ต่อจากบันทึกที่แล้ว <คลิ๊ก>
หลังจากที่ผมวางสายจากหัวหน้างานทะเบียน คุณวาสนาแล้ว ก็คิดว่านิสิตคงจะมาเรียนในไม่ช้า...ผมก็นั่งรออยู่ที่หน้าห้อง นัง Load ข้อมูลใน GotoKnow มาไว้ที่ desktop
เวลาล่วงเลยมาถึงบ่ายสองครึ่ง..มันเป็นเวลาที่นิสิตควรจะมาได้แล้ว..คิดสับสนว่า..จะปล่อยให้เป็นเช่นนี้หรือทำอะไรบางอย่าง...ถ้าเป็นแบบนี้..วันนี้คงไม่เกิดการเรียน...และผมคงจะไม่สอนนิสิตชุดนี้อีก..มันไม่ใช่ความผิดของเด็ก
ผมยกหูโทรศัพท์ไปหานิสิตว่า "ทำไมยังไม่มาเรียน" นิสิตเขาบอกว่า "พี่หน้าห้อง" บอกให้รอ..เรื่องยังไม่เรียบร้อย..
ผมโทรไปที่ฝ่ายทะเบียนอีกครั้ง ขอสายคุณวาสนา..ก็คุยว่า..ถ้าต้องรอถึง ๔ โมง..จะให้เด็กมาเรียนก่อนได้ไหม..คุยกันสักพักก็ลงตัวที่ว่า..คุณวาสนาจะบอกเด็กส่วนหนึ่งให้มาเรียน และให้เด็กอีกส่วนหนึ่งคอยฟังผล..และถ้าเกิดผลอนุมัติมา ให้เด็กชุดนี้ไปจ่ายเงินแทน..นิสิตส่วนที่เหลือได้เลย..ก็เป็นอันตกลงตามนี้
พอบ่ายสามนิสิตพยาบาลพะเยาก็มาเดินป้วนเปี้ยนอยู่หน้าห้อง..ผมก็เรียกให้เข้ามาในห้อง..มานั่ง...ผมกำลังเปิดบันทึกที่เขียนถึงพวกเขาอยู่ เลยเปิดให้เขาดูที่ฉากหน้าห้อง...(ผมนับจำนวนนิสิต มี ๑๙ คน จากจำนวน ๒๑ คน..แสดงว่า Stand by ที่หน้าห้องทะเบียน ๒ คน)
ที่เปิดบันทึกให้ดูนั้น..จุดประสงค์หลักเพื่อให้พักเหนื่อยสักครู่ จากนั้นผมให้นิสิตนั่งเป็นวง (กล้องผมไม่อยู่เลยไม่ได้ถ่ายภาพมาให้ชมกัน) และแนะนำตัวสั้นๆ ๑ รอบ (ตรงนี้ผมปรับจากแผนเดิมที่หน้างาน..เพราะว่าเหลือเวลาน้อย..และรู้สึกว่านิสิตจะเครียดกัน) ตรงที่แนะนำตัวนี้ทราบว่านิสิตทั้งหมด...มาจาก ๒ จังหวัดซึ่งแต่เดิมคือจังหวัดเชียงรายนั้นเอง (พะเยาและเชียงราย)
หลังจากนั้นผมก็ให้นิสิต..ระบายความในใจ..ทุกคนจะบอกว่าเครียดที่ทราบผล..ว่าตัวเองติด F และผมให้ช่วยกันเล่าว่า...ตัวเองมานั่งอยู่ที่มน.พล.ได้อย่างไร..ซึ่งเรื่องราวคล้ายๆ ที่เล่าไว้ในบันทึกก่อน
ทีนี้นิสิตก็คุยกันเหมือนว่า..ไม่อยากลงทะเบียนแล้ว...เสียเงินเยอะ..และยังสามารถกลับไปเรียนปี ๒ เทอมสองที่พะเยาได้..ตรงนี้ยังมีข้อถกเถียงกันอยู่
ผมบอกว่า...ยังไงมาพบกันแล้ว...ขอให้ชมหนัง "ครูสมพรสอนลิง" ของผมก่อน...แล้วนิสิตทุกคนก็นั่งดูอย่างตั้งใจ...ตอนฉายน่ะเกือบ ๔ โมงแล้วครับ หนังยังไม่ทันจบฉายไป ๔๔ นาที จาก ๕๔ นาที นิสิตก็มาขอเบรก...เพราะว่าฝ่ายตึกหน้าที่รอลงทะเบียนบอกว่า..ผลอนุมัติมาแล้วตอนเกือบ ๕ โมง...ฝ่ายการเงินให้ไปลงทะเบียนจ่ายเงินเดี๋ยวนี้..จะรอถึง ๕ โมงครึ่ง...พรุ่งนี้การเงินไม่อยู่ไปสัมมนากัน...จ่ายเงินลงทะเบียนไม่ได้
ทางนี้ก็เครียดกัน..นึกว่าอนุมัติมาหลังเลิกงานแต่นี่ ต้องลงทะเบียนวันนี้..เลยขอให้ต่อรองไปลงทะเบียนพรุ่งนี้ได้หรือเปล่า ทราบมาภายหลังว่าทางเจ้าหน้าที่ติดต่อไปที่ท่านอธิการบดี..ซึ่งท่านอนุโลมให้ลงพรุ่งนี้ (หมายถึงวันอังคารได้) และจะมีเจ้าหน้าที่การเงินคนหนึ่ง รอรับเงินลงทะเบียน...
พอเรื่องเรียบร้อย...นิสิตก็มาดูหนังต่อ...พอหนังจบ ผมก็ให้อภิปรายเกี่ยวกับหนัง..โดยผมช่วย Reflection ให้..ยังไม่ครบวง..ป้าติ๋ม..ผู้ดูแลระบบก็มาดูว่า..เลยเวลาเรียนไปมากแล้วจะปิดห้องได้หรือยัง...เพราะจริงๆ แกจะกลับบ้านตั้งแต่ ๕ โมงแล้ว..ผมก็บอกให้แกปิดระบบให้..ตอนนั้นมัน ๖ โมงแล้ว..ให้นิสิตขอบคุณพี่เขา
ถึง ๖ โมงกว่าๆ ยังไม่สรุปว่านิสิตชุดนี้จะลง Summer ไหม..ผมก็ให้เขาเปิดอภิปรายระดมความคิดแบบ BAR เลยให้ทุกคนมีส่วนออกความคิดเห็น..และนิสิต ๒ คน ที่รออยู่ตึกหน้า..ก็กลับมาแล้ว..ระดมความคิดเห็นกัน ๒๑ คน..."ตกลงว่าพรุ่งนี้ไปลงทะเบียนกัน"
พอตกลงอย่างนี้...ผมก็เหมือนทำหน้าที่ ที่ปรึกษา...คือไปให้คำแนะนำว่า...ถ้าเราจะสู้ ต้องไม่สู้แบบไร้แผน..ต้องมีแผน..รู้เขารู้เรา..หลายๆ อย่าง..เล่าประสบการณ์ให้ฟังด้วย...
ทุ่มกว่าๆ (จากบ่ายสาม...รวมเวลา ๔ ชั่วโมงเศษ) เราก็เลิกการสอนแบบไม่สอน ผมกลับบ้านตอนทุ่มครึ่ง..นิสิตก็กลับไปห้องพักที่เสียค่าเช่าวันละ ๕๐ บาท...(ทุกสิ่งทุกอย่างดูจะเป็นเงินเป็นทองที่มน.)
|
 |
BeeMan |
PenGuin |
ผมติดตามอ่านเรื่องนิสิตจาก มน.พะเยาที่มาเรียนกับท่านอ.บีแมน ครับ การสอบแบบไม่สอนนี่ได้ผลเป็นอย่างไรบ้างครับกับเด็กกลุ่มนี้ (กลุ่มของวิทยาศาสตร์การแพทย์ http://gotoknow.org/blog/beesman/86171) รบกวนอาจารย์มาเล่าให้ฟังบ้างนะครับ เพราะดูแล้วเรื่องเวลากับเรื่องการลงทะเบียนเป็นปัญหามากครับกับเด็กกลุ่มนี้