ผู้ยิ่งใหญ่แห่งวัดเส้าหลิน

          

      เมื่อปี  พ.ศ. 2548   เคยไปทัศนศึกษาและศึกษาดูงาน   ที่ประเทศจีน   3    มลฑล  มี  นครปักกิ่ง   เมืองหางโจวและเมืองเซี่ยงไฮ้    ประทับใจทุกแห่ง    ตั้งแต่กำแพงเมืองจีน    พระราชวังซูสีไทเฮา  จัตุรัสเทียนอันเหมิน    และพระราชวังกู้แห่งราชวงศ์หมิง   แล้วจึงบินไปมลฑลซูโจว    ไปเที่ยวชมดินแดนแห่งพระพุทธศาสนา    ชื่อวัดหลิงหงิง  ซึ่งมีพระพุทธรูปปางต่างๆ  รอบๆภูเขาใกล้กับวัดเป็นการแกะสลักองค์พระ   แบบ  ภาพ  2มิติ   วิจิตรพิศดารมาก   แล้วเข้าไปในวัด  ดิฉันเข้าไปกราบพระพุทธรูปในโบสถ์   เสียดายที่ห้ามถ่ายภาพ   ซึ่งเป็นพระพุทธรูปที่แกะสลักจากต้นไม้จำปานำมาจากประเทศจีน  โดยปรมาจารย์....ตักม้อ....สังฆปรินายกองค์ที่ 28  แห่งชมภูทวีป    และเป็นองค์ที่ 1  แห่งจีน  สมัยราชวงศ์ซ่ง     เป็นโอรสองค์ที่  3  ของกษัตริย์ในอินเดีย  สมัย  พ.ศ.500, 600ได้รับสมญานามว่า....ผู้ยิ่งใหญ่แห่งวัดเส้าหลิน......ซึ่งมีโอวาทเผยแผ่พระพุทธสาสนา     ดังนี้

      ********เมื่อละทิ้งความคิดเพ้อเจ้อ  ใจย่อมสุขสงบเองตาม...ธรรมชาติ***

      ********ใจสงบก็คือ  ความรู้สึกเหมือนหินตกลงบนพิ้นโลกอันกว้างใหญ่*******

      ********อย่าดำรงชีวิต  โดยเกาะแน่นกับความกลุ้มใจเด็ดขาด

      ********หลักแท้ในการบำเพ็ญวิปัสสนาญาณ ต้องมีปัญญาคอยกำกับและต้องปฎิบัติตามหลัก  4  ประการขณะบำเพ็ญคือ

           1.  ชดใช้บาป               2.  ตามลิขิตกรรม

            3.  ไม่แสวงหาสิ่งใด     4.  ยึดถือธรรม..โดยไม่บ่น  รับไว้

                                                      โดยเต็มใจ

            5.  ถ้าใจเกิดความละโมบ  ทกข์ตามมาทันที..

            6...จิตเดิมแท้นั้นคือธรรม...ต้องละทิ้งความคิดเพ้อเจ้อ  ตั้งหน้า

                   ปฎิบัติธรรม...สู่ความว่าง..ละทิ้งใจที่ตระหนี่ถี่เหนียว

            7.  สวรรค์และนรกต่างก็อยู่ที่ใจ...อย่าดื้อรั้นถือตัวจนเกินไป......

                 วันนี้ขอจบเพียงเท่านี้ก่อนนะคะ       ขอจงเป็นผู้ที่ดับที่นี่และสว่างทางธรรมเถิด

             จากนั้นจึงเดินทางสู่...มลฑลเซี่ยงไฮ้      และเข้าชมหอไข่มุกขึ้นชมเมืองเซี่ยงไฮ้    ชั้นที่  264    สวยงามมาก     วันรุ่งขึ้นจึงไปเข้าชมสวนอี้หยวน      ซึ่งมีสวนหิน    ประดับตามมุมบ้าน    มีบ้านหลายหลังซึ่งจำลองมาจากพระราชวัง   และไม่ลืมที่จะไปชอพปิ้ง  ที่จัตุจัก

เซี่ยงไฮ้   มีทางเข้าถึงแปดประตู   เกือบลืมทางออกที่นัดหมาย       ดิฉันซื้อของมาฝากญาติเกือบไม่พอ   เพราะญาติเยอะ

         ที่เล่ามาเพียงคร่าวๆ    เพราะว่าลืมบ้างแล้ว      

          ความภูมิใจที่มีก็คือได้ไปถิ่นที่เจริญทางด้านการเมืองการปกครอง    เจริญทางศาสนาและวัฒนธรรม  อ้อยังมีอีกอย่างคือเจริญทางเศรษฐกิจ