GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ความเป็นครู อยู่ที่จิตใจใช่ตำแหน่ง

ใกล้ถึงวันครูระลึกถึงพระคุณครูผู้สอนที่ทางโลกและทางธรรม

16   มกราคม   ของทุกปีเป็นวันหนึ่งที่มีความหมายสำหรับชีวิตเรา เพราะเป็นวันครู  น้อมระลึกถึงครูคนแรกของชีวิต  คือ แม่ พ่อ              ผู้ให้กำเหนิด อบรมสั่งสอนและเลี้ยงดูจนเติบใหญ่   ครูที่สอนอ่านเขียนเรียนเลข สอนวิชาความรู้ในโรงเรียน เป็นผู้เสริมส่ง เติมเต็มความเป็นคนให้เข้มยิ่งขึ้น   หากระลึกถึงเป็นรายบุคคลแทบจะนับไม่ถ้วน  แต่มีครูที่เราเป็นหนี้ตลอดชีวิตและไม่ใคร่ได้เอ่ยถึง  คือครูธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่อยู่รอบๆตัวเรา  มนุษย์เรียนรู้จากคนรอบข้าง เรียนรู้จากธรรมชาติด้วยการสังเกต ศึกษา เรียนรู้  จึงเติมเต็มความเป็นคนแต่ครูดังกล่าวนี้เรามักจะไม่นึกถึง

ฉันตัดสินใจเลือกทางสายใหม่   ใช้ชีวิตครูของครู ในช่วงโค้งสุดท้ายของชีวิตการรับราชการ  ฉันเคยเป็นศึกษานิเทศก์  เป็นเพื่อนที่แสนดีของครู เห็นพฤติกรรมของครูหลากหลายและนับไม่ถ้วน  กระบวนการนิเทศได้ผลช้า และมีปัจจัยประกอบหลายประการ  ฉันคิดว่าน่าจะสู้การทำหน้าที่ครูโดยตรงไม่ได้  จึงหันเหวิถีชีวิตเข้าสู่รั้วครุศาสตร์ เพื่อหวังที่จะใช้ความเป็นครู  สู่ศิษย์ให้บังเกิดครูพันธุ์ใหม่ที่สังคมคาดหวังแต่..ฉันอดทดท้อ เมื่อสภาพที่คาดหวังไม่ตรงกับความเป็นจริง    เพราะพบความเป็นครูมีน้อย  เจอะเจอแต่ผู้รับจ้างสอนเต็มไปหมด  เขามีวุฒิสูงมีปริญญาโท ปริญญาเอก  เขาไม่ให้ความสำคัญขององค์กร เขามองเพื่อนร่วมงานในทางแตกแยก  แบ่งเขาแบ่งเรา  คำพูดบางคำคนฟังรู้สึกอับอาย แต่เขาไม่รู้สึกแต่อย่างไร  เขาไม่เคยให้เกียรติคนอื่นและลืมไปว่า  ความรู้ที่ช่อนเร้นในแต่ละคน ยากที่จะประเมินว่าใครรู้มากกว่าใคร  หรือใครเก่งกว่าใคร  เขาหลงความรู้ในตำราจนไม่เปิดตามองดูโลกภายนอกว่าก้าวไกลไปจากที่ตำราที่เคยเรียนมา  แต่ฉันก็ต้องขอขอบคุณเขาอยู่ดี  เพราะเขาคือครูของฉัน  ครูที่สอนฉันให้ฉันได้คิด  ว่าฉันจะไม่ทำอย่างเขา  เขาสอนให้ฉันเรียนรู้ว่า"ความเป็นครูอยู่ที่จิตใจ มิใช่ตำแหน่ง" 

ใกล้ถึงวันครูอีกปี  ขอน้อมจิตใจระลึกถึงพระคุณครูผู้สอนทั้งทโลกและทางธรรม  ทั้งบิดา มารดา ครูอาจารย์ สถาบันการศึกษาและธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม คนดี คนเลวล้วนแต่เป็นครูเรา  ฉันระลึกถึง มิรู้ลืม

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): ครู
หมายเลขบันทึก: 71984
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 3
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (3)

สวัสดีค่ะอาจารย์อนงค์ศิริ

หนูเองค่ะจริญา สุธรรมแจ่ม เรียนวิชาการนิเทศการศึกษา วันพุทกับอาจารย์ หนูแวะมาทักทายและหากลอนเพราะมาเพื่อเป็นกำลังใจให้ค่ะ

บ้านที่สองของเราคือโรงเรียน ที่พากเพียรคอยให้คำปรึกษา

มีทั้งสุขเสียใจกริ้วโยธา เสียน้ำตาแต่ว่าเรายังมีครู

ครูผู้สอนผู้สั่งและผู้ให้ ภายในใจเปรียบดังศิษย์เหมือนดั่งลูก

จบไปแล้วก็ยังมีความพันธ์ผูก ความเป็นลูกมีค่ามากเปรียบดวงใจ

ครูคอยให้การอบรมเป็นคนดี เป็นคนที่มีค่าแล้วยิ่งใหญ่

เรารักครูเปรียบดั่งแม่ในดวงใจ ถึงจากไกลแต่หัวใจผูกพันธ์เอย

สวัสดีตอนเย็นอีกรอบค่ะอาจารย์ จากบทความของอาจารย์ หนูยังไม่รู้เลยค่ะ ว่าหนูจะเป็นคุณครูที่ดีได้หรือเปล่า....จากเด็กที่เคยเรียนแต่สายบริหารมา แต่วันนี้กลับพลิกชีวิตมาเรียนป.บัณฑิต มีหลายคนเคยถามหนูว่ามาเรียนแล้วจะไปสอนอะไร ตอนนี้หนูก็ยังให้คำตอบกับตัวเองไม่ได้เลยค่ะ แต่รู้อย่างเดียวถ้าหนูได้เป็นคุณครูหนูจะเป็นคุณครูที่ดีให้ได้ค่ะ

ปีนี้ อาจารย์คงเข้มแข็งขึ้นใช่หรือไม่ครับ ;)