ยามเช้าวันจันทร์ที่ 5  ก.พ. 2550 เวลา 7 นาฬิกาเศษ  ผมปฏิบัติธรรมคือหน้าที่ผู้ประสานงานรายวิชา  โครงสร้างและพลวัตวัฒนธรรม ของ ป. เอก  สาขาวิชาวัฒนธรรมศึกษา  สถาบันทักษิณคดีศึกษา  มหาวิทยาลัยทักษิณ 

รถตู้คันงามพร้อมด้วยคนขับที่มีความรับผิดชอบสูง  รับผมไปสนามบินเมืองหาดใหญ่  เขาเป็นชาวพัทลุง 

เขาเล่าให้ฟังเช่นเรื่องเขานำฝรั่งนักท่องเที่ยวไปที่ เขาชัยสน  ตรงกลางเขามีแอ่งน้ำพายเรือลอดได้  ทางการตามไฟให้เป็นที่ท่องเที่ยวเป็นต้น

                เมื่อเครื่องบินการบินไทยลงจอดแล้ว  ด้วยความเคารพชายผู้สูงวัยถือไม้เท้าเดินออกมาทำตัวแบบชาวบ้านทั่ว ๆไป  นั้นคือท่านรองศาสตราจารย์  ศรีศักร วัลลิโภดม

ท่านมาสอนนิสิตปริญญาเอกของเราในวันนี้  ผมสวัสดีท่านอาจารย์ลนำไปขึ้นรถ...จากการคุยกันกับปราชญ์ท่านนี้  ท่านมีภูมิรู้กว้างและลึกล้ำทางประวัติศาสตร์วัฒนธรรม ฯลฯ 

 ท่านพึ่งไปเยือนอินเดียกลับมา  ทราบว่าท่านไปกับลูกสาวที่ไปปฏิบัติธรรมและพักอยู่ที่วัดไทยสารนาถ  ใกล้ธรรมเมกกะสถูปหรือป่าอิสิปตนมฤคทายวันเมืองพาราณสีที่ผมเคยไปอยู่เพื่อการศึกษาที่นั้น...

การคุยกันจึงออกรสระหว่างทางจากสนามบินมาถึงเกาะยอเช่นแม่น้ำสามสายแต่มองเห็นสองสายคือแม่น้ำคงคากับยมุนาตรงเมืองอาระหะบัดหรืออันละห้าบาทที่เราใช้จำชื่อเมืองนี้  

 เพราะอีกสายหนึ่งมันผุดขึ้นมาจากใต้ดินอยู่ตรงกลางลำน้ำมองเห็นสีน้ำต่างกัน...พอมาถึงห้องเรียนและได้เวลาท่านอาจารย์ก็เข้าไปสอนนิสิต...