เนื่องจากได้รับความรู้จากข่าวช่อง 7 ว่าถ้าดื่มกาแฟวันละสองแก้ว ทำให้อายุสั้นลง ผมก็เลยเปลี่ยนจากกาแฟมาเป็นชาแทน และบังเอิญว่า ก่อนจะไปชงชา ได้เปิดลิ้นชักพบชาของฝากจากอินเดียอยู่กล่องหนึ่ง (เขาฝากมาให้ตั้งแต่ต้นปี เพิ่งดื่มไปไม่เท่าไร) ก็เลยได้เวลาทดลองชิมชาจากอินเดียดูหน่อย รสชาดธรรมดาครับไม่ได้หวู่หวาอะไรมาก แต่พอได้สักสองสามครั้งของซด ทำให้นึกถึงเรื่องเกี่ยวกับอินเดียได้เรื่องหนึ่ง ซึ่งเป็นความรู้ที่ได้จากการคุยกับดร.ชาฟีอีย์ อาดำ (อาจารย์วิทยาลัยอิสลามศึกษา มอ.ปัตตานี) แต่ขอเป็นวันหลังจะนำมาเล่าสู่กันฟังนะครับ
อีกเรื่องหนึ่งที่คิดขึ้นมาจากการได้ซดชา คือ ชาที่ไหนที่เคยดื่มมาแล้วประทับใจ?
บังเอิญผมจะมีโอกาสไปเยี่ยมบ้านพักอาจารย์หลายท่านในช่วงที่เรียนปริญญาตรีครับ แต่ละท่านก็จบมาจากต่างประเทศซึ่งท่านเหล่านั้นมักจะทำเอาวัฒนธรรมจากประเทศนั้นกลับมาด้วย และส่วนใหญ่เวลาผมไปเยี่ยมท่านอาจารย์ อาจารย์ก็มักจะเสริฟชามาให้ดื่มครับ ชาที่ผมประทับใจมีดังนี้ครับ
1. ชาบ้าน อ.มูหัมมัดรีชาด ใบกาเด็ม อันนี้ยกให้เป็นเบอร์หนึ่งเลยครับ ชาที่ท่านเสริฟทำให้ผมต้องไปบ้านท่านหลายครั้ง และท่านก็ชวนให้ไปนั่งคุยด้วย ความอร่อยมาจากการที่ท่านชงชา ผสมกับตะไคร้หอม และเมนทอลครับ แปลกดี ดื่มไป หอมไป และเย็นใจดีครับ
2. ชาบ้าน ผศ.ดร.พรียศ รอฮีมูลาครับ อันนี้เรียกว่า ชาโต้รุ่งครับ ไปบ้านท่าน จะไม่สามารถกลับได้ก่อนเที่ยงคืน ผมไปชิมมาสองถึงสามครั้ง กลับตีสองถึงตีสามครับ ความอร่อยอยู่ที่รสชาดของการคุยครับ โดยเฉพาะคุยเรื่องการเมือง และมหาวิทยาลัย
3. ชาบ้าน ดร.อับดุลเลาะห์ หนุ่มสุข บ้านนี้อร่อยที่ขนมที่กินกับชาครับ ขนมจะไม่ซ้ำกัน ที่ประทับใจคือ คุกกี้ใส่อินทผาลัมครับ บรรยากาศการคุยไม่หวูหว่าเท่าไร
ขออนุญาตนำเสนอสามอันดับนะครับ ออ. เกือบลืมขออีกอันดับนะครับ ชามาเลย์ตราม้าครับ อันนี้ถ้าแม่ผมชงให้ละก้อ ติดใจแน่ครับ
