ฉันหวังไว้ว่าจะนำเรือชีวิตเข้าเทียบท่าได้อย่างสง่างาม
ฉันเปรียบชีวิตเหมือนเรือ… ที่ฉันกำลังพายเรือชีวิตของฉันให้ถึงฝั่ง…การพายเรือของฉันไม่เร่งรีบ และไม่ได้แข่งขันกับใคร…ฉันพายเรืออย่างตั้งใจ มีความระมัดระวังในทุกเรื่องโดยเฉพาะเรื่องอุบัติเหตุ… ระหว่างทางบางครั้งเหนื่อยฉันหยุดพักชื่นชมธรรมชาติ ให้เวลากับครอบครัว และสังคม… แต่ก็ไม่ลืมที่จะกลับมาที่เรือ และพายต่อไปเพื่อให้ถึงฝั่ง… ฉันหวังไว้ว่าจะนำเรือชีวิตเข้าเทียบท่าได้อย่างสง่างาม …
ฉันตั้งใจพายเรือ
ระมัดระวังให้ถึงฝั่ง
เทียบท่าสง่างาม
I don’t have a schedule for ‘arrival’ at anywhere nor anytime. So, I drift with the ‘current’ a lot. But I know I’m going to leave the boat behind.
kusalā dhammā akusalā dhamma…
Thank you for your comment, I like it.
Thank you for your comment, I like it.
มีเพื่อนไม่ได้เป็นสมาชิกGotoKnow เข้ามาอ่าน เกิดความสงสัยเขียนถามว่า บทกลอนหมายถึงอะไร? จึงตอบไปว่า…ใช้ชีวิตของเราให้คุ้มค่าจนลมหายใจสุดท้าย…เหมือนการพายเรือต้องมีสติเมื่อถึงเวลาแม้เสี้ยววินาทีเราย่อมรู้ตัวว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับเรา…ยินดี และมีความพร้อมยอมรับที่จะขึ้นจากเรือนั่นคือถึงฝั่งแล้ว…คือลมหายใจสุดท้าย