สมัยเมื่อพาลูกหลานไปพักผ่อน ณ โรงแรมระดับ สี่ดาว ห้าดาว ได้สังเกตุเห็นว่า เมื่อถึงเวลาทานมื้อเช้า ที่ห้องหารของโรงแรม แขกวัยเด็ก วัยรุ่น วัยผู้ใหญ่ จำนวนไม่น้อย จะตักอาหาร มาทานอย่างเหลือเฟือ บางคนก็ทานไม่หมด ทิ้งไว้อย่างน่าเสียดาย โดยไม่ได้คิดก่อนตักมาทาน คิดเพียงว่าว่า จะทานให้คุ้ม หรือเกินคุ้ม ตนเองควรได้กำไร จากการทานอาหารมื้อนี้ ไม่ใช่โรงแรม โดยไม่เคยคิดถึง โทษของอาหาร อันอาจเกิดจาก แป้ง น้ำตาล และไขมันทรานส์เลย แม้แต่น้อย  เมื่อทานติดต่อกันนานๆเข้า มันก็จะกลับมาทำร้ายเจ้าของชีวิตด้วย เบาหวาน ความดัน ตับ ไต หัวใจ ในที่สุด ความโลภจึงน่าจะไม่ใช่ลาภอันประเสริฐ อันพึงปรารถนาอย่างแน่นอน...