เดือนสุดท้าย.....
ในชีวิตของการรับราชการ จะปฏิบัติงานในระยะเวลาเนิ่นนานเท่าไหร่ก็ตาม ก็ต้องหยุดและสิ้นสุดลงเมื่ออายุครบ ๖๐ ปี ขีดเส้นใต้เอาไว้ที่ ๓๐ กันยายน ของปีนั้น
นึกย้อนไปเมื่อ ๒ ปีที่ผ่านมา มีโอกาสเข้าร่วมงานเกษียณขององค์กรต้นสังกัด ทั้งสมาคมครูฯและเขตพื้นที่ฯ ภาพความทรงจำยังประทับใจมิรู้ลืม
คือจำได้ถึงคำที่ผู้คนในงานนั้นพูดว่า “เกษียณสุขเกษม” และแล้วมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ
จึงยังมีความเชื่ออยู่ในใจเสมอมา ข้าราชการที่เกษียณไปแล้วก่อนหน้าผมและที่เกษียณพร้อมกับผม ตลอดจนที่กำลังเตรียมตัวจะเกษียณในเดือนนี้ ซึ่งเหลือเวลาอีกไม่กี่วัน ก็น่าจะพบกับความสงบสุขเช่นเดียวกัน
ทำให้นึกถึงนึกถึงบทกวีที่เขียนไว้...
“ถึงวาระ เกษียณ เหมือนเปลี่ยนชุด
ชีวิตหยุด ต่อสู้ สู่สุขศานต์
ได้พักผ่อน นอนสบาย กายสำราญ
ไม่มีงาน มามอบให้ ไร้กังวล”
ชีวิตที่อิสระทั้งร่างกายและจิตใจเริ่มต้นอย่างเป็นรูปธรรม ได้เป็นตัวของตัวเองจริงๆเสียที ขอบคุณทุกสรรพสิ่ง ไม่ว่าจะเป็นเหตุการณ์และผู้คน ล้วนเป็นบทเรียนที่ให้คุณูปการอย่างมากมาย
วันนี้ ลูกชายที่รักษาการผู้อำนวยการโรงเรียนมาปรึกษา ถึงรูปแบบการจัดงานเกษียณให้แก่ครูและบุคลากรทางการศึกษาว่าควรจัดอย่างไร? อันดับแรกก็ขอชื่นชมในความคิดก่อน
ถึงการรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีอันดีงาม และแสดงออกถึงน้ำใจไมตรีที่หยิบยื่นให้แก่กัน
ทุกคนในโรงเรียน ล้วนเป็นบุคคลสำคัญอันทรงคุณค่า ควรจะได้ตราตรึงกิจกรรม...ก็เพราะว่า
“ถึงวาระ เกษียณ เวียนมานี้
หมดหน้าที่ ราชการ งานกุศล
ต้องอำลา คนใกล้ชิด มิตรทุกคน
ศิษย์มากล้น ท่านสร้าง ต่างอาวรณ์
ทั้งนักการ ภารโรง อยู่โยงเฝ้า
หน้าที่เขา ช่วยครู ผู้พร่ำสอน
รับภาระ ช่วยแบ่งเบา เฝ้าอาทร
ทุกขั้นตอน ไม่ติดขัด ช่วยจัดการ”
คุณงามความดีที่เกื้อกูลกันมา จะอยู่ในความทรงจำ แต่ผมก็ย้ำให้ลูกตระหนักถึงการจัดงานแบบพอเพียง ไม่ต้องเลิศหรูอลังการ เพราะนั่นไม่ใช่สาระสำคัญของโรงเรียนเล็กๆ
แต่มันจะยิ่งใหญ่อยู่ในใจของทุกคน ถ้าเราใช้กิจกรรมทำบุญตักบาตร สร้างบุญสร้างกุศลร่วมกันทั้งโรงเรียนและชุมชน ตรงนี้ต่างหากที่ดีต่อใจ ที่ควรค่าต่อการจดจำไว้ตลอดกาล...
การแนะนำลูกชายไปอย่างนั้น เพราะตัวผมเองได้ทำมาแล้ว ถึงขนาดปฏิเสธการรับเลี้ยงโต๊ะจีนในงาน เพราะโรงเรียนขาดสภาพคล่องด้านการเงิน การจะไปรบกวนครูและผู้ปกครอง เป็นสิ่งที่ไม่พึงกระทำ
ผมจึงจดจำผ้าป่าการศึกษาครั้งสุดท้าย พระคุณเจ้ามอบเงินทำบุญทั้งหมดให้โรงเรียนไว้สำหรับครูอัตราจ้างชั่วคราว อันนี้คือ..ส่วนหนึ่งของการทำงานในฐานะผู้นำที่ผ่านมา ซึ่งผมเน้นการทำเพื่อหน้าที่ ที่ไม่จำเป็นต้องเหมือนใคร...
ไม่ต้องติดค้างอะไรกับใคร ไม่สร้างความเดือดร้อนหรือจะต้องไปเบียดเบียนใคร เป็นดีที่สุด
ฤกษ์งามยามดีในโอกาสนี้แล้ว จึงขออวยพร..ครูและบุคลากรทางการศึกษาที่จะเกษียณอายุราชการ
"ขอให้มี ความสุข ทุกทุกท่าน
จำจากการ งานที่ทำ นำกุศล
ชีพบั้นปลาย ให้มีสุข ทุกทุกคน
ขอพรดล บันดาล ทุกท่านเทอญ"
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๔ กันยายน ๒๕๖๘
