การสร้างหลักสูตรสถานศึกษา ไม่ใช่คำตอบสุดท้ายของการพัฒนาการศึกษาท้องถิ่น
หลังจากที่ได้ติดตามผลการใช้หลักสูตรสถานศึกษาฉบับร่าง เพื่อจะดูว่ามีปัญหาอะไรบ้างระหว่างการใช้หลักสูตร เพื่อปรับปรุงนำไปสู่ทำประชาพิจารณ์ในหลักสูตรครั้งที่ 2 เพื่อจัดทำหลักสูตรฉบับสมบูรณ์ และนำหลักสูตรไปทดลองใช้ในชั้นเรียนอีกครั้ง ระหว่างการนำหลักสูตรไปใช้ จะมีการพัฒนาด้านความคิด ทักษะ ความรู้และความเข้าใจ ให้แก่คณะครูที่เข้าร่วมการพัฒนาการศึกษาท้องถิ่น โดยใช้สรรพวิชาที่มีอยู่ในมหาวิทยาลัยขอนแก่น เช่น
การอบรมการทำวิจัยในชั้นเรียน
การเป็นวิทยากรกระบวนการ
การเขียนหลักสูตร
การสร้างสื่อการเรียนการสอน
การวางแผนการเรียนรู้
การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างโรงเรียน
ในภาพรวม คณะครูสามารถเรียนรู้และทดลองปฏิบัติจริงผ่านกระบวนการสร้างหลักสูตรสถานศึกษา นักเรียนได้เรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่น ในชุมชนของตัวเองมากขึ้น ชุมชนได้เข้ามามีส่วนร่วมในการจัดการเรียนการสอนในโรงเรียน อีกทั้งสามารถขยายแนวคิดไปสู่โรงเรียนที่สนใจได้ แต่การนำหลักสูตรสถานศึกษาไปใช้จริง ยังมีปัญหาอุปสรรคที่ต้องพิจารณาอีกหลายประการ
บางโรงเรียนผู้บริหารไม่ให้ความสำคัญ
ความสามารถเฉพาะตัวของครูในการสอน
ขาดสื่อ วัสดุอุปกรณ์
บางกลุ่มสาระต้องใช้งบประมาณในการสนับสนุน
ระบบการบริหารโรงเรียนไม่สอดคล้องกับจุดมุ่งหมายของหลักสูตร
การสอนตามหลักสูตรสถานศึกษาที่สร้างขึ้น นำไปใช้จริงเพียงบางสาระและบางช่วงชั้น กิจกรรมพัฒนาผู้เรียนจัดเฉพาะบางช่วงชั้น
หลักสูตรสถานศึกษาไมได้นำไปใช้อย่างต่อเนื่องและจริงจัง
หลักสูตรที่สร้างขึ้นมาสามารถใช้จริงได้บางส่วน
กรอบนโยบายด้านการศึกษาระดับประเทศ ไม่เอื้อต่อการใช้หลักสูตรสถานศึกษาที่โรงเรียนและชุมชนร่วมกันเขียนขึ้น
หลักสูตรเนื้อหามากเกินไป ไม่สามารถสอนได้ทันตามกำหนดเวลา
