เป็นที่ทราบกันดีนะครับ งานประจำของผม คือ งานประกันคุณภาพภายในระดับอุดมศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม และช่วงบ่ายวันนี้ (28 มีนา 50) ผมต้องได้ไปช่วยท่านรองฯ อาจารย์ ดร.วรรทณา สินศิริ เป็นวิทยากรกลุ่มการเขียนรายงานการประเมินตนเอง (Self Assessment Report) ของโรงเรียนประถมสาธิต มมส. เพื่อเตรียมความพร้อมรับการประเมินคุณภาพภายนอก
จริงแล้วบอกตรงๆ ผมไม่มีความรู้เกี่ยวกับระบบการประกันคุณภาพของการศึกษาระดับขั้นพื้นฐานเลย ทั้งการเรียนการสอน การบริหาร โครงสร้าง แม้แต่น้อย แต่เมื่อวานก็พยายามศึกษา อ่านคู่มือการประเมินคุณภาพภายนอก ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ของ สมศ. อย่างละเอียด ซึ่งผมบอกตรงๆ มีหลายอย่างไม่รู้เรื่องในรายละเอียดเลย เข้าใจเพียงหลักการกว้างๆ
คู่มือ ก็คือ คู่มือ ครับ ต่างจากหนังสือ เอกสาร ตำรา ที่อ่านแล้วเข้าใจ ชัดเจน แต่คู่มือ คือ แนวทางการดำเนินงาน ถ้าไม่ได้ ไม่เคย ปฏิบัติงานจริงในส่วนนี้แล้ว อย่าหวังจะเข้าใจถึงแก่นแท้
เมื่อเช้าผมได้ประเมินตนเองแล้วว่า ไม่อาจเอื้อมที่จะทำหน้าที่วิทยากรกลุ่ม ดังนั้นถ้าเริ่มกิจกรรมกลุ่มย่อยเขียน SAR ผมคงต้องออกตัว ว่า “เอาเป็นว่าวันนี้อย่าถือว่าผมมาทำหน้าที่เป็นวิทยากรกลุ่มเลยนะครับ ถือว่ามาเรียนรู้ร่วมกัน อะไรที่ผมไม่รู้ก็จะถาม อะไรที่ผมพอรู้ก็จะบอกแล้วกันนะครับ แลกเปลี่ยนเรียนรู้ อภิปรายกันในส่วนที่เข้าใจไม่ตรงกัน นะครับ”
หลังจากวันนี้จะไปทำอะไร :
- เรียนรู้ ทำความเข้าใจ แท่งของการศึกษาระดับอาชีวฯ ระดับขั้นพื้นฐาน นอกเหนือจากอุดมศึกษาที่เป็นส่วนงานประจำ เพราะทั้ง 3 แท่งการศึกษาตาม พรบ.การศึกษาแห่งชาติ 2542มีความสัมพันธ์ เชื่อมโยงกันและกัน อยู่ภายใต้กระทรวงเดียวกัน
- จะไม่คิดว่าตัวเองจะรู้ดีไปทุกเรื่องอีกแล้ว
KPN
การปฏิบัติกับทฤษฎีมันเสริมกันอยู่ครับ...ไม่ว่าจะเวทีไหนผมคิดว่า ไม่ใช่การไปให้ความรู้กันแล้ว (ด้วยการกำหนดมาตรฐานผู้เข้าร่วมส่วนหนึ่ง) เชื่อว่าพื้นฐานที่มีอยู่นั่นเอง เป็นสิ่งสำคัญที่ต้องแลกเปลี่ยนกันครับ วิทยากรกลุ่มเป็นเพียงผู้นำกระบวนการให้เกิดการแลกเปลี่ยน สร้าง /เร้าบรรยากาศ ผมว่าน้องแจ็คทำได้ดีแน่นอน
ไม่มีใครรู้ไปทุกเรื่อง ผมเองก็บางทีเพิ่งรู้ก็ตอนไปเป็นวิทยากรนั่นหละครับ
เพียงเพราะเราเรียนรู้ตลอดเวลาครับผม
สวัสดีแจ๊ค MSUQA
ในฐานะที่อยู่ในแวดวงคน QA ระดับอุดมศึกษาเหมือนกันนะ พอจะเข้าใจว่าเมื่อเจอ QA ระดับพื้นฐานแล้ว "งง" ยังไง
พอดีว่าตัวเองและคุณตูน (JR_NUQA) มีโอกาสได้เรียน ป.โท ด้านการประกันคุณภาพการศึกษา ซึ่งหลักสูตรเน้นทางด้านผู้ประเมิน และเน้นด้านขั้นพื้นฐาน ตอนแรกไม่รู้รายละเอียดของหลักสูตรมากนัก พอเรียนไป ก็เกิดอาการ "งง" กันพักใหญ่ เพราะขั้นพื้นฐานกับอุดมศึกษา ต่างกันมากๆ ตั้งแต่เกณฑ์ จนไล่มาถึงบรรยากาศของมหาวิทยาลัยกับโรงเรียน
แต่โชคดีนะที่มีโอกาสได้เรียนรู้ในวิสัยทัศน์ด้านอื่นด้วย คิดว่าแจ๊คโชคดีแล้วล่ะ ที่ได้มีโอกาสเรียนรู้ด้านขั้นพื้นฐานด้วย เพราะอย่างน้อยก็จะได้ปรับใช้กะงานที่เราทำได้ดีเลยล่ะ (อันนี้เราะกะตูนคิดตรงกัน)
ไม่รู้จะคิดเหมือนกันป่าวนะ
ถึงพี่จตุพร
ขอบคุณอีกครั้งครับ
แจ๊ค
ถึง คุณรัตน์ทวี
กัมปนาท
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
สวัสดีครับ...
ไม่มีใครรู้ไปทุกเรื่อง...แต่เราก็สามารถเรียนรู้ร่วมกันได้อย่างดียิ่ง และเสมอ ๆ ขอเพียงหัวใจเปิดกว้างที่จะแบ่งปัน
ไม่มีอะไรมากนะครับ...เพียงแต่ต้องการแวะมาเติมเต็มกำลังใจให้คนทำงาน
ช่วงนี้พี่ยังไม่มีเวลาให้ตนเองมากพอ...งาน และงาน
เรียนพี่พนัส
ไม่มีเวลาให้ตนเอง แต่อย่าลืมให้เวลา ตัวเล็ก 2 คน และคุณพี่ผู้หญิง ที่บ้านนะครับ
แจ๊ค
เห็นด้วยกับ ความเห็นของ
แต่ที่สำคัญสิ่งที่คุณแจ๊ค เขียนบันทึกอันนี้เหมือน การAAR ตัวเองในการทำงาน
ผมเชื่อว่าต้องมีการพัฒนาแน่นอนทั้งงานและตัวคุณแจ๊คเอง เป็นกำลังใจให้ จะคอยติดตามและขอร่วมเรียนรู้ด้วยคน
ขอบคุณครับท่านอาจารย์มณฑล
การ AAR ถือว่าเป็นประโยชน์ ในการปรับปรุง พัฒนา แก้ไขข้อผิดพลาด ได้ดีครับ ไม่ว่าจะเป็นงาน หรือการใช้ชีวิต
แต่อย่างไรการเตรียมตัว ศึกษา ค้นคว้า ก่อนจะลงมือทำนั้นก็เป็นส่วนที่จะทำให้งานมีอุปสรรค ปัญหา น้อยลงครับ
ขอบคุณครับ
กัมปนาท