15/พ.ย./2548  วันนี้ได้รับงานใหม่มาทำค่ะ เป็นงานทำแผ่นประชาสัมพันธ์ Call Center แต่เป็นงานที่เคยทำเสร็จไปแล้ว ที่ต้องมาทำใหม่เพราะข้อมูลที่ใส่ลงในคราวที่แล้วนั้นเป็นข้อมูลเก่าซึ่งทางพี่เค้าเพิ่งจะได้รับข้อมูลใหม่มาจึงให้เตยมาทำใหม่  โดยใช้โปรแกรม Corel Draw ในการทำ โปรแกรม Corel Draw เป็นโปรแกรมที่มีการทำงานคล้ายกับโปรแกรม PowerPoint ซึ่งการสั่งงานเกือบทุกอย่างใกล้เคียงกับ PowerPoint มาก

     แต่ก็มีปัญหาที่เกิดขึ้น ซึ่งภายใน PowerPoint ไม่มี คือ การที่วรรณยุกต์กระโดด คือการที่พิมพ์วรรณยุกต์ลงไปแล้ววรรณยุกต์จะลอยขึ้นไปสูงกว่าปกติ ซึ่งเป็นปัญหาคล้ายกับ Photoshop โดยทีแรกเตยก็พยายามทำให้มันไม่ลอยโดยการพิมพ์ซ้ำบ้าง เปลี่ยนตัวหนังสือบ้าง แต่ก็ไม่เป็นผลจึงไปถามพี่ไก่ ซึ่งเป็นฝ่ายกราฟิก เค้าก็บอกว่าให้แก้เหมือนกับ Photoshop หรืออีกวิธีหนึ่งก็ใช้โปรแกรมเสริมเป็นโปรแกรมแก้สระลอย ที่พี่เค้าโหลดมาไว้แล้วโดยเราพิมพ์ให้เสร็จก่อนแล้ว Copy มาใส่ในโปรแกรมแก้สระลอย แล้วก็ Copy มาใส่ไว้ในงานเหมือนเดิม  ซึ่งจะต้องทำทีละบล็อก ซึ่งจะใช้เวลานานและมีโอกาสที่เครื่องจะแฮงค์ได้เพราะต้องเปิดสลับกันไปมา 

     เตยก็เลยเลือกที่จะใช้วิธีแก้แบบที่แก้กับ Photoshop ซึ่งบางคนอาจจะยังไม่ทราบนะค๊ะว่าต้องทำอย่างไรเตยจะขอยกตัวอย่างให้ดูก็แล้วกัน  สมมุติว่าเราจะพิมพ์คำว่า ใหม่ เมื่อเราพิมพ์ไปสุดที่ ม แล้วให้เรากด Ait ค้างไว้ แล้วกดเลข 0139 แล้วปล่อยเราก็จะได้ไม้เอกที่ไม่ลอยขึ้นไปมากแต่ถ้าเป็นคำที่มีสระอยู่ด้านบนก็ไม่จำเป็นต้องกดแก้สระลอย เช่นคำว่า นั้น หรือน้ำ 

      และในเวลาต่อมาพี่เบิร์ดได้ถามว่าใครจะไปช่อง 7 มั่ง  แฮะ...แฮะ ได้มีเสียงแจ๋ว ๆ ออกมาทันใด ว่า "หนูไปค่ะ" พี่เบิร์ดเลยพาไป  ที่หนูอยากไปเพราะหนูจะได้เปิดหูเปิดตาว่าประปาส่วนภูมิภาคก็ออกข่าวโทรทัศน์เหมือนกันนะ หนูถามพี่ว่าประปาส่วนภูมิภาคออกข่าวบ่อยไหม  พี่เค้าบอกว่าไม่บ่อยหรอก  อ๋อเตยลืมบอกไปพี่เค้าไปส่งข่าวประปา และอีกอย่างที่หนูอยากรู้เพราะหนูอยากไปดูระบบการทำงานว่า กว่าจะไปเป็นข่าวที่ให้ความรู้แก่ประชาชนนั้นพี่เค้าต้องทุ่มเทขนาดไหน

       พอเตยไปถึงเค้าก็ขอบัตร  อันนี้เป็นเรื่องธรรมดา  แต่ที่ไม่ธรรมดาเพราะเค้าเข้มงวดมาก ๆ เพราะขับรถเข้าไปข้าในนิเดียว เค้าก็ให้จอดบอกว่าเปิดท้ายด้วยแล้วเค้าก็เอากระจกมาส่องใต้ท้องรถ ตอนแรกเตยก็ง...งู 2 ตัวเลย แต่พอเห็นก็ฉลาดขึ้นทันที  จากนั้นพี่เบิร์ดพาขึ้นไปชั้น3 เพื่อเอาข่าวไปส่ง พอเข้าไปถึงพี่เบิร์ดก็ให้นั่งรอ เตยเนี้ยหอบแฮ่ก ๆ เลย แต่พอหายเหนื่อยเตยหรอจะอยู่นิ่ง เตยก็เดินดูอยู่ข้างหน้า  ห้องนี้จะแบ่งอีกเป็น 2 ห้อง หนูก็ชะโงกเข้าไปดู ยังไม่ทันได้เห็นอะไรเลย  พี่ที่นั้นเข้าออกมาพอดี  แต่เห็นว่าคนทำงานเยอะมาก และห้องนี้จะมีตู้ด้านซ้าย จะเป็นข่าวเก่าที่เค้าฝากออกเหมือนประปานะค่ะ 

      จากนั้นหนูก็กลับมาทำงานเหมือนเก่า งานที่เตยกล่าวไปข้างต้นนะค่ะ  งานนี้พี่เค้าบอกว่าเป็นงานระยะยาวไม่ต้องรีบหรอก แต่ไม่ได้หรอกเพราะยังไงพี่เค้าก็ไม่ให้หนูว่างหรอกค่ะ  สุดท้ายเตยก็เสร็จจนได้ เสร็จตอน 5 โมงเย็นพอดี  เหลือแต่ให้พี่ไปตรวจทานเท่านั้น

                                                            วันนี้ขอพอก่อนแล้วกันนะค๊ะ  สวัสดีค่ะ

ปล.

        ถ้าที่ผ่านมาเตยพิมสั้นต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย  เพราะคอมพิวเตอร์มีจำกัด คือ มีพี่เข้ามาฝึกงานก่อนที่จะออกเขต คือออกต่างจังหวัดน่ะค่ะ เค้าทำ Present ตั้ง 1 อาทิตย์ นานมาก เครื่องเลยไม่พอ (พี่เค้ามีตั้ง 7 คน)  และมีเวลาเปิดใช้อินเตอร์เน็ต ที่นี่มีเวลาเปิด ตั้งแต่ 8.00-8.30น., 12.00-13.00น. และ 16.30-15.00น. แต่ถ้าบางวันเตยไม่ได้พิมพ์ตอนกลางวันเพราะเตยไม่ได้กินข้าว งานเร่งค่ะ  แต่เตยก็จะมาพิมพ์ตอนเย็นถ้างานเตยเสร็จนะค่ะ   เตยทำงานเหมือนพนักงานคนนึงเลย พี่เค้าไม่คิดว่าเตยเป็นนักศึกษาฝึกงานเลย และมีอีกอย่างค่ะ ดีนะค่ะที่เตยได้เรียน Photoshop เตยได้กำไรไปกว่าครึ่ง เพราะพี่เค้าไม่ต้องมาสอนและไม่ห่วง พี่เค้าจะให้งาน 1 ชิ้นแล้วให้เราอิสระตามความคิดเลยค่ะ และพี่เค้าก็จะให้ทำงาน 1 ชิ้นทั้งวันและจะมีงานเล็กๆน้อย ๆขั้นบ้าง พอเตยเงยหน้าขึ้น อ้าวใกล้หมดเวลาอีกแล้ว เตยทำงานไม่เห็นบรรยากาศข้างนอกเลยเห็นแต่หน้าจอคอมพิวเตอร์   และอีกอย่างโปรแกรม Corel Draw ที่พี่เค้าให้ทำ พี่เค้าไม่ได้สอนอย่างจริงจังเลยค่ะ  พี่เค้าบอกเพียงสั้นว่า "ง่าย ๆ ไม่เห็นจะยาก"   ให้เตยเรียนรู้ด้วยตนเอง จะได้เป็นไวกว่าสอน ถ้าอันไหนเตยไม่รู้จริง ๆ เตยก็จะถาม เค้าก็จะบอก แต่สิ่งที่บอกมันก็คือความรู้ของหนูแหละค่ะ  อ๋ออีกอย่างนึงค่ะ พี่เค้าชมอาจารย์เทคโนฯด้วยน่ะค่ะ ว่าสอนเด็กได้ดี  และก็ชมพวกหนูด้วย ไปไหนถ้ามีโอกาสพี่เค้าชม ว่า พวกเตยเรียนรู้ไว  ใช้ง่าย  และสามารถทำงานใหญ่แทนพี่ ๆ เค้าได้  พอไปที่ไหน ภูมิใจเชียว ตัวหนูเนี้ยลอยเลย  นี้แหละค่ะประสบการณ์ใหม่ ๆ ที่เตยต้องจดจำ

          งั้นหนูพอแค่นี้ก่อนนะค่ะเดี๋ยวอาจารย์จะเบื่อ เพราะเตยขึ้นคำว่าปล. แล้ว แต่อาจารย์ไม่ต้องแปลกใจนะค่ะว่า ปล. เค้าต้องเขียนสั้น ๆนิ แต่ทำไม่เตยเขียนยาวจัง แหะ แหะ  เล่าสู่กันฟังเลยติดลมค่ะ ไปจริง ๆ แล้วนะค่ะ

                                                                                  สวัสดีค่ะ