จั่วหัว..
หลาย ๆ คนคงแปลกใจว่าทำ ไมใช้คำว่า จั่วหัว แทนคำว่า จ่อหัว ฟังแล้วเหมือนกับพาดหัวข่าวหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่งเกี่ยวกับเรื่องอาชญากรรม แต่แท้จริงแล้วมีที่มานะคะคือว่าเมื่อวันที่ 17 - 18 มีนาคม ดิฉันได้มีโอกาสประชุมวิชาการ ณ หอสมุดแห่งชาติ หัวข้อเรื่อง “ความก้าวหน้าทางประวัติศาสตร์สมัยธนบุรี- รัตนโกสินทร์ตอนต้น วิทยากร/ผู้บรรยาย ได้พูดถึงสมัยธนบุรีท่านก็เริ่มว่า “เมื่อพูดสมัยธนบุรีพระเจ้าตากสิน หลายคนก็จะต้องมีคำถามว่าเสียชีวิตอย่างไร พระองค์ท่านสติวิปลาสจริงหรือเปล่า ที่พูดว่าบางคนกล่าวว่าพระองค์ท่านอยู่นครศรีธรรมราชจริงไหม?”เรื่องนี้มีคำตอบ( เติมเอง)” เมื่อผู้บรรยายพูดขึ้นดิฉันรู้สึกถึงความสนใจของผู้ฟังในห้องประชุมได้ทันทีถึงความตื่นตัวความสนใจมีมากขึ้น นี่แหละค่ะที่ดิฉันใช้คำว่าจั่วหัว เรื่องพระเจ้าตากสินจะเป็นอย่างไรจะวิปลาสหรือไม่จะเสียชีวิตย่างไรดิฉันไม่ขอเล่าเพราะการรับการประ ชุมครั้งนี้ท่านวิทยากรบอกว่าเป็นการต่อยอดความคิดให้กับผู้เข้าฟัง
แต่สิ่งหนึ่งที่ได้ข้อคิดก็คือการเรียนการสอนประวัติศาสตร์คิดว่า ถ้าใช้คำพูดที่เร้าใจและยู่ในความสนใจก็อาจจะทำให้นักเรียนมีความสนใจต่อการเรียนมากขึ้นนี่เป็นความคิดเห็นส่วนตัวนะคะ เห็นไหมคะว่าจ่อหัว /...จั่วหัวน่าสนใจไม่แพ้กัน แต่ถ้าท่านจะแสดงความคิดเห็นก็ได้นะคะ ยินดีค่ะ โดย เฉพาะคำพูดที่ว่าการเรียนประวัติศาสตร์จะน่าสนใจมากขึ้นต้องมีคำพูดเร้าใจให้กับนักเรียน
ได้อ่านแล้วสนุกมากเลยจริงๆแล้วก็ชอบวิชาประวัติศาสตร์เหมือนกัน