มหาวิทยาลัยเข้าไปเป็นหุ้นส่วนพัฒนาชุมชนท้องถิ่น (engagement partner) ไม่ใช่เข้าไปช่วยเหลือ

ปลดปล่อยพลังชุมชน : ดร. กอบศักดิ์ ภูตระกูล

สายวันที่ ๒๔ พฤษภาคม ๒๕๖๘ ในงานสัมมนาผู้บริหารมหาวิทยาลัยเชียงใหม่   ผมฟังการบรรยายพิเศษของ ดร. กอบศักดิ์ ภูตระกูล เรื่อง  “SDG การสร้างชุมชนให้เข้มแข็ง บทบาทของมหาวิทยาลัย”   ที่ท่านให้ภาพลวงตาของตัวเลขคนจนลดลง    อย่างน่าสนใจ    ต่อด้วยสองแนวทางแก้ปัญหา    คือแนวทางรัฐให้เงินช่วยเหลืออย่างในปัจจุบัน (บนลงล่าง)     กับแนวทางหนุนให้ชุมชนพัฒนาตัวเอง หรือให้ชาวบ้านร่วมกันพัฒนา   ที่เป็นการพัฒนาจากล่างขึ้นบน    แล้วท่านก็ยกตัวอย่างชุมชนที่ประสบความสำเร็จหลากหลายแบบ หลากหลายชุมชน เพื่อชี้โอกาสว่า มช. มีโอกาสเข้าร่วมนำเอาวิชาการเข้าไปเสริมความเข้มแข้งของชุมชน   ที่หาก มช. จะเข้าชุมชนใด ท่านยินดีหาภาคเอกชนเข้าร่วมเป็นภาคี   

หลังการบรรยาย ผมเสนอต่อท่านว่า ต้องใช้หลักการสามประสาน คือ ภาคชาวบ้านหรือชุมชน  ภาคธุรกิจ และภาควิชาการ มาร่วมกันคิด ว่าจะแก้ปัญหาเรื่องอะไร ทำอย่างไร    มหาวิทยาลัยต้องไม่เข้าไปคิดแทนชาวบ้าน    เพราะจะไม่เกิดการเรียนรู้ของชุมชน และการพัฒนาจะไม่ยั่งยืน   

ตกเย็น ผมกลับมาค้นที่ห้องพัก พบบทความเรื่อง “ปลดปล่อยพลังชุมชน-เฟ้นผู้นำที่ใช่  หัวใจพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากให้เข้มแข็ง-มั่นคง”   ที่สาระใกล้เคียงกับการบรรยายในวันนี้มาก   

ผมเชื่อในแนวทางที่ท่านเสนอ   คือหนุนการแก้ไขปัญหาความยากจนแบบเข้าไปหนุนให้ชาวบ้านหาทางแก้ไขกันเอง    ตอนดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ สกว.  เราจึงตั้งฝ่ายสนับสนุนการวิจัยท้องถิ่น  เข้าไปหนุนให้ชาวบ้านทำวิจัย เพื่อการเรียนรู้และพัฒนาความเข้มแข็งของชุมชน   

วิจารณ์ พานิช

๒๔ พ.ค. ๖๘