พอพ้นจากรั้วมหาวิทยาลัย จากชีวิตนักศึกษาก็ก้าวสู่ชีวิตการทำงาน ซึ่งมีทั้งสีสันและความกดดัน หลาย ๆ คนคงเคยผ่านสถานที่ทำงานที่มีสิ่งแวดล้อมในการทำงานแตกต่างกัน ในที่นี้หมายถึงเพื่อนร่วมงาน ถ้ามีเพื่อนร่วมงานดี ถ้อยทีถ้อยอาศัยก็ดีไป แต่สำหรับดิฉัน พอเริ่มก้าวมาสู่ชีวิตการทำงาน ก็พบกับความกดดัน เนื่องจากมีเพื่อนร่วมงานที่คอยปิดโอกาสไม่ให้เด็กใหม่ได้แสดงผลงาน เมื่อมีโอกาสได้รับงานใหม่ที่ดีกว่า ดิฉันจึงไม่ลังเลที่จะเปลี่ยนงาน จนมาถึงงานปัจจุบัน ดิฉันโชคดีมากที่มีเพื่อนร่วมงานอยู่ในวัยเดียวกัน ซึ่งทำงานด้วยการมีไมตรีจิตที่ดี ถ้าฉลาดที่จะอยู่ร่วมกัน ก็จะสามารถทำงานได้อย่างมีความสุข สำหรับตัวดิฉันยึดคติที่ว่า ยอมรับในตัวตนของเขา และทำให้เขารู้ในตัวตนของเรา ต่างคนต่างยอมรับซึ่งกันและกัน แล้วชีวิตการทำงานก็จะมีความสุข ทั้งหัวหน้า ลูกน้อง เพื่อนร่วมงาน
ชีวิตการทำงาน
ยอมรับในตัวตนของเขา และทำให้เขารู้ในตัวตนของเรา ต่างคนต่างยอมรับซึ่งกันและกัน
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
dukdik · 15 ก.พ. 2550
Kv Km&learning · 15 ก.พ. 2550
พญ รวิวรรณ หาญสุทธิเวชกุล · 15 ก.พ. 2550
นาย แดง เฉิดไฉไลวดี รุ่งชัยวัฒนกุล · 15 ก.พ. 2550
ดีครับ สำหรับบันทึกแรก ก็เป็นธรรมดาในการใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยกับชีวิตการทำงาน อาจจะเหมือนหรือแตกต่าง แต่จะสนุกหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับตัวเราเป็นผู้กำหนด
ใช่ค่ะ ชีวิตในวัยเรียนกับชีวิตการทำงานมันแตกต่างกันมาก……แอนคิดว่าวัยเรียนสนุกกว่าการทำงานเยอะเลย ในวัยเรียนถึงจะเรียนหนัก แต่ก็ยังมีเพื่อนๆๆ มีอาจารย์ แต่การทำงานต้องทำด้วยตัวเอง จะปรึกษาใครก็ยาก…….ค่ะ
นั่นสิคะ คุณแอน แต่พอทำงานไปได้สักพัก เราก็จะมีประสบการณ์และเทคนิคการปรับตัวให้เข้ากับคนรอบข้างค่ะ ยังไงลองศึกษาคนรอบข้างดูก่อนนะคะ….พิชญ์ใช้เทคนิคนี้เสมอค่ะ
แปลกดีนะครับ
แต่ก่อนมีส่งจดหมาย โทรเลข โทรศัพท์ เดี๋ยวนี้ไม่เห็นตัวจริงก็ติดต่อกันได้ เกิดมาตั้งแต่สมัยผู้ใหญ่ลีตีกลองประชุมเพิ่งเคยได้สัมผัส ไม่รู้จะทำถูกหรือเปล่านะครับ ท่านใดทราบก็แนะนำด้วย
สำหรับการทำงานกับเรียนก็ดีกันคนละอย่างนะผมว่า ทำงานก็ได้รู้ต่างจากบทเรียน แถมยังได้สตังค์ไปซื้อสิ่งต่างๆ ตามใจอยากอีก ผมว่ามันดีอยู่นา...รุ่ง
สวัสดีครับ <table border="0" width="100%" class="plain"><tbody><tr class="plain">
มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
</tr></tbody></table><p>ขออนุญาตินำข้อความบางตอนไปรวมใน</p><p>http://gotoknow.org/blog/mrschuai/99502</p><p>ขอบคุณมากครับ</p>