ผมไปนอนค้างคืนที่โรงแรมนิกโก้ กรุงเทพ ซอยทองหล่อ คืนวันที่ ๑๐ และ ๑๑ ธันวาคม ๒๕๖๗ เพื่อร่วมประชุมวิชาการระดับชาติ ด้านหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า พ.ศ. ๒๕๖๗ (National UHC Conference 2024) ระหว่างวันที่ ๑๑ - ๑๒ ธันวาคม ๒๕๖๗
เช้าวันที่ ๑๑ ผมออกจากโรงแรม ๖ น. ออกไปเดิน ๓๐ นาที ได้สามพันก้าว ไม่ถึงครึ่งของการเดินที่บ้าน เพราะหยุดถ่ายรูปบ่อย ที่หมู่บ้านตอนนี้ผมเดิน ๑ ชั่วโมงโดยฟัง ยูทูปไปด้วย ไม่หยุดเลย ๑ ชั่วโมงได้ ๗ พันก้าว
ผมเดินออกไปทางซ้ายบนทางเท้าเลียบถนนทองหล่อ ประมาณ ๑๐ นาทีแล้วเดินกลับ ไปที่สามแยกแล้วเลี้ยวขวา ไปดูชีวิตคนขายของริมถนนที่เต็มไปหมด เพราะเป็นแหล่งคนเดินทางมาขึ้นลงรถไฟฟ้าสถานีทองหล่อ ดูแล้วก็คล้ายๆ กับคนขายอาหารริมถนนที่ทางเข้าหมู่บ้านเอื้ออาทรตรงข้ามหมู่บ้านสิวลีที่ผมอยู่อย่างสุขสบายมากว่า ๒๗ ปีแล้ว
ผมรู้สึกมานานแล้ว ว่าสังคมไทย (และโลกส่วนใหญ่) ออกแบบระบบเศรษฐกิจและสังคมที่เอื้อคนแบบผม (การศึกษาสูง) แต่ไม่ค่อยเอื้อคนที่ไม่มีการศึกษา เราจึงมีชีวิตความเป็นอยู่ที่แตกต่างกันมากเกินไป
เมื่อกลับโรงแรม ผมก็ขึ้นไปชั้น ๖ ไปกินอาหารเช้าที่ห้องอาหาร ๒๔ ชั่วโมง ที่เมื่อเทียบกับอาหารริมทางเท้าก็เปรียบเสมือนอาหารราชากับยาจก โชคดีที่ผมอยู่กับอาหารยาจกมาตลอดชีวิตจนถึงปัจจุบัน เวลากินอาหารราชาผมก็ภาวนาขอบคุณคนยากจนทั้งหลาย ที่ช่วยให้ผมอยู่ดีกินดีอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน คืออยู่ดีกินดีร่วมกับคนจนเป็นหลัก นานๆ ทีได้กินอาหารหรูราคาแพง ที่มีสปอนเซอร์จ่ายค่าอาหาร
เช้าวันที่ ๑๒ ผมขึ้นบันไดเลื่อนสถานีรถไฟฟ้าทองหล่อ ไปดูว่าสภาพเป็นอย่างไร แตกต่างจากสถานีสยามสแควร์ที่ผมเคยขึ้นไปเดินเมื่อหลายปีมาแล้วอย่างไร ขึ้นไปแล้วเดินดูสถานี มีร้านขายเครื่องดื่มเปิดอยู่ ๑ ร้าน แล้วเดินไปทางทิศเหนือ ถ่ายรูปอาคารสวยๆ หลายหลัง ไปสุดที่อาคาร T-One ที่มีทางเดินเข้าอาคาร แต่ผมไม่ได้ลองเดินเข้าไป
ตัดสินใจเดินลงบันไดด้านซ้ายมือ สังเกตว่าบันไดสะอาดมาก ราวบันไดก็สะอาด ผิดจากราวบันไดทางลงรถไฟฟ้าที่เคยเห็น แล้วถ่ายรูปโรงแรม อินเตอร์คอนติเนนทัล จึงเห็นที่จอกล้องถ่ายรูปบกว่าไม่มี memory คือผมเอา flash drive ใส่คอมพิวเตอร์เพื่อเอารูปเก็บไว้ในคอมพิวเตอร์ แล้วลืมเอากลับมาใส่กล้อง ผมนึกในใจว่า นี่ละหนอผู้ชรา และให้อภัยตนเอง พร้อมกับควักเอาโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายรูปแทน เดินกลับไปทางสามแยกทองหล่อ
บริเวณนี้มีอาคารสูงเป็นที่อยู่หรู เช่น Mariott Executive Apartment ที่สภาพแตกต่างจากร้านค้าและแผงลอยริมถนนราวฟ้ากับดิน ผมเดินข้ามถนนที่สามแยก เดินไปถ่ายรูปทางเลื่อนขึ้นสถานี แล้วเดินกลับไปทางโรงแรมนิกโก้ เดินเลยไปถ่ายรูปป้าย สวนครูองุ่น มาลิก และบริเวณสวน ระหว่างทางพบป้ายโฆษณาขายคอนโดใหม่ ว่าลดราคา ยูนิต ๒ ห้องนอนลดเหลือ ๒๗ ล้าน เป็นเงินที่ทั้งชีวิตผมไม่เคยมี
วันนี้เดินได้สามพันกว่าก้าว เท่าๆ เมื่อวาน
วิจารณ์ พานิช
๑๒ ธ.ค. ๖๗
ห้อง ๑๙๐๘ โรงแรมนิกโก้ กรุงเทพ
1 วิวตึกถ่ายจากห้องพักชั้น ๑๙
2 อีมุมหนึ่ง
3 บรรยากาศริมถนนทองหล่อหน้าโรงแรมนิกโก้ ตอนเย็น
4 ถนนสุขุมวิท ที่สามแยกซอยทองหล่อ
5 เช้าวันที่ ๑๑ ทางเท้าในซอยทองหล่อ
6 ป้ายสวนครูองุ่น สุวรรณมาลิก
7 ภายในสวน
8 บรรยากาศทางเท้าซอยทองหล่อใกล้สามแยก
9 ร้านมะม่วง
10 แผงลอยอาการริมทาง ใกล้สถานีรถไฟฟ้าทองหล่อ
ได้เดินเที่ยวตามอาจารย์เลยค่ะ