เปรี้ยง...!!! เสียงฟ้าผ่าลงมาทำให้ฝูงสัตว์ต่างสะดุ้งกลัวและหลบเข้าที่กำบังกันจ้าละหวั่น

ท่ามกลางเมฆฝนบนฟ้ากว้างกำลังจะตกลงมาขณะนี้umiนึกถึงการคุยกันของนักคิดนักเขียนสองท่านเลยผูกเป็นนิทานมาเล่าสู่กันฟังดังนี้...

ในสวนป่าแห่งหนึ่งมีลำธารใสไหลเย็นเป็นที่อยู่อาศัยของหมู่สัตว์ทั้งหลาย  ต่อมาสิงโตเจ้าป่าเกิดป่วยนอนซมอยู่ในถ้ำลุกไปไหนมาไหนไม่ได้เลย 

เจ้าม้าแสนรู้จึงมาเยี่ยมถามข่าวความเป็นไปต่าง ๆ   และที่หน้าถ้ำมีต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงาเป็นที่มารวมของหมู่สัตว์ทั่งหลาย  หลังจากทักทายกันพอหอมปากหอมคอแล้ว 

 สัตว์ทั้งสองก็คุยกัน  โดยสิงโตเจ้าป่าว่า  ข้านี้คงอยู่ไปอีกไม่นานแล้วไม่เกินห้าปีก็ต้องตายจากกันไปเจ้าช่วยดูแลอาณาจักรของเราด้วยนะ...

  <p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">เจ้าม้าแสนรู้ว่า  ไม่หรอกท่านยังจะอยู่ไปอีกนานแสนนานเพราะท่านทำความดีไว้มาก  ความดีต้องคุ้มครองท่านให้หายป่วยและอยู่รอดปลอดภัยได้มีชีวิตอยู่เป็นร่มโพธิ์ทองของพวกเราต่อไปแน่นอน…</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">เปรี้ยง...!!! เสียงฟ้าผ่าลงมาทำให้ฝูงสัตว์ต่างสะดุ้งกลัวและหลบเข้าที่กำบังกันจ้าละหวั่น</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">เจ้าสิงโต  นิ่งอยู่นานพร้อม ๆกับมีน้ำตาคลอเบ้าแล้วพยายามพูดต่อไปว่า   ธรรมดาความจริงกับความดีนั้นมันคนละเรื่อง  เมื่อถึงเวลาพอสมควรแล้วเจ้าม้าแสนรู้ก็อำลาจากไป…</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ท่านทั้งหลายครับ...umi ฟังแล้วสนใจและคิดต่อว่า แนวคิดของทั้สองนั้นต่างมุมมองแต่ความแหลมคมนั้นมาอยู่ที่สิงโตซึ้งรู้และเข้าใจเรื่องความจริงเป็นเรื่องทางอภิปรัชญา</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p>แต่ความดีที่เจ้าม้าแสนรู้พูดถึงนั้นเป็นเรื่องของจริยปรัชญานั่นเองมันจึงเป็นคนละเรื่องที่มองเห็นต่างมุมกันในที่สุด. ฮา ๆ เอิก ๆ.