สวัสดีค่ะอาจารย์อนงค์ศิริ

หนูเองค่ะจริญา สุธรรมแจ่ม เรียนวิชาการนิเทศการศึกษา วันพุทกับอาจารย์ หนูแวะมาทักทายและหากลอนเพราะมาเพื่อเป็นกำลังใจให้ค่ะ

บ้านที่สองของเราคือโรงเรียน ที่พากเพียรคอยให้คำปรึกษา

มีทั้งสุขเสียใจกริ้วโยธา เสียน้ำตาแต่ว่าเรายังมีครู

ครูผู้สอนผู้สั่งและผู้ให้ ภายในใจเปรียบดังศิษย์เหมือนดั่งลูก

จบไปแล้วก็ยังมีความพันธ์ผูก ความเป็นลูกมีค่ามากเปรียบดวงใจ

ครูคอยให้การอบรมเป็นคนดี เป็นคนที่มีค่าแล้วยิ่งใหญ่

เรารักครูเปรียบดั่งแม่ในดวงใจ ถึงจากไกลแต่หัวใจผูกพันธ์เอย