ธรรมที่นำความฉิบหายมาสู่บุคคล

ธรรมที่นำความฉิบหายมาสู่บุคคล

 

1.นักบวชสละเวลาศึกษาสาระทางโลก แทนที่จะสนใจคำสอนของปราชญ์ที่ตนเองสนใจแล้ว  ย่อมฉิบหาย

2.คิดปฏิรูปผู้อื่น  ย่อมฉิบหาย

3.คิดสั่งสอนธรรมผู้อื่นก่อนตน  ย่อมฉิบหาย

4. ผู้ประพฤติธรรมได้สัมผัสธรรมขั้นต้นเพียงเล็กน้อย  ชื่นชมยินดี และหยุดอยู่ไม่เร่งพัฒนาตนต่อไป ย่อมฉิบหาย

5.มีชีวิตอยู่ด้วยความหวัง และ ความกลัวอย่างโลกๆ ย่อมฉิบหาย

6.วางแผนล่วงหน้าในอนาคตราวกับจะสร้างที่อยู่ถาวรในโลกนี้ แทนที่จะอยู่ไปวันๆ  ราวกับว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิต  ย่อมฉิบหาย

7. ผู้เกียจคร้าน ไม่ฉกฉวยโอกาสขณะความเจริญก้าวหน้าทางจิตอยู่ปรากฏเฉพาะหน้า  ย่อมฉิบหาย

ผู้ใดประพฤติธรรมทั้ง 7 ข้อนี้
ย่อมประสพกับความฉิบหาย
มีชีวิตอยู่เหมือนเดือนแรมเสี้ยว เล็กลง
เล็กลง ... และ .... ก็มืดในที่สุด....