คืนวันที่ ๑๘ มิถุนายน ๒๕๖๘ ผมนอนค้างคืนที่โรงแรมบุรีศรีภู ถนนศรีภูวนาถ หาดใหญ่ เพื่อไปร่วมกิจกรรมเรียนรู้โรงเรียนพัฒนาคุณธรรมที่เป็นโรงเรียนมัธยมขนาดใหญ่ คือ โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยสมบูรณ์กุลกันยา ในวันที่ ๑๙
เช้าวันที่ ๑๙ จึงได้มีโอกาสเดินออกกำลังริมถนนศรีภูวนาถ ที่เดินไปทางทิศตะวันออกราวๆ ๕๐๐ เมตรก็ถึงสามแยกคลองเรียน ที่ถนนศรีภูวนาถไปบรรจบกับถนนกาญจนวนิช เมื่อรำลึกถึงความหลังที่ผมไปทำงานที่ มอ. หาดใหญ่เกือบ ๒๐ ปี ระหว่างปี พ.ศ. ๒๕๑๗ - ๒๕๓๖ ผมไม่เคยไปเดินแถวนั้นเลย
พบว่าถนนศรีภูวนาถขยายเป็น ๖ เลน มีเกาะกลางถนนกว้างขวาง ที่หากปลูกต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงาก็จะให้ความร่มรื่นขึ้นมาก สองข้างถนนเป็นร้านค้า มีร้านหมอหลายร้าน และร้านหนึ่งเป็นธุรกิจเสริมสวย มีวัดคลองเรียน ที่มองจากข้างนอกเห็นต้นไม้ใหญ่ร่มรื่น ผมจึงเดินข้ามถนน เข้าไปเดินในวัดเสีย ๑ รอบ ได้รับความชุ่มชื่นจากบริเวณที่สะอาดเป็นระเบียบเรียบร้อยและกว้างขวาง
ติดกันคือโรงเรียนเทศบาล ๔ วัดคลองเรียน ที่มีป้ายโฆษณาความเก่งของนักเรียนติดเต็ม ที่ประตูทางเข้ามีป้ายประกาศรับนักเรียนเพิ่ม ผมสงสัยว่าเป็นป้ายที่หมดอายุแล้ว หรือยังเปิดรับอยู่เพราะนักเรียนไม่เต็ม ทั้งๆ ที่เปิดเทอมมา ๑ เดือนแล้ว
เดินไปถึงสามแยกคลองเรียน ผมเลี้ยวขวาเดินไปริมถนนกาญจนวนิช เพื่อดูว่าสภาพร้านและสถานที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างไร พบว่าเปลี่ยนแปลงไม่มาก ต่างจากริมถนนถนนศรีภูวนาถที่มีร้านค้า และคลินิกแพทย์เพิ่มขึ้นมาก เดินไปราวๆ ๑๐๐ เมตรก็เดินกลับ และเดินเลยหน้าโรงแรมบุรีศรีภูไปทางทิศตะวันตก ไปจนพบโรงแรมใหญ่ชื่อ Oriental Hotel ก็เดินกลับ
ได้รู้จัก Indigo Center โรงงานผลิตเครื่องสำอางและอาหารเสริมที่ใหญ่ที่สุดในภาคใต้ โดยผมเดินไปเห็นป้ายรับผลิตเครื่องสำอางและอาหารเสริม
เช้านี้ผมเดินได้ ๓,๒๐๐ ก้าว
วิจารณ์ พานิช
๑๙ มิ.ย. ๖๘
1 ถนนศรีภูวนาถหน้าโรงแรมบุรีศรีภู
2 ถนนกาญจนวนิชย์ที่สามแยกคลองเรียน
3 ดอกไม้งามริมรั้ว
4 ภาพถ่ายเมื่อเดินผ่านเข้าประตูวัดคลองเรียน
5 บรรยากาศภายในวัดคลองเรียนเมื่อเดินลึกเข้าไป
