วันนี้มีแต่เรื่องสบายใจค่ะ

วันนี้ได้มีโอกาสทำงานให้หน่วย แทนงานบริการบ้าง คือได้มีโอกาสเขียน WI งานตรวจทดสอบพิเศษที่อยากทำ 1 test พร้อมกับทำการทดลองเล็กๆที่อยากทำ แม้เป็นงานเล็กๆ แต่เราก็ดีใจเองค่ะ เพราะมันจะเป็นสมบัติหน่วยที่ได้ใช้งานไปอีกนานเชียวแหละ

ได้ทำงานบริการสักชั่วโมงกว่าๆ เพราะอยู่เวรเที่ยง เป็นความสุขที่ไม่อยากแลกกับอะไรอีกเหมือนกันค่ะ

เย็นลงกลับมาบ้าน คุณพ่อบ้านผู้แสนขยันก็จัดการอาหารเย็นเรียบร้อย ดีใจแทนลูกจังที่ได้ทานของอร่อยๆทุกวัน ถ้าเมนูคุณแม่ลูกๆคงผอมแย่ เราก็ได้ทำงานคุณแม่ๆอย่างอื่นไป พี่วั้นไปว่ายน้ำ 2 หนุ่มก็มีโลกส่วนตัวกันไป น้องฟุงมีโอกาสเล่าเรื่องที่โรงเรียนตอนที่คุณแม่เก็บกวาดครัว จนถึงเวลาพักผ่อน

แม้จะมีงานอ่านเขียนที่ต้องทำ แต่เพราะสบายใจก็เลยขอแวะ GotoKnow ก่อนเล็กน้อย ตามมาจากอีเมล จึงได้พบบันทึกน่ารักของอ.เต็มศักดิ์ F2F: มะปรางเปรี้ยว อ่านแล้วจนมาเขียนบันทึกนี้ยังยิ้มไม่หุบอยู่เลยค่ะ รู้สึกได้อย่างหนึ่งว่า การที่เราพบใครแล้วต่างคนต่างกลับมาเขียนเล่าความคิดตัวเองขณะนั้นๆ เมื่อนำมาปะติดปะต่อกันแล้ว ให้ความรู้สึกดีมากๆเลยนะคะ เหมือนได้ดูเบื้องหลังการถ่ายทำอะไรประมาณนั้นน่ะค่ะ  

แวะไปดูรูปในบล็อกคุณรัตติยามาหลายๆบันทึก ยังได้รับรู้บรรยากาศอันอบอุ่นเหมือนลูกหลานกลับบ้านไปเจอกันหลายๆรุ่น น่าอัศจรรย์กับผลพวงของการรู้จักกันผ่านบล็อกนี่จริงๆ พวกเราที่ไม่ได้ไปก็พลอยได้รับรู้สื่อสารความรู้สึกนั้นไปด้วย

เห็นบันทึกชื่อ ความรู้สึกเสียใจต่อ Comment ของตนเองหลังจากโพส ชวนให้สงสัยว่าเกิดอะไรกับพระเอกแห่ง GotoKnow ของเราหนอ ต้องรีบตามไปดู ที่แท้ก็เป็นบันทึกเตือนใจในการเขียนความเห็นค่ะ เพราะเขียนไปแล้วเราลบเองไม่ได้ เป็นบันทึกชวนคิดค่ะ ไปต่อยอดไว้เสียยาวเลยด้วย คิดว่ายิ่งมีความเห็นเยอะๆก็จะได้เป็นแนวทางสำหรับพวกเราใน GotoKnow นะคะ

เขียนออกความเห็นไปแล้วในบันทึกนั้น ทำให้คิดถึงนักคิดนักเขียนท่านนี้ แวะเข้าไปบล็อกของท่านแล้ว ได้อะไรดีๆกลับมาจริงๆค่ะ ที่บันทึก แลกเปลี่ยนเรียนรู้ KMธรรมชาติ กับทีมปูนซีเมนต์ไทย เนียนๆและเห็นภาพชัดเจนมากค่ะ ใครยังสงสัยเรื่อง KM อ่านแล้วอาจจะเกิดจุดเปลี่ยนในใจได้นะคะ

แวะไปเก็บเกี่ยวสิ่งดีๆจากบันทึกต่างๆในบล็อก Expression ของคุณแกบ หนึ่งในขุมพลังของสคส.ด้วยค่ะ คิดถึงเธอคนนี้เล็กๆค่ะ บอกไม่ถูกว่าติดใจเธอเพราะอะไร

บันทึกนี้ Thai Buddhist lost in Buddhism อยู่ในบล็อกที่มีคำบรรยายบล็อกดุเดือดที่สุดที่เคยเห็นใน GotoKnow ค่ะ แต่มีอะไรลึกๆในบันทึกนี้ที่อ่านแล้วทำให้เกิดความคิดเปรียบเทียบอะไรๆค่ะ แต่สิ่งที่ชอบมากที่สุด และอยากให้ทุกคนได้อ่านด้วยก็คือ ข้อคิดเห็นในบันทึกนี้จากคุณ มัทนา ค่ะ ยาวมากพอๆกับตัวบันทึก แต่มองทุกอย่างรอบด้านและทำให้เราเปิดใจได้ดีเป็นอย่างยิ่งค่ะ น่านับถือความคิดและวิธีการสื่อสารของเธอเป็นอย่างยิ่งเลยค่ะ