ช่วงนี้ ประเด็นการเพิ่มข้อความว่า ศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติ ในรัฐธรรมนูญ เป็นหนึ่งในประเด็นที่มีการกล่าวถึงกันอย่างกว้างขวาง ผมตั้งใจจะเขียนเรื่องนี้นานแล้วครับ แต่ไม่มีเวลาลงมือเขียนสักที
เหตุที่ผมจะเขียน เพราะผมไม่ใช่พุทธ แต่ผมเป็นมุสลิม (นับถือศาสนาอิสลาม) ดังนั้นข้อคิดเห็นของผมจึงน่าจะสร้างมุมมองใหม่ให้สังคมไทยก็ได้
ถ้าให้ตอบว่า "เห็นด้วยหรือไม่" ผมตอบได้ในครั้งแรกเลยครับว่า "เห็นด้วยร้อยเปอร์เซนต์"
เหตุผลคือ
1) โดยนัยยะ ถึงไม่ระบุ ก็เป็นที่ทราบกันอยู่แล้วว่า ไทยเป็นเมืองพุทธ แต่ก็เคารพในความแตกต่างทางศาสนา ดังนั้นถ้าจะระบุเพื่อให้เกียรติกับศาสนาที่คนส่วนใหญ่นับถือก็ไม่น่าจะผิดอะไร ตราบใดที่ข้อความดังกล่าวไม่ทำให้อิสระภาพในการนับถือและปฏิบัติตามหลักคำสอนของศาสนาอื่นๆ ได้รับผลกระทบ
2) มีหลายประเทศที่ใช้ชื่อโดยการอ้างอิงกับศาสนาของประเทศ ซึ่งไม่แปลกและไม่ได้สร้างความแตกแยกอะไรให้กับคนที่ไม่ได้นับถือศาสนานั่นในประเทศของตน ในประเทศที่มีมุสลิมเป็นส่วนใหญ่ ประกาศว่าประเทศของตนเป็นประเทศอิสลาม (ประเทศมุสลิมกับประเทศอิสลาม นิยามต่างกันนะครับ) ก็มิได้หมายความว่าประเทศนั้นไม่มีคนต่างศาสนิกนะครับ และคนต่างศาสนิกก็ได้รับสิทธิในการศรัทธาและปฏิบัติตามศาสนาที่ตนนับถือ ดังนั้นในฐานะที่ผมเป็นมุสลิมในประเทศไทยผมก็ไม่ได้รู้สึกเสียสิทธิหรือเสียศักดิ์ศรีอะไรของผมเลย หากยังคงเคารพสิทธิระหว่างกัน
3) ที่สำคัญ ผมไม่อยากเห็นความขัดแย้งของคนในประเทศ ด้วยแค่ข้อความข้อความๆ เดียว ดังนั้นผมมองว่า คนที่นับถือศาสนาส่วนน้อยในประเทศไทยก็ควรเสียสละนิดหน่อยเพื่อประโยชน์ส่วนรวม (ไม่รู้เป็นการเสียสละหรือเปล่า เพราะรู้สึกว่าไม่ได้สูญเสียอะไรเลย)
แต่ผมมีประเด็นที่จะฝากให้กับผู้เรียกร้องทุกท่านได้คิดสักนิดหน่อยนะครับ ว่า ถ้าประเทศที่ประกาศตัวว่าเป็นประเทศอิสลามนั้น ภาพของการปกครองต่างๆ ชัดเจนนะครับ เพราะมันมีนิยามที่ชัดเจนของคำว่า รัฐอิสลาม ซึ่งประเด็นนี้ตั้งแต่ผมเรียนประถมจนถึงปริญญาโทในประเทศไทย ผมไม่เคยเห็นภาพของประเทศพุทธเลย ว่ามีความแตกต่างจากประเทศทั่วๆ ไปยังไง ดังนั้นถ้าคุณคิดว่า การระบุว่า พุทธเป็นศาสนาประจำชาติ มันก็ต้องมีกระบวนการที่ชัดเจนในทางปฏิบัติด้วยนะครับ ตัวอย่างง่ายๆ ที่ง่ายมากๆๆ ในอิสลามระบุว่า เหล้าเป็นสิ่งต้องห้าม นั่นหมายถึงห้ามตั้งแต่การผลิต จำหน่าย จนถึงการดื่ม ซึ่งในศาสนาพุทธก็ห้ามครับ (อยู่ในศีลห้า) แต่ไม่ปรากฏการปฏิบัติ ทั้งๆ ที่ส่วนใหญ่ของฝ่ายนิติบัญญัติ ฝ่ายบริหาร ฝ่ายตุลาการของไทยเป็นพุทธ
ในรัฐอิสลามมีหลักปฏิบัติสำคัญสำหรับต่างศาสนิกที่อาศัยในรัฐหรือเป็นพลเมืองของรัฐครับ ดังนั้นประชากรของรัฐจึงไม่ต้องกังวลกับการปกครองในระบบอิสลาม แต่อันนี้ผมไม่ทราบจริงๆ ว่าพุทธระบุถึงต่างศาสนิกอย่างไร (ใครบอกได้ช่วยบอกที)
ถ้าการเพิ่มข้อความดังกล่าวสามารถระงับปัญหาของชาติได้ผมเป็นคนหนึ่งที่ยินดี ถึงแม้ไม่ได้นับถือศาสนพุทธก็ตาม
ถ้าทำให้ประเทศเป็นเมืองพุทธ และปฏิบัติตามคำสั่งของศาสนาอย่างเคร่งครัด และเคารพศาสนาที่แตกต่างออกไป ผมว่า ประเทศไทยน่าอยู่ขึ้นเยอะเลยครับ
