ที่จริงวันพุทธของทุกสัปดาห์ก็เป็นวันธรรมดา ที่ตื่นนอน ทำงาน ทานข้าว หรือกิจกรรมต่าง แต่วันพุทธ ที่ 14 กุมภาพันธ์ 2550 นอกจากจะเป็นวัน Valentine แล้ว พวกเราชาวคณะนิติศาสตร์มหาบัณฑิต ชั้นปีที่ 1 คือวันที่ทำให้หลายวันก่อนหน้าวันนี้ ร้องไห้ ท้อแท้ หมดหวัง และได้พยายามเรียนรู้ และเคร่งเครียดกับการทำงานส่ง เพื่อวันพรุ่งนี้ หลายคนคงไม้ได้คิดที่จะมอบของให้คนรัก บางคนอาจจะลืมด้วยซ้ำว่าวันที่จะถึงต้องทำอะไรให้คนรัก แต่ที่จริง การที่เราทำงานส่งนั้น ก็คือ เราได้รักตัวเราเองแล้ว สำเร็จ

ปีนี้ ๒๕๕๒ ไม่ได้้เติมมันเข้าไปนาน วันนี้ผมก็ไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่าฟังบรรยายเรื่องสันชาติ จากพี่วีนัส และตอนเย็นประชุมเลิกสองทุ่ม กว่าจะได้ทานข้าวก็สามทุ่ม ไปเมามายกับเพื่อน ๔๔ ที่วอร์มอัพซะ เมื่อไหร่คำว่า "ใช่" จะมาถูกที่ถูกเวลากับผมซักที