GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ชีวิตการทำงาน

ยอมรับในตัวตนของเขา และทำให้เขารู้ในตัวตนของเรา ต่างคนต่างยอมรับซึ่งกันและกัน
พอพ้นจากรั้วมหาวิทยาลัย จากชีวิตนักศึกษาก็ก้าวสู่ชีวิตการทำงาน  ซึ่งมีทั้งสีสันและความกดดัน  หลาย ๆ คนคงเคยผ่านสถานที่ทำงานที่มีสิ่งแวดล้อมในการทำงานแตกต่างกัน ในที่นี้หมายถึงเพื่อนร่วมงาน  ถ้ามีเพื่อนร่วมงานดี  ถ้อยทีถ้อยอาศัยก็ดีไป  แต่สำหรับดิฉัน พอเริ่มก้าวมาสู่ชีวิตการทำงาน  ก็พบกับความกดดัน เนื่องจากมีเพื่อนร่วมงานที่คอยปิดโอกาสไม่ให้เด็กใหม่ได้แสดงผลงาน  เมื่อมีโอกาสได้รับงานใหม่ที่ดีกว่า ดิฉันจึงไม่ลังเลที่จะเปลี่ยนงาน  จนมาถึงงานปัจจุบัน  ดิฉันโชคดีมากที่มีเพื่อนร่วมงานอยู่ในวัยเดียวกัน  ซึ่งทำงานด้วยการมีไมตรีจิตที่ดี    ถ้าฉลาดที่จะอยู่ร่วมกัน  ก็จะสามารถทำงานได้อย่างมีความสุข  สำหรับตัวดิฉันยึดคติที่ว่า  ยอมรับในตัวตนของเขา และทำให้เขารู้ในตัวตนของเรา ต่างคนต่างยอมรับซึ่งกันและกัน  แล้วชีวิตการทำงานก็จะมีความสุข ทั้งหัวหน้า ลูกน้อง เพื่อนร่วมงาน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): ชีวิตการทำงาน
หมายเลขบันทึก: 78800
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 5
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (5)

ดีครับ สำหรับบันทึกแรก ก็เป็นธรรมดาในการใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยกับชีวิตการทำงาน อาจจะเหมือนหรือแตกต่าง แต่จะสนุกหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับตัวเราเป็นผู้กำหนด

ใช่ค่ะ ชีวิตในวัยเรียนกับชีวิตการทำงานมันแตกต่างกันมาก......แอนคิดว่าวัยเรียนสนุกกว่าการทำงานเยอะเลย  ในวัยเรียนถึงจะเรียนหนัก แต่ก็ยังมีเพื่อนๆๆ  มีอาจารย์         แต่การทำงานต้องทำด้วยตัวเอง  จะปรึกษาใครก็ยาก.......ค่ะ
นั่นสิคะ คุณแอน  แต่พอทำงานไปได้สักพัก เราก็จะมีประสบการณ์และเทคนิคการปรับตัวให้เข้ากับคนรอบข้างค่ะ  ยังไงลองศึกษาคนรอบข้างดูก่อนนะคะ....พิชญ์ใช้เทคนิคนี้เสมอค่ะ

แปลกดีนะครับ

    แต่ก่อนมีส่งจดหมาย  โทรเลข  โทรศัพท์  เดี๋ยวนี้ไม่เห็นตัวจริงก็ติดต่อกันได้  เกิดมาตั้งแต่สมัยผู้ใหญ่ลีตีกลองประชุมเพิ่งเคยได้สัมผัส  ไม่รู้จะทำถูกหรือเปล่านะครับ  ท่านใดทราบก็แนะนำด้วย

    สำหรับการทำงานกับเรียนก็ดีกันคนละอย่างนะผมว่า  ทำงานก็ได้รู้ต่างจากบทเรียน  แถมยังได้สตังค์ไปซื้อสิ่งต่างๆ ตามใจอยากอีก  ผมว่ามันดีอยู่นา...รุ่ง

สวัสดีครับ
P
พิชญ์
มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง

ขออนุญาตินำข้อความบางตอนไปรวมใน

http://gotoknow.org/blog/mrschuai/99502

ขอบคุณมากครับ