>>CLICK TO LISTEN<<

 

เมื่อใดที่หัวใจนั้นอ่อนล้า คือเวลาที่เรานั้นอ่อนไหว

 

กอดตัวเองไม่มีใคร ไม่เห็นเป็นไรแค่นี้

 

ไม่ว่าเราจะพบอะไร จะเจอกับวันที่ร้ายรึดี

 

ใจก็ยังคงพร้อมจะมีความเหงาเป็นเพื่อน.....เคียงไป

 

บนทางเดินที่เราเคยหกล้ม ทำให้ใครบางคนนั้นหล่นหาย

 

ฝากรอยแผลไว้ข้างใจ ทิ้งให้เราจดจำ

 

มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพร่ำ

 

วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป

ไม่รู้ ไม่รู้ต้องเดินไปถึงเมื่อไหร่

เหงา ทั้งที่ไม่รู้ว่าทำไม 

* อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา

 

แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ

  

มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพร่ำ

 

วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป

 

กอดความเหงาไว้กับใจ

 (ซ้ำ * , *)