ประชาชาติสายกลางคือประชาชาติที่ยึดสายกลางระหว่างสิ่งสองสิ่งที่
ขัดแย้งกันทางสายกลางเป็นความสมดุลระหว่างสองสิ่งที่เป็นปฏิปักษ์ต่อกัน
ความสมดุลของการชั่งวัดจะนำสู่(ตาชั่ง)ที่ได้ดุล "เมื่อเราเดินตามทางสายกลางไม่เอนเอียงไปทางซ้ายหรือขวา เราก็จะไปสู่ทางอันเที่ยงตรงหรือดังที่่ระบุในอัลกุรอานว่า "สิรอฏ็อลมุสตะกีม" มีความหมายว่า"ทางอันเที่ยงตรง"
ในการศึกษาเกี่ยวกับ "อุมมะตัน วะสะตัน" นี้ราวกับว่าเราได้ยินบทสนทนาระหว่างพระเจ้ากับบ่าวของพระองค์ดังนี้
- เราได้สร้างพวกเจ้าเป็นประชาชาติที่เดินทางสายกลาง
- ขอได้โปรดนำเราสู่ทางที่เที่ยงตรงอันทำให้เราเป็นประชาชาติที่เดินทางสายกลาง
- ฉันได้ให้อัลกุรอานแก่สูเจ้าและฉันส่งรอซูลของฉันเพื่อให้พวกเจ้าเป็น "อุมมะตัน วะสะตัน" จนกว่าพวกเจ้าจะพบหนทางอันเที่ยงตรง หนทางอันเที่ยงตรงจะนำสู่เจ้าสู่ "เมืองแห่งสันติภาพ" (อัสสลาม)
- มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิของพระองค์ ผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ ผู้ทรงชี้ทางนำแก่เรา
-
แต่สูเจ้ามิใช่เป็นบ่าวของฉันพวกเดียวที่ฉันรักและประทานความสันติให้ มนุษย์ทั้งมวลล้วนเป็นบ่าวของฉัน ในฐานะที่พวกเจ้าเป็น "อุมมะตันวะสะตัน" จงเป็นตัวอย่างแก่มวลมนุษยชาติเช่นที่บรรดารอซูลได้เป็นแบบอย่างแก่พวกเจ้า
การดำเนินชีวิตในสังคมของประชาชาติที่อยู่ในทางสายกลาง
จะต้องมีการชั่งวัดเพื่อให้เกิดดุล หมายความว่า ในทุกสังคมจะต้องมี "กฏแห่งความสมดุล"
