ซอร์ ผู้เฒ่า และใบไม้ร่วง
เกือบเจ็ดโมงแล้วแต่ท้องฟ้ายังไม่สว่างไสว ปลายฤดูหนาวแบบนี้ อากาศช่วงเช้ายังเย็นสบาย ผมอยากให้เป็นเหมือนเมื่อสามวันก่อน ที่มีฝนตกลงมาอย่างหนัก ทำให้พื้นดินชุ่มฉ่ำ ขับไล่ฝุ่นละอองไปได้เยอะเลย
เสียงโทรศัพท์ ปลุกผมลุกขึ้นจากที่นอน จากนั้นก็บิดขี้เกียจก่อนเดินไปรับโทรศัพท์ ตามแบบฉบับของสว.ที่ชอบนอนตื่นสาย เสียงจากต้นสายเป็นเสียงไทยสำเนียงพม่า จากนายซอร์ คนงานของรีสอร์ต
ซอร์ บอกแต่เพียงสั้นๆว่า วันนี้หยุดตัดอ้อย ขอมาทำงานที่บ้านผมได้ไหม ผมตอบว่าได้เลย โดยไม่ต้องคิดว่ามาแล้ว ผมจะต้องให้ซอร์ทำอะไรบ้าง แต่เชื่อว่าถึงอย่างไรก็ต้องมีงานให้คนงานพม่าทำอย่างแน่นอน
นึกขอบคุณอยู่ในใจ ที่ซอร์มีวันว่างให้ผมบ้าง ในฤดูตัดอ้อยตลอด ๓ - ๔ เดือน เถ้าแก่เจ้าของรีสอร์ตต้องให้คนงานเข้าไร่อ้อยทุกวัน จึงเป็นเวลานานหลายวันกว่าซอร์จะได้หวนกลับมาทำงานที่บ้านผม
ผมเข้าใจว่าเถ้าแก่ผู้เป็นเจ้านายของซอร์ คงตั้งใจให้คนงานได้ผลัดกันหยุดพักผ่อนบ้าง จะได้ไม่อ่อนล้าเกินไป แต่ใครก็ไม่เหมือนซอร์ ที่มีความขยันขันแข็ง หนักเอาเบาสู้ และพยายามหารายได้เพิ่มในวันที่หยุดตัดอ้อย
อย่างน้อยก็ได้ค่ากับข้าว เพราะกว่าจะได้ค่าจ้างจากเถ้าแก่ ก็คงต้องรอสิ้นเดือน แต่ทำงานที่บ้านผม ซอร์จะได้ทันทีเมื่อเลิกงาน ค่าแรง ๓๕๐ บาทต่อวัน ผมถือว่าไม่น้อยเลยสำหรับแรงงานชาวพม่า
ผมใช้แรงงานซอร์มา ๑๐ ปีแล้ว ตั้งแต่วันละ ๒๐๐ บาท งานส่วนใหญ่ผมจะให้ซอร์ถางหญ้าและตัดแต่งกิ่งไม้รอบบ้าน วันนี้ผมให้ซอร์กวาดใบไม้ที่กลาดเกลื่อนทับถมและสะสมอยู่นานหลายเดือน
จริงๆผมทำเองก็ได้ แต่ต้องใช้แรงและเวลาพอสมควร เมื่อประเมินปริมาณงานกับวัยของผมแล้ว ก็ต้องเตือนตัวเองในทันทีทันใด ว่าถ้าไม่ไหวก็อย่าฝืน มันจะไม่คุ้มกับการปวดเมื่อย
ซอร์เก็บกวาดภายในสวนรอบบ้านจนโล่งเตียนสะอาดตา นำพาใบไม้ไปกองไว้ในที่เดียวกัน โรยขี้วัวลงไป ๒ กระสอบ จากนั้นผมจะต้องรดน้ำอย่างน้อยสัปดาห์ละ ๒ ครั้ง เพื่อหมักให้เป็นปุ๋ยต่อไปภายในระยะเวลา ๑ ปี
ผมแหงนมองขึ้นไปบนต้นมะค่าโมง ที่กำลังแตกใบอ่อน อีกหลายเดือนกว่าจะได้เก็บกวาดครั้งใหญ่แบบนี้ การที่ไม่ได้ลงมือเอง ก็เท่ากับว่าได้เก็บเรี่ยวแรงเอาไว้เป็นหลักชัยให้อีกหลายๆคน
เหมือนต้นไม้ใหญ่ที่ผลัดใบ เพื่อให้ตัวเองได้หยัดยืนได้อย่างมั่นคงและสง่างาม เป็นที่พึ่งพาของสรรพสิ่ง
ทำให้ผมรู้สึกคิดถึงแม่ ที่ผมกับน้องช่วยกันดูแลอย่างสม่ำเสมอ ถึงแม้ว่าแม่จะอยู่ในศูนย์ผู้สูงวัย แต่ศูนย์ก็ได้มาตรฐานและมีความปลอดภัยสูง แม่ได้รับอาหารครบและตรวจสุขภาพทุกวัน ใบหน้าของแม่สดใสมากขึ้น
รอยยิ้มของแม่ที่ศูนย์ส่งผ่านกลุ่มไลน์ในทุกๆวัน ทำให้ผมฝัน อยากมีอายุยืนถึง ๘๗ ปีเหมือนแม่
จริงๆผมไม่จำเป็นต้องคาดหวังถึงขนาดนั้น เพราะทำทุกวันอย่างดีที่สุดแล้ว โดยเตือนภรรยาอยู่เสมอว่าเธอได้ส่งเงินไปให้คนดูแลพี่ชายคนโตหรือยัง ต้องส่งเงินให้ตรงเวลา การเลี้ยงดูผู้สูงอายุเป็นเรื่องที่หนักหนาสาหัสมาก
ด้วยพี่ชายคนโตเดินไม่ได้ ต้องนั่งรถเข็น ใช้เวลาว่างนอนดูหนังสือกับดูทีวี อายุ ๘๔ ปีแต่ความจำดีเยี่ยม
ส่วนพี่ชายอีก ๓ คน ล้วนแต่เป็นผู้สูงวัยทั้งสิ้น จึงต้องคอยถามไถ่ให้ได้ความคืบหน้าอยู่เสมอ ว่าพี่ไปฟอกไตได้ออกจากโรงพยาบาลแล้วหรือยัง แล้วพี่ที่แข้งขาอ่อนแรงล่ะ อาการเป็นอย่างไรบ้าง มีใครคอยเฝ้าดูแลหรือเปล่า
บ้านเล็กในป่าใหญ่ ภายในเฟส ๓ ของทุ่งดินดำรีสอร์ต จึงเป็นเหมือนวอร์รูม (War Room) หรือหน่วยงานของครอบครัวที่คอยทำหน้าที่ดูแล วางแผนและประสานการช่วยเหลือญาติผู้สูงวัยเชิงรุกอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
ซอร์กลับไปแล้ว คงเหลือไว้แต่ใบไม้แห้งจากต้นไม้บางต้นที่รอการร่วงหล่นลงมา อันเป็นวัฏจักรของธรรมชาติที่ไม่อาจยื้อยุดไว้ได้ แต่ผู้สูงอายุในดวงใจ ผมไม่สามารถละเลยให้พวกเขาสิ้นหวัง
ความรักและการเอาใจใส่ การดูแลที่เป็นปัจจุบัน ที่ผมพร้อมจะช่วยหยิบยื่นเพื่อต่อเติมความเข้มแข็งและสดชื่นให้ชีวิต
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๙
