คืนวันที่ ๙ และ ๑๐ มกราคม ๒๕๖๘ ผมค้างคืนที่โรงแรมแคนทารี ถนนมิตรภาพ นครราชสีมา เพราะห้องพักที่สุรสัมนาคารของ มทส. เต็ม เนื่องจากมีงานเกษตรแฟร์
วันที่ ๙ เดินทางจากสุรินทร์ และเยี่ยมโรงพยาบาลชุมชน ๒ แห่ง แล้วเข้าที่พักเวลา ๑๘ น. กินอาหาร อาบน้ำแล้วผมเข้านอน ๒๐ น. ตั้งเวลาปลุกที่โทรศัพท์มือถือประจำตัวไว้ ๕.๐๐ น. ตื่นขึ้นมาเห็นที่ม่านมีแสงสว่างลอดเข้ามา ดูนาฬิกา พบว่าเวลา ๗.๐๐ น. ผมนอนหลับเป็นตาย ๑๑ ชั่วโมง
เป็นสัญญาณบอกว่าสังขารมันชราแล้ว
เช้าวันที่ ๑๐ จึงไม่ได้เดินออกกำลัง ได้เดินออกกำลังริมถนนมิตรภาพ ตอนเช้ามืดวันที่ ๑๑ ซึ่งบรรยากาศก็ไม่ต่างจากที่เล่าไว้ที่ (๑) มากนัก แต่ครั้งก่อนผมนอนและประชุมที่โรงแรม จึงออกเดินตอนสว่างแล้ว แต่คราวนี้ออกเดินแต่เช้ามืด ออกจากโรงแรมเลี้ยวขวา เดินไปบนถนนชิดขอบถนน สบายกว่าเดินบนทางเท้ามาก เพราะทางเรียบ แต่ต้องระวังรถ ซึ่งก็ไม่อันตราย เพราะรถน้อยมาก และเขาไม่แล่นชิดขอบถนน
ไปจนถึงสี่แยกไฟแดงก็เดินกลับ มาเดินภายในโรงแรม เพื่อให้ได้เวลาครึ่งชั่วโมง และ ๓,๕๐๐ ก้าว สังเกตว่าบนถนนมิตรภาพช่วงนี้มีบริษัทรถถึง ๔ บริษัท และมีบริษัทกิฟฟารีนด้วย เป็นถนนที่มีต้นไม้บนเกาะกลางถนนสวยงาม รวมทั้งอากาศกำลังสบาย
เทียบกับที่สุรินทร์ เช้าวันที่ ๙ บรรยากาศต่างกันมาก ที่สุรินทร์มีที่ว่างมากว่า ที่โคราชสองฟากถนนเป็นอาคารติดกันเป็นพืด มีวัด ๑ วัด คือวัดโคกพรม มีบริเวณกว้างขวางมาก แต่ผมไม่กล้าเข้าไปเดิน กลัวสุนัข ที่แค่เดินผ่านหน้าวัดก็เห่าขรม
วิจารณ์ พานิช
๑๓ ม.ค. ๖๘
1 ทางเดินยามเช้าตรู่
2 เข้าไปเดินในโลตัส
3 ถ่ายเข้าไปภายในวัดโคกพรม
4 วิวตอนเดินกลับ
