จงพอใจในสิ่งที่ตนมีอยู่ ความพอใจไม่จนเป็นคนเข็ญ พอแล้วเป็นเศรษฐีมหาศาล จนทั้งในจนทั้งนอกไม่ได้การ จงคิดอ่านแก้จนเป็นคนพอ..

วันนี้ค้นหาเรื่องที่พิมพ์ไว้แล้วในเครื่องคอม ฯ  แต่หาไม่พบทำให้ได้ข้อคิดอย่างหนึ่งว่าทุกสิ่งล้วนอนิจจจัง...จงพอใจในสิ่งที่ตนมีอยู่ 

ความพอใจไม่จนเป็นคนเข็ญ 

 พอแล้วเป็นเศรษฐีมหาศาล 

จนทั้งในจนทั้งนอกไม่ได้การ 

จงคิดอ่านแก้จนเป็นคนพอ...ฮา ๆ เอิก ๆ

ช่วงเย็นวันศุกร์ที่ 19  มกราคม  2550 ผมเลาะริมฝั่งอ่าวไทยจากเกาะยอไปนครศรีธรรมราชที่ อ. หัวไทร  ค่ำแล้วเสียงคลื่นกระทบฝั่งดังไกล...พอรุ่งขึ้นเวลา 7 โมงเศษออกไปชมทะเลรับอากาศบริสุทธิ์เย็นสบาย 

พอสาย ๆออกเดินทางไปเยี่ยมชมพูดคุยกับมโนราห์พ่วงเพชร  ที่บ้านทุ่งค่าย  ต. ชะอวด  อ. ชะอวด  จ. นครศรี ฯ  เป็นการไปชื่นชมพูมิปัญญาท้องถิ่น  ในวิถีชีวิตมโนราห์ 

ท่านได้ถ่ายทอดให้ฟังความเป็นมาตามวิถีชีวิตแม้ปัจจุบันนี้ก็ยังเป็นหัวหน้าคณะมโนราห์ทำหน้าที่แสดงอยู่ครับ  ผมขอชื่นชมภูมปัญญาท้องถิ่นนี้อย่างแท้จริง…