สนุกที่จะจำและนำไปใช้ เป็นศัพท์ที่เรามักจะพบในหนังแล้วเค้าแปลผิดๆ ก็มี ป้าเจี๊ยบบันทึกมาแล้ว 7 บันทึกค่ะในบล็อกนี้ อ่านสนุกทุกอันเลย ขอบอก ขอบอก ตามอ่านบล็อกอีก 2 บล็อกของป้าเจี๊ยบจนจะหมดอยู่แล้วค่ะ 60 กว่าบันทึก เดี๋ยวจะเขียนความประทับใจอีกบันทึกเลย
ขอบคุณที่แนะนำค่ะ