ปีนี้เป็นปีที่ ๓ ที่สมาชิกเก่าของ สคส. มาชุมนุมกัน ปีแรกเป็นวันที่ ๑ สิงหาคม ๒๕๖๕ และปีที่ ๒ เป็นวันที่ ๑สิงหาคม ๒๕๖๖ (เล่าไว้ ที่นี่) ปีนี้จัดวันอาทิตย์ที่ ๔ สิงหาคม ๒๕๖๗ เวลา ๑๑.๐๐ - ๑๖.๐๐ น.
เป็นปีที่คนมากันคับคั่ง ๒๓ คน โดยหลายคนเป็นสมาชิกที่เคยทำงานกับผมที่ สกว. นัดกันที่สวนอาหารระเบียงบัว ถนนศรีสมาน ขับรถจากบ้านผมไปเพียง ๒๐ นาที เป็นร้านที่พื้นที่กว้างขวางมาก มีหลากหลายส่วน เราใช้ห้องแอร์ และมีระบบเสียงสำหรับคุยกันเป็นกลุ่ม
อาหารอร่อย และการคุยกันของแต่ละคนออกรส และได้ความรู้มาก คนแก่ตกยุคอย่างผมได้เรียนรู้ความเป็นไปของบ้านเมือง หน่วยงาน และรูปแบบการทำงานที่พัฒนาไปไม่หยุดยั้ง
เป็นครั้งแรกที่ผมได้รู้จัก คลินิกพยาบาลชุมชนอบอุ่น เป็นกลไกลดภาระโรงพยาบาลที่น่าชื่นชมมาก และมีการเติบโตโดยเร็ว สภาการพยาบาลมีกลไกหนุนให้คลินิกเหล่านี้ทำงานให้บริการอย่างมีคุณภาพ
ได้เห็นว่าสมาชิกของเราที่เป็นผู้ประกอบการมีการริเริ่มธุรกิจใหม่ๆ ที่ทำงานค่อนไปทางราชการก็มีวิญญาณของการเรียนรู้และพัฒนาสูง ที่เขาบอกกันเป็นเสียงเดียวว่า ได้เรียนรู้ไปจากการทำงานที่ สคส. ที่ทำให้เขาเป็นคนสู้งาน ไม่กลัวงานยาก
สมาชิกที่ทำงานที่ สกว. ตอนนี้กลายเป็น สกสว. ต้องปรับตัวมาก เพราะตอนเป็น สกว. ไม่มีระเบียบราชการยุ่งยาก พอเป็น สกสว. ระเบียบราชการเข้ามาครอบทำให้มีขั้นตอนมาก มีคนหนึ่งสามีเสียตั้งแต่ลูก ๔ คนยังเล็ก ตอนนี้ทั้ง ๔ คนเข้ามหาวิทยาลัยดีๆ ได้หมดทั้ง ๔ คน ผมชมความสามารถของเธอ เธอบอกว่าญาติพี่น้องช่วยมาก
หลายคนชีวิตคล้ายผม คือมีพ่อแม่อายุมาก ต้องการการดูแลใกล้ชิด คนหนึ่งคนใกล้ชิดเสียชีวิตติดๆ กัน ๓ คน เล่าแล้วสะเทือนใจมาก
สองคนเป็นนักดูนก และถ่ายรูปนก คุยกันเองสนุกสนานเรื่องทัวร์ดูนกทั้งในและต่างประเทศ ผมเพิ่งรู้จัก “ทัวร์ไฟไหม้” เพราะสมาชิกคนหนึ่งเป็นนักท่องเที่ยวที่นิยมไปกับ ทัวร์ไฟไหม้ ซึ่งหมายถึงลดราคาสมัครด่วนพรุ่งนี้ออกเดินทาง
คนที่ปีที่แล้วท้อง ๘ เดือน ปีนี้ ให้พ่ออุ้มลูกสาวอายุ ๑๑ เดือนมาอวด เธอลางานออกมาเลี้ยงลูกเอง
การที่สมาชิกบอกว่า การทำงานที่ สคส. ให้การเรียนรู้ยิ่งใหญ่แก่ชีวิต สร้างทั้งสมรรถนะและค่านิยมที่ดี สร้างความปลาบปลื้มแก่ผมอย่างยิ่ง
วิจารณ์ พานิช
๔ ส.ค. ๖๗
