ในชีวิตเรา.....คงมีคนไข้อีกมากมายที่เราไม่มีโอกาสได้สัมผัสและทำการรักษา....แต่การที่เราเป็นครูทันตแพทย์ที่ดีเราสามารถสร้างทันตแพทย์ที่ดีอีกหลายๆคนเพื่อไปดูแลประชาชนเหล่านั้นแทนเรา

ผมเพิ่งกลับมาจากการสัมมนาคณะที่จังหวัดจันทบุรี...ทุกอย่างราบรื่นและเป็นไปตามกำหนดการดี

แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผมอยากมาถ่ายทอดให้ทุกๆคนอ่านกันในวันนี้ เป็นคำพูดของอาจารย์ท่านหนึ่งที่ผมได้มีโอกาสได้ยินท่านกล่าวในสุนทรียสนทนาช่วงหนึ่ง ซึ่งผมประทับใจมากและคิดว่าเป็นสิ่งที่โดนใจผมมากกับการก้าวเข้ามาเป็น"ครูทันตแพทย์"คนหนึ่ง

 ท่านเล่าให้ฟังว่า"เวลาตรวจงานในคลินิก จะพบนิสิตทันตแพทย์บางคนที่ดูทำงานไม่ได้เรื่อง ทำผิดพลาดนู่นนี่เป็นประจำ ซึ่งก็สร้างความหงุดหงิดใจให้อาจารย์เป็นประจำ

แต่อาจารย์ท่านนี้ก็ไม่เคยโกรธหรือดุด่านิสิต...ซึ่งผมก็ถามว่าเพราะเหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น

ท่านตอบว่า

ชีวิตการเป็นทันตแพทย์หนึ่งคนนั้นสั้นนัก....เมื่อเทียบกับปริมาณคนไข้ที่รอการรักษาจากเราอยู่ซึ่งมีอยู่อีกมากมาย...ซึ่งทำอย่างไรเราก็คงจะรักษาได้ไม่หมด

แต่เราโชคดีกว่าทันตแพทย์คนอื่น....ที่ได้เป็น"ครูทันตแพทย์" ที่มีโอกาสได้สอน.... ได้สร้างทันตแพทย์ที่จะสามารถเป็นที่พึ่งพิงของประชาชนเหล่านั้นได้"

 

คำพูดของอาจารย์มีความจริงใจและแสดงให้เห็นความเป็นครูอย่างแท้จริง

ผมซาบซึ้งและรู้สึกภูมิใจกับคำตอบสำหรับชีวิตการเป็นอาจารย์ทันตแพทย์ ซึ่งแต่ก่อนในบางครั้งก็รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจว่าการเป็นครูทันตแพทย์นั้นดูเหมือนจะไม่ได้รับการเหลียวแลจากภาครัฐเท่าที่ควร ผลตอบแทน ก็ได้รับน้อยกว่าการปฏิบัติงานในโรงพยาบาลในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข
.....สิทธิประโยชน์หรือสวัสดิการต่างๆก็น้อยกว่าข้าราชการ...บำเหน็จ...บำนาญก็ไม่มี...เงินหมื่นก็ไม่ได้ ซึ่งสิ่งต่างๆเหล่านี้เคยเข้ามาบั่นทอนแรงจูงใจในการทำงานมากทีเดียว

แต่พอมาฟังอาจรย์ท่านนั้นกล่าวถึงคุณค่าของการเป็นอาจารย์..ทำให้ผมมีกำลังใจทำงานมากขึ้นทีเดียว

ขอบคุณครับ....ที่ทำให้ผมรู้คุณค่าแห่งวิชาชีพ+++