ผู้จัดการ..บ้านสวน
ผมชอบคำพูดนี้ ไม่รู้ว่าใครพูดเอาไว้ ช่างคิดเสียเหลือเกิน แต่มันก็เป็นความจริงที่ไม่ต้องพิสูจน์แต่อย่างใด “ยศ ตำแหน่ง อยู่กับเราไม่นาน..แต่..บำนาญ..อยู่กับเราจนตาย..” ช่างคมคายมาก
บางคนก็ยังมาพูดต่อท้ายด้วยว่า..ขยันหายใจกันนะ อย่าลืมเสียล่ะ
หลายคนคงคิดเหมือนผม พอเกษียณแล้ว ไม่อยากจะนึกถึงอายุอานามว่าตอนนี้เท่าไหร่เข้าไปแล้ว หรือจะอยู่ไปได้อีกสักกี่ปี ผมว่าเอาเวลาไปคิดแต่เรื่องดีๆ ที่สร้างความสุขสำราญเบิกบานใจจะดีกว่า
แบบว่า..สุขใครสุขมัน..แบบนั้นเลย ใครอยากทำอะไรก็ทำตามบริบทชีวิตของครอบครัวตัวเอง บางคนไม่มีครอบครัว(โสด) ก็อาจจะดูแลพ่อแม่ ต้นไม้ใบหญ้าและสัตว์เลี้ยงไปตามเรื่องตามราว
บางท่านลูกโตเป็นหนุ่มเป็นสาว มีครอบมีครัวกันไปหมดแล้ว ใช้กำลังวังชาและเงินทองที่มีอยู่ท่องเที่ยวไปยังสถานที่ต่างๆ ตามแต่หัวใจปรารถนา ซึ่งผมเห็น(ในเฟส)แล้วยังรู้สึกชื่นใจไปด้วยเลย
แต่ก็ยังอุตส่าห์มีบางคน ที่บ่นเบาๆว่า กลัวเงินจะหมดก่อนเวลาอันควร หรือหมดก่อนที่จะสูงวัยจริงๆ ฟังแล้วก็งงนิดนึง เพราะถ้าเป็นบำนาญ มันน่าจะใช้ได้นานจนถึงลมหายใจสุดท้ายเลยนะ ใช่ป่ะ อันนี้ผมก็พูดไป ปัญหาบางอย่างและของคนบางคนบางทีเราเองก็คาดไม่ถึงเหมือนกัน
ในทุกๆวัน ผมชอบติดตามชีวิตของผู้สูงวัย ว่าเขาใช้ชีวิตหลังเกษียณกันอย่างไร.?.ได้ทั้งสาระ อารมณ์และความรู้สึกที่กระปรี้กระเปร่า เมื่อเห็นเพื่อนร่วมทางกำลังเดินและวิ่งอย่างมีความสูข
หลายคนยังทำงานด้านจิตอาสา และหลายคนถึงแม้จะชอบเข้าวัดเข้าวา แต่ก็ไม่ได้นั่งวิปัสสนาเท่านั้น ยังมีเวลาได้เบิกบานอยู่กับลูกกับหลาน สร้างความอบอุ่นให้ครอบครัวมิใช่น้อย
แล้วเท่าที่พบเห็นส่วนใหญ่ จะไม่บ่นว่ารู้สึกเบื่อหน่ายชีวิต และไม่คิดจะไปบงการชีวิตของใครทั้งนั้น แสดงให้เห็นถึงการไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใครต่อใคร แม้กระทั่งตัวเอง....
ไม่รู้สินะ ผมมักจะชื่นชมผู้คนที่ใช้ชีวิตหลังเกษียณแล้ว ไปอยู่ในไร่นาสวนผสม การที่ผมนิยมชมชอบอาจเป็นเพราะใกล้เคียงกับชีวิตจริงของผมในเวลานี้ ที่เคยได้เรียนรู้เกษตรอินทรีย์จากโรงเรียน แล้วนำมาสู่ภาคปฏิบัติจริงๆ
เช้าขึ้นมาก็เดินเข้าไปสวน สูดอากาศที่ปลอดโปร่งและบริสุทธิ์ ก่อนจะรดน้ำ พรวนดิน และใส่ปุ๋ยคอก ทั้งไม้ผล ไม้ยืนต้น ไม้ดอกไม้ประดับและพืชผักสวนครัว วันไหนฝนตกก็ไม่ต้องอะไรมาก แค่เดินไปเดินมาก็พอแล้ว
ผมจึงกลายเป็นผู้จัดการสวนเต็มตัว มีรายได้แน่นอนเป็นของตัวเอง เป็นผู้จัดการแบบทำก็ได้ไม่ทำก็ได้ แต่เลือกที่จะลงมือทำมากกว่า เพื่อให้ร่างกายแข็งแรงมีสุขภาพจิตที่สมบูรณ์
ในแต่ละวัน ผมต้องดูแลสวนถึง ๓ แห่ง แห่งแรกคือบ้านในรีสอร์ททุ่งดินดำ อันนี้คือบ้านเล็กในป่าใหญ่ ให้ร่มเงาได้พักพิงทุกคืนวัน จึงต้องดูแลให้สะอาด ร่มรื่น และสวยงามเป็นพิเศษ
แห่งที่สอง คือรีสอร์ทโคกหนองนาสวนป่าเพชรสุวรรณ กำลังจะเป็นสวนป่าในฝัน ถ้าฝนไม่แล้งเหมือนปีที่แล้ว ตอนนี้เร่งสร้างบ้านให้เพียงพอต่อการมาเยี่ยมเยือนของหมู่คณะ คาดว่าน่าจะพร้อมในราวปลายปีนี้
ในโคกหนองนาแม้จะดูเป็นป่าครึ้มๆ แต่ผมจะสอดแทรกเรื่องปุ๋ยหมักและผักปลอดสารพิษเข้าไปด้วย ทุกวันนี้จึงมีผลผลิตให้เห็นอยู่เนืองๆ ด้วยฝีไม้ลายมือของผู้จัดการสวนวัยเกษียณ ที่ชอบทำอะไรแบบต่อเนื่องเรื่อยมา
แห่งสุดท้าย..ที่ผู้จัดสวนต้องไปเดินท่องเที่ยวทุกเช้า เป็นสวนของเพื่อนที่ฝากไว้ให้ดูแล ภายในเฟสที่ ๑ ของทุ่งดินดำรีสอร์ท เนื้อที่ ๒ ไร่กว่าๆ มีคนงานพม่าช่วยรดน้ำ ผมมีหน้าที่นิเทศติดตามแบบไม่ห่าง แต่ก็ไม่ต้องเป็นห่วงแต่อย่างใด เพราะต้นไม้เริ่มโตแล้ว
บางวันก็ช่วยตัดแต่งต้นไม้ให้เขาบ้าง ต้องการให้สวนของเพื่อนสวยงามและลงตัว ต่อไปอาจเป็นต้นแบบของที่ดินในทุ่งดินดำก็เป็นได้ ตอนนี้ต้นมะขาม มะค่า และประดู่เติบโตเร็วมาก ยกเว้น..ทุเรียน..ที่ผู้จัดการสวนอย่างผมต้องปล่อยวางเสียแล้ว เพราะปลูกยากเย็นเสียเหลือเกิน
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒๘ มิถุนายน ๒๕๖๗
ดีจัง
ขอบคุณครับ