อ่านและเขียนบทกวี (บทนี้เขียนไว้นานแล้ว...) ตอนนั้น รู้สึกกรุ่นใจ ทำให้ได้คิด และพักความคิด มองดูตนเองและต้นไม้

เธอ-มีเลือดมีเนื้อมีชีวิต เธอ-มีฝันมีความคิดมีสิทธิ์หวัง เธอ-ไร้รักไร้แสงเดือนไร้เรือนรัง เธอ-ไร้ฝั่งไร้ตัวตนไร้หนทาง

ค่า-เกิดเตี้ยเลียตมแสนต่ำต้อย ค่า-เรียนน้อยด้อยศิลป์ศาสตร์ปราชญ์ปลุกสร้าง ค่า-เติบโตตามเข็มทิศเลอะเลือนราง ค่า-ขยะยังทิ้งห่างราคาตน

เพียง-คนหนึ่งท้าสายตาคนหล้าหลาย เพียง-คนหนึ่งนอนเดียวดายข้างถนน เพียง-คนหนึ่งข้ามผ่านเลยเย้ยความจน เพียง-คนหนึ่งยิ้มกลางฝนบ่นกับดาว

แค่-นิทานปรัมปรานอกห้องสมุด แค่-บทเพลงที่สะดุดหยุดหายหาว แค่-แสงแดดรอแผดเผาน้ำค้างพราว แค่-หลุมศพไร้ร้องป่าวสดุดี

เม็ด-ข้าวหอมยุ้งฉางช่างหรรษา เม็ด-เพชรพลอยสุกสง่าเสริมราศี เม็ด-เหงื่อผุดไหลลงชุ่มธรณี เม็ด-ทรายบนปฐพีหรือสำคัญ

ทราย-เล่าขานเรื่องราวมหาสมุทร ทราย-หมอบมุดโอบทะเลไม่เหหัน ทราย-ปรุงรสหวานเค็มเติมเต็มกัน ทราย-แต่งแต้มแย้มตะวันและจันทรา

หยาบ-เพียงตัวแต่หัวใจหาได้หยาบ หยาบ-เพียงต้องคำสาปบาปหนักหนา หยาบ-เพียงเล่ห์ลวงกลมนต์มายา หยาบ-เพียงถูกตีตราตีค่าคน

คาย-อุ่นเอื้ออาทรทอนทุกข์บ้าง คาย-หงอยเหงาเหินห่างสร่างสับสน คาย-ความหมายคืนคุณค่าความเป็นคน คาย-มืดมิดมัวหม่นแค่ลืมตา

โลก-งดงามในแง่ต่างสรรพสิ่ง โลก-แท้จริงดับทุกข์เข็ญใช่เข่นฆ่า โลก-หว่านสุขด้วยรอยยิ้มอิ่มเมตตา โลก-เยียวยาคนเหลียวแลแด่ผองชน