แค่เธอ…ผู้ที่ข้าพเจ้ารักสุดหัวใจ
วันนี้ที่ข้าพเจ้าได้กลับมาเขียนบันทึกอีกครั้ง
เนื่องจากกลางปีนี้ ข้าพเจ้าได้สูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก..ไป…
วันที่เราสูญเสียบิดาหรือมารดาไป…นั่นหมายความว่า .. เราได้สูญเสียบุคคลที่รักเรามากที่สุดในโลกไปแล้ว
เมื่อวันที่เราเริ่มเติบโต ประสบความสำเร็จในชีวิตบางอย่าง เรากำลังสร้างหลายสิ่ง เพื่อจะทดแทนบุญคุณ อยากดูแลท่านให้ดีขึ้น เวลาที่เริ่มยุ่งวุ่นวายกับการเติบโต เรากลับลืมสังเกตไปว่า คนข้างหลังเรา เริ่มชราลงทุกวัน รู้ตัวอีกที โรคภัยไข้เจ็บเริ่มประเด็นเข้ามา ความชราเริ่มมาเยือน วันนั้นไม่รอเราอีกแล้ว…วันที่เรามีพร้อม..ที่จะดูแลท่าน
……มันน่าเสียดายตรงที่..วันนี้เราเริ่มประสบความสำเร็จ ในสิ่งที่ท่านอยากให้เป็น..แต่ท่านก็ไม่ทันได้เห็นมัน..มันน่าเสียดายที่..คนที่ค่อยเฝ้ามองเราเติบโต..คอยซับพอร์ต..คอยให้กำลังใจ ..คอยให้คำแนะนำ..ท่านไม่อยู่กับเราที่นี่..เวลานี้เเล้ว บางทีเราก็คิดว่า มันจะมีค่า มีความหมายอะไร แต่คำของท่านก็ยังคงก้องในหู “ที่อยากให้ทำก็เพื่อลูกทั้งสิ้น”
วันที่เราสูญเสียท่านไป..เราได้บทเรียนหลายอย่างเช่นกัน
- เวลาไม่เคยคอยใคร..ไม่รอความพร้อม
- โลกใบนี้..มีเวลาน้อยมาก จะจากกันวันไหน ไม่อาจล่วงรู้
- เมื่อยังอยู่บนโลกนี้..ใช้ชีวิตให้มีความสุข อย่าไปโกรธ เกลียดใคร
-
ใช้ชีวิตอย่างมีสติ รู้คุณค่า เพราะเราไม่รู้ว่าจะมีพรุ่งนี้อีกกี่วันสะสมความดี..เพราะอาจเป็นสิ่งสุดท้ายที่ติดตัวเราไป
รักและคิดถึงเสมอ…สุดหัวใจ❤️
แด่เธอ…บิดาของข้าพเจ้า
ผู้ที่ข้าพเจ้ารัก..สุดหัวใจ💓
