กว่าจะถอยครูผ้มีอิทธิพลต่อเด็ก(2)ออกมาได้ ก็แสนนาน  ยอมรับค่ะเขียนเรื่องเล่าไม่ค่อยเก่ง  แต่คุยให้ฟังพอไหว  ก็เลยต้องเล่าให้คนอื่นฟังก่อนแล้วค่อยเอามาเขียน  ก็เล่าต่อเรื่องเดิมเป็นเรื่องใกล้ตัวระหว่างครูกับเด็ก  ผู้ปกครองหลายท่านคงจะสังเกตเห็นเหมือนกันนะค่ะว่า  จะมีช่วงหนึ่งที่ลูกของเรามักจะติดครู มีอะไรก็มักจะเอาไปให้ครู ครูพูดอะไรก็ต้องปฏิบัตตามนั้นให้ได้   ซึ่งส่วนใหญ่เหตุการณ์นี้มักจะเกิดกับนักเรียนตัวเล็กๆ  อาจจะเป็นเพราะครูใจดี  ครูสวย  ครูเล่านิทานเก่ง ฯลฯ  แต่สำหรับเด็กมัธยมปลายมีเหตุหลายประการให้คิด  กรณีที่จะเล่าเป็นกรณีระหว่างครูผู้หญิงกับนักเรียนผู้หญิง  หากมีเด็กมัธยมปลายทำแบบนี้ ครูจะรู้สึกหนักใจมาก  ยกตัวอย่างเช่นถ้าครูรู้สึกไม่สบาย  นักเรียนก็จะหาซื้อยามาให้ครู(มีทั้งยาพาราและยาแก้แพ้ และสารพัดยา) แรกๆครูเองก็รู้สึกดีดีว่านักเรียนห่วงใยเรา  นักเรียนไปธุระต่างจังหวัดกลับมาจะมีของฝากให้ครูเสมอ  โอกาสพิเศษนักเรียนก็จะมีของขวัญให้ครูทุกครั้ง  (บางทีก็คิดไม่ดีว่านักเรียนคงต้องการคะแนนพิเศษจากครู  แต่นักเรียนก็ไม่เคยได้อะไรเป็นพิเศษแม้แต่คะแนน  แต่นักเรียนก็ยังคงปฏิบัติเช่นนั้นเหมือนเดิม)  เหตุการณ์แบบนี้ที่เกิดขึ้น นานเข้าก็ทำให้ครูรู้อึดอัด  รู้สึกหนักใจ  เพราะแรกๆครูจะเข้าใจว่านักเรียนชื่นชอบครู  แต่เหตุการณ์หลายๆอย่างทำให้ครูเริ่มคิดว่าเหตุการณ์ไม่น่าจะปกติ  จะไม่รับของจากนักเรียนก็เหมือนเป็นการทำร้ายจิตใจนักเรียน  ถ้าจะอยู่เฉยๆก็รู้สึกอึดอัด  นักเรียนระดับมัธยมปลายเป็นนักเรียนช่วงที่จิตใจสับสน  หากครูไม่เข้าใจ ตำหนิเขา  นักเรียนอาจจะเกลียดครู เกลียดวิชาที่เราสอนและพาลไม่เรียนไปด้วย   (เพราะจากการสอบถามนักเรียนหลายๆคนที่ไม่ชอบเรียนวิชาต่างๆเพราะไม่ชอบครู)  เมื่อมีเหตุการณ์เช่นนี้   ครูควรจะเรียกนักเรียนมาคุยด้วย(คุยด้วยความสนิท)  ค่อยๆสอนให้นักเรียนรู้จักความเหมาะสม  ความพอดี และบางครั้งครูต้องปิดโอกาสบางอย่าง...  ครูควรวางตัวให้เหมาะสม  ควรทำตัวให้นักเรียนรักและเคารพ  ชื่นชมในความเป็นครูของเรามากกว่า