เตรียมต้อนรับ “เอลนีโญ”
คุยกับลูกชายคนโตที่ดูแลโคกหนองนาสวนป่าเพชรสุวรรณ ณ บ้านหนองผือ เขตเทศบาลตำบลเลาขวัญ เพราะความห่วงใยในสภาพแวดล้อมและบรรยากาศ ในช่วง ๒ - ๓ ปีต่อจากนี้
ผมไม่ได้เป็นห่วงเรื่องไม้ยืนต้นแต่อย่างใด เนื่องจากในช่วง ๕ ปีที่ผ่านมา ผมปลูกอย่างหลากหลายมากมายเต็มพื้นที่ ตอนนี้ต้นไม้ทุกประเภท เติบโตสูงใหญ่ อยู่รอดปลอดภัยแล้ว
แต่ผมกังวลเรื่องน้ำ ถึงแม้จะมีสระใหญ่กักเก็บน้ำได้เยอะ มีคลองไส้ไก่โดยรอบที่คอยลำเลียงน้ำและสร้างความชุ่มชื้น แต่ปี ๒๕๖๙ เป็นปีแห่งการเริ่มต้น “เอลนีโญ” ซึ่งความร้อนและแห้งแล้งกำลังจะมาเยี่ยมเยือน
ผมคาดการณ์เอาไว้ว่าเดือนมีนาคม อาจจะมีฝนตกหนักให้บ้างสักครั้งสองครั้ง แล้วจะเงียบหายไปอย่างยาวนาน
คลองไส้ไก่ที่ขุดไว้สำหรับรองรับน้ำฝนจากธรรมชาติและรองรับน้ำป่าที่ไหลหลากมา ซึ่งเคยพบว่าจะแห้งขอดอยู่ไม่กี่วัน แต่ปีนี้อาจจะได้เห็นว่าแห้งขอดเป็นเวลานานมากกว่าปกติ
วันนี้ผมจึงไปโคกหนองนา หลังจากเหินห่างมาหลายเดือน ไปดูการเปลี่ยนแปลงหลังจากฝนตกหนักเมื่อสองวันก่อน เป็นฝนที่ตกเป็นครั้งแรกก่อนเข้าสู่ฤดูร้อน จะส่งผลต่อปริมาณน้ำอย่างไรบ้าง
พบว่าน้ำในคลองที่เริ่มจะแห้งเหือด กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ระดับน้ำสูงขึ้นเกือบ ๒ เมตร เพราะฝนที่ตกในป่า น้ำได้ไหลหลากลงมาผ่านทุ่งนาและไร่อ้อย ผ่านล่องน้ำธรรมชาติแล้วไหลลงคลองไส้ไก่ของผม
ผมวางท่อใหญ่ไว้ในคลอง พอน้ำล้นก็จะไหลลอดท่อลงสู่สระใหญ่ เพียงคืนเดียวน้ำจะเต็มสระ อันเป็นที่อยู่อาศัยของปลา และใช้น้ำสำหรับรดต้นไม้ คงใช้ไปได้อีกนานหลายเดือน
รู้สึกประทับใจแหนแดงพันธุ์ดี ที่ไม่ใช่แหนเป็ด ซึ่งเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติเป็นระยะๆ มากบ้างน้อยบ้างตามกาลเวลา ถ้าน้ำลดลงแหนแดงจะค่อยๆหายไป หรือไม่ก็แห้งตายอยู่บริเวณริมฝั่ง
พอน้ำหลากมาแบบนี้พาให้คลองกว้างใหญ่ แหนแดงก็เลยแผ่อาณาจักรด้วยการขยายพันธุ์แห่งพืชน้ำสีเขียวสดใสไปทั่วทั้งลำคลอง เห็นแล้วสบายตายิ่งนัก
เมื่อโคกหนองนาได้รับการเติมน้ำฝนลงมาบ้าง แม้จะไม่มากเท่าฤดูฝน แต่ก็ช่วยให้อุ่นใจ ผมบอกลูกชายให้บริหารจัดการน้ำให้ต่อเนื่อง ห้ามประมาท เพราะอาจจะส่งผลกระทบต่อระบบประปาในบ้าน
ข้าราชการครู “พอเพียง” ไม่ควรจะเสียค่าน้ำประปาจนเกินความพอดี ประหยัดได้ก็ต้องประหยัดกัน นะครับ
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๙
