ตอนนี้ผมมีอาการ IC และ เยาวชน ขึ้นสมอง มองว่าเยาวชนคือ IC (Intellectual Capital) ของชาติ เราจะต้องช่วยกันพัฒนาเยาวชนที่จะเป็นผู้รับผิดชอบบ้านเมืองในอนาคต ผมมองว่าจะต้องหาทางพัฒนาในระดับ "จิตสำนึก" (consciousness) ผมมองว่าเราจะต้องหาทางสร้าง "จิตสำนึกใหม่" (new consciousness) ในหมู่เยาวชน
ผมมองว่าเวลานี้สังคมไทย (และสังคมโลก) เลี้ยงดูฟูมฟักเยาวชนผิดทาง คล้ายๆ สอนลูกให้เป็นโจร ปล้นสังคม ปล้นคนอื่น มุ่งเอาจากสังคมมาเป็นของตัวให้มากที่สุด ยิ่งเอาได้มากยิ่งภูมิใจมาก และสังคมยกย่องว่าเก่ง นี่คือทางแห่งหายนะที่โลกทั้งโลก (และสังคมไทย) กำลังมอมเมาเยาวชน เป็นการสร้าง wrong consciousness (มิจฉาทิฐิ) ให้แก่เยาวชน (และตนเอง)
แม้สังคมในภาพรวมกำลังเดินผิดทาง แต่เรายังมีคนกลุ่มน้อยที่กำลังดำเนินกิจกรรมบางส่วนที่เป็น "สัมมาทิฐิ" คือมีความสุขจากการให้ จากการทำประโยชน์แก่ผู้อื่น เรามีเยาวชนที่รวมกลุ่มกันทำกิจกรรมเพื่อผู้อื่นโดยไม่หวังผลตอบแทน เช่นรวมกลุ่มกันรักษาลำน้ำในพื้นที่ภูมิลำเนาของตน รวมกลุ่มกันเป็นชมรมดูนก นำไปสู่กิจกรรมฟื้นฟูและรักษาป่าและต้นน้ำลำธาร รวมกลุ่มกันเป็นอาสาสมัครช่วยเหลือผู้ป่วยที่โรงพยาบาล เป็นต้น ผมมองว่ากลุ่มเยาวชนเหล่านี้เป็น IC ของชุมชน ของท้องถิ่น และของชาติ
โดยผ่านงาน CSR ของธนาคารไทยพาณิชย์ และมูลนิธิสยามกัมมาจล ผมกำลังฝึกฝน หาวิธีการจัดการ IC ของชาติเหล่านี้ ให้เกิดเป็นเครือข่ายเยาวชนอาสา นำเอาผลงานที่น่าชื่นชมของเยาวชนหรือกลุ่มเยาวชนที่ทำประโยชน์แก่ผู้อื่นอย่างต่อเนื่อง และเกิดผลไม่ใช่แค่ผลของกิจกรรม แต่มีผลต่อจิตสำนึกของตัวเยาวชนเองด้วย นำเอาเรื่องราวมาบอกเล่าแก่สังคมวงกว้าง ชื่นชมตัวเยาวชนหรือกลุ่มเยาวชน และหาทางสนับสนุนให้ได้ทำประโยชน์ให้ยิ่งๆ ขึ้นไป หรือขยายไปสู่กิจกรรมอื่น กลุ่มอื่น พื้นที่อื่น
ผมคงจะได้เอาประสบการณ์ในการส่งเสริมกิจกรรมนี้มาแลกเปลี่ยนเป็นระยะๆ ในชั้นนี้ ผมอยากให้แฟนคลับของ gotoknow.org ได้เล่าเรื่องราวของกลุ่มเยาวชนบำเพ็ญประโยชน์แก่ผู้อื่น หรือแก่ชุมชน ที่รวมทำกันเอง และทำต่อเนื่อง เพื่อทีมงานของ SCB จะไป "จับภาพ" หาทางยกย่องและสนับสนุนต่อไป เมื่อท่านเขียนเล่าลง บล็อก แล้ว โปรดติดป้าย Youth Volunteer เพื่อทีม SCB จะค้นหาได้สะดวก
วิจารณ์ พานิช
๑๘ มี.ค. ๕๐
คณะแพทยศาสตร์ มน.
อ.จ.คะ ดิฉันอ่านบันทึกของอ.จบ่อยๆ น่าอ่านและได้ความรู้มากค่ะ ดิฉันชอบอ่านบันทึกของคนที่มีประสบการณ์มากๆ เปิดกว้างและรับฟังกว่าคนอายุน้อย เพราะผ่านร้อนหนาวมามาก เข้าใจชีวิตดี
ดิฉันเอง สมัยยังทำงานมากๆ ไม่ค่อยฟังใคร เอาความคิดตัวเป็นใหญ่ ทำให้เครียด เป็นคนบ้างาน แต่ตอนนี้ ไม่ทำงานมากแล้ว ไปดูแลงาน3วัน/อาทิตย์เท่านั้น
ทุ่มเทงานส่วนตัว คือดูแลหลานคนเดียว มีคนเลี้ยงที่ดี แต่จะคอยเป็นcoachให้ แม้ไม่ได้อยู่บ้านเดียวกัน ตั้งใจจะปั้นให้เป็นเด็กดีให้ได้ ตอนนี้ก็ไปจองโรงเรียนเตรียมอนุบาลให้แล้วค่ะ
มีเวลาชอบทำสวนและถ่ายรูปมาก up loadขึ้นweb ต่างประเทศบ่อย กะจะไปเรียนวาดรูปด้วย
ชีวิตมีอะไรให้ทำมาก ที่อยากทำยังทำไม่หมดเลย แต่ที่สำคัญที่สุดคืออบรมหลานเล็กค่ะ
เห็นด้วยกับอาจารย์ที่เราต้องอบรมเด็กๆให้ถูกทางตั้งแต่เริ่มต้นค่ะ
ชื่นชมอาจารย์มากค่ะที่มาทำเรื่องนี้ ดิฉันเจอเด็กๆมาปรึกษาเรื่องท้องและกามโรคทำให้เศร้ามากๆค่ะ ปีนี้พบมากกว่าปีก่อนๆ จะพยายามหาเรื่องดีๆมาเล่าค่ะ