อัจเจนติสูตร

อัจเจนติสูตร

พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๕ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๗ [ฉบับมหาจุฬาฯ]

สังยุตตนิกาย สคาถวรรค

๔. อัจเจนติสูตร

ว่าด้วยกาลที่ล่วงเลยไป

             [๔] เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

             เทวดานั้นยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคว่า 

กาล (กาล ในที่นี้หมายถึงกาลมีกาลก่อนภัตรเป็นต้น) ล่วงเลยไป คืนผ่านพ้นไป ช่วงแห่งวัย (ช่วงแห่งวัย หมายถึงช่วงแห่งปฐมวัย มัชฌิมวัยและปัจฉิมวัย) ละไปตามลำดับ บุคคลพิจารณาเห็นภัยนี้ในมรณะ ควรทำบุญที่นำความสุขมาให้

             พระผู้มีพระภาคตรัสว่า 

กาลล่วงเลยไป คืนผ่านพ้นไป ช่วงแห่งวัยละไปตามลำดับ บุคคลพิจารณาเห็นภัยนี้ในมรณะ ควรละโลกามิส มุ่งสู่สันติเถิด

อัจเจนติสูตรที่ ๔ จบ

----------------------------------