ฝนสีชมพู..

สุขตา สุขใจ สุขกายจังค่ะ สำหรับวันนี้...

เดิมทีป้าเจี๊ยบตั้งใจชวนเพื่อนในห้องทำงานร่วมกิจกรรมดัดจริตแบบว่าเลี้ยงน้ำชา และชมดอกชมพูพันธ์ทิพย์บานมาตั้งแต่มีนาคมแล้วค่ะ  เพราะทุกๆปี ถนนอู่ทองนอกซึ่งเป็นเส้นที่อยู่หน้าที่ทำงานของป้าเจี๊ยบเป็นถนนที่มีต้นชมพูพันธ์ทิพย์ขนาดยักษ์ตลอดสองข้างทาง และช่วงมีนาคมของทุกปี ก็จะพร้อมใจกันทิ้งใบเกลี้ยง และออกดอกสะพรั่งไปหมด มองไปทางไหนก็เห็นแต่สีชมพูหวานแหวว เวลาร่วงลงถนนก็เหมือนปูด้วยพรมสีชมพูตลอดทาง 

สาเหตุที่ก่อให้เกิดไอเดียชวนเพื่อนทำดัดจริตก็คือ อาคารที่ทำงานของป้าเจี๊ยบถูกทุบทิ้งเพื่อสร้างใหม่ เลยถูกย้ายมานั่งทำงานที่อาคารริมถนนอู่ทองนอก  หน้าต่างห้องทำงานทั้ง 12 บานบนชั้นสามของป้าเจี๊ยบตรงกับต้นชมพูพันธ์ทิพย์เป็นแนวยาว หลังจากประกาศชวนเพื่อนไปแล้วก็นั่งรอค่ะ   แล้วก็รอเก้อ  มีนาคมผ่านไปโดยที่บางต้นมีดอกออกมาแพรมๆ ให้เห็นนิดหน่อย   ไม่พร้อมใจอย่างปีที่แล้ว ซึ่งพอถึงช่วงสอบปลายภาค ดอกชมพูพันธ์ทิพย์จะพร้อมใจกันออกมาอวดโฉมให้กำลังใจ 

นึกว่าชมพูพันธ์ทิพย์จะกลายเป็นแห้วซะแล้วค่ะ  แต่แล้วต้นเมษาเจ้าดอกกลีบบางแสนสวยก็พร้อมใจบานให้  ถนนในกรุงเทพที่ปลูกชมพูพันธ์ทิพย์เยอะๆ เหมือนกันอย่างถนนพหลโยธินแนวสวนจตุจักร และถนนสุขุมวิท ก็ชมพูลานตาตลอดทาง สะใจป้าเจี๊ยบจนขับรถอ้อยอิ่งให้คันหลังบีบแตรไล่ซะนี่ 

วันนี้จึงชวนเพื่อนจิบชาแล้วนั่งชมดอกชมพูพันธ์ทิพย์ผ่านหน้าต่างห้องทำงานกันสิคะ  ชาแอปเปิ้ลรสเปรี้ยวนิดๆ ถูกใจอาจารย์เอื้องมากๆ จนเติมหลายครั้ง  ชานี้เพิ่งได้มาจากการเยือนตุรกีเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมานี้เองค่ะ

เพลิดเพลินไปสักพักหนึ่ง ป้าเจี๊ยบก็ตรวจงานของนักศึกษาหน้าจอคอมพิวเตอร์ต่อ  เห็นข้างนอกฟ้าเปลี่ยนเป็นสีเทา แล้วฝนก็ตก  ทันใดนั้นอาจารย์เอื้องซึ่งนั่งหันหน้าตรงกับต้นชมพูพัน์ทิพย์ก็ร้องขึ้นว่า “ดูเร็วๆ พี่ สวยจริงๆ”  ป้าเจี๊ยบหันหน้าไปทางหน้าต่างๆ ข้างตัวก็พบว่า  น้ำฝนพาดอกชมพูพันธ์ทิพย์ร่วงพรูลงมาพร้อมๆกัน นับร้อยนับพันดอกแทนที่จะร่วงทีละดอกสองดอกไปเรื่อยๆ อย่างที่เห็นตามปกติ   จนคล้ายกับฝนดอกไม้..ปลิวโรยตัวลงมาแบบสโลโมชั่นซะด้วย สวยสุดใจจนไม่ยอมละสายตาเลยค่ะ  เพลินชมจนไม่ได้ถ่ายรูปไว้ เสียดายจริงๆ 

ผลลัพธ์ของการที่ปีนี้ออกดอกช้า และมีฝนกลางฤดูร้อน เลยทำให้ป้าเจี๊ยบได้ภาพอันงดงามนี้บันทึกไว้ในความทรงจำค่ะ

ปีหน้าจะมีภาพงามๆ อย่างนี้อีกไหมหนอ?..